Czesław Jakołcewicz – bramkostrzelny defensor
dodał: Paulina dnia maj.25, 2010 16:58, kategoria Biografie, Historia

Biografia.
Rozegrał w niebiesko-białych barwach 200 spotkań, świętując w Poznaniu największe sukcesy. Piłkarz, którego większość z nas powinna pamiętać jeszcze z boiska. Dziś przedstawiamy biografię Czesława Jakołcewicza.
Urodził się 18 sierpnia 1961 roku w Cedyni. Od najmłodszych lat jego atutem była sprawność fizyczna i mając 15 lat reprezentował już barwy juniorskiej Arkonii Szczecin. Spędził tam dwa lata, po czym trafił do drugoligowej Stali Stocznia Szczecin. Wydawało się, że jego kariera nadal będzie rozwijać się na Wybrzeżu, ale zdolny obrońca zainteresował działaczy z Poznania i niedługo potem, zmienił on barwy na niebiesko-białe.
Miał być raczej inwestycją w przyszłość, bo po zdobyciu Mistrzostwa Polski dobrych zawodników w drużynie nie brakowało. On nie miał jednak ochoty składać broni bez walki i wystarczył sezon, by zaczął stanowić o sile zespołu. Zaczynał od przegranego spotkania z Lechią Gdańsk w Superpucharze Polski, a rozgrywał mecze z takimi zespołami jak Atletico Bilbao w ramach europejskich pucharów (łącznie 14 spotkań +3 bramki).
Zdobył z Kolejorzem Mistrzostwo Polski w roku 1984, oraz 1990, dwa Puchary i jeden Superpuchar Polski. Mierzący 185 cm obrońca rozegrał w Lechu łącznie 200 spotkań i zdobył 24 bramki. Jakołcewicz jak nikt inny potrafił zdobyć gole z rzutu karnego, nic, więc dziwnego, że to on najczęściej w Lechu je wykonywał. To do niego należy klubowy rekord występów w Pucharze Lata ( 21 i dwie bramki) .W koszulce z orzełkiem na piersi wystąpił siedemnaście razy.
Jesienią 1990 roku odszedł do tureckiego Fenerbahce Stambuł. Zagrał w 17 spotkaniach i strzelił 3 bramki. Latem przeniósł się do duńskiego Odense BK, ale i tu kariera nie bardzo się rozwijala, po czym postanowił wrócić do Poznania. Trener Henryk Apostel nie widział jednak dla trzydziestoletniego Czesława miejsca w drużynie i zagrał on tylko w jednym meczu.
Nie zamierzał jednak kończyć kariery, bo nadal marzył o grze. Zanim zamknął piłkarski rozdział w swoim życiu, zagrał jeszcze w Sokole Pniewy, Warcie Poznań, epizodycznie w Chrobrym Głogów, oraz w Huraganie Pobiedziska, gdzie zaczął próbować swoich sił, jako trener.
Pełnił tę funkcję także w Lechu, ale tylko przez dwa miesiące przeplatając ją z rolą asystenta. Prowadził także zespół Kujawiaka Włocławek, Unii Janikowo, ŁKSu Łomża, Wisły Płock, Lidera Swarzędz, oraz GKP Gorzów Wielkopolski. Od 21 grudnia 2009 jest pierwszym trenerem KSZO Ostrowiec.









