W niedzielę mecz najlepszych drużyn wiosny.

Zarówno zespół z Bełchatowa, jaki i jego najbliższy rywal – Lech Poznań – bardzo dobrze rozpoczęły zmagania na ligowych boiskach po zimowej przerwie. Trudno więc dziwić się, że będzie to świetnie zapowiadający się mecz. Oba zespoły wygrały swoje pierwsze mecze, ale w dwudziestej kolejce ktoś je straci. Lech cały czas atakuje i naciska na Legię oraz Wisłę, a GKS Bełchatów stara się włączyć do walki o najwyższe cele. Początek meczu w niedzielę o 17:00.

Zespół prowadzony przez Rafała Ulatowskiego wpierw niespodziewanie wygrał z Wisła Kraków, a później pewnie pokonał zespół Piasta Gliwice i awansował na piąte miejsce w lidze. Bardzo dobra dyspozycja zespołu z Bełchatowa sprawiła, że w niedzielne popołudnie na trybunach usiądzie komplet widzów.

Drużyna GKS-u nie wystąpi jednak w swoim najsilniejszym zestawieniu. Rafał Ulatowski nie będzie mógł skorzystać z usług Dariusza Pietrasiaka, który w ostatnim meczu otrzymał czwartą w tym sezonie żółtą kartkę. Na podobna karę w tym zespole będzie musiał uważać Jakub Tosik oraz Patryk Rachwał.

Trudno wskazać najgroźniejszego strzelca naszego najbliższego rywala. Najwięcej bramek na swoim koncie ma Dawid Nowak, ale liczba trzech nie robi wrażenia. Po dwa trafienia ma jednak kilku zawodników m.in. Ujek, Tosik czy Cetnarski.

Dodatkowym smaczkiem niedzielnego spotkania będzie fakt, że przed rundą wiosenna zespół z Bełchatowa wzmocnił Zbigniew Zakrzewski, który negocjował kontrakt również z Lechem Poznań. Również postać Rafała Ulatowskiego powinna zwrócić uwagę kibiców Kolejorza, ponieważ ten trener przez kilka lat swojej dotychczasowej kariery był członkiem sztabu szkoleniowego zespołu z Poznania.

W Lechu nie będziemy mogli liczyć na występ wciąż kontuzjowanych Wilka i Kasprzika, a także wracających do gry Chrapka i Kamińskiego. Pod znakiem zapytania stoi występ Arboledy, lecz należy nastawić się na to, że sztab szkoleniowy nie podejmie takie ryzyka i popularnego Manu zastąpi prawdopodobnie Ivan Djurdević.

Piłkarze Lecha muszą uważać na żółte kartki. O zagrożeniu Lewandowskiego wiemy od grudnia, ale w ostatnich spotkaniach do niego dołączyło kilku kolejnych graczy. Kartka Injaca otrzymana w meczu przeciwko Cracovii sprawiła, że ma on na swoim koncie także trzy upomnienia. Innymi zagrożonymi zawodnikami są Peszko, Štlilić, Djurdević. Na upomnienia musi uważać również Gancarczyk, który goni Peszkina i ma już sześć kartek.

Po ostatnim meczu coraz częściej mówi się o fantastycznej czwórce Kolejorza, czyli Štliliciu, Kriwiecu, Lewandowskim oraz Peszce. To właśnie współpraca tych zawodników pozwoliła Lechowi przeprowadzić kilka niezwykle efektownych akcji, a trzy bramki strzelone w ostatnim meczu to właśnie trafienia tych zawodników.

Wisła przegrała dwa mecze i mistrzostwo?

Mało, kto spodziewał się, że po dwóch ligowych kolejkach Lech odrobi, aż sześć punktów straty do liderującej Wisły i sprawa Mistrzostwa Polski znów będzie otwarta. Historycy mówią, że ,,Historia nauczycielką życia”. Sprawdźmy jak Wisła, Legia i Lech rozpoczynali rundy wiosenne w swoich mistrzowskich sezonach. Zapraszam.

Biała Gwiazda rundę wiosenną zaczęła fatalnie, najpierw przegrywając 0:1 z GKSem Bełchatów, a tydzień później z takim samym wynikiem z Arką Gdynia. Krakowianie zdobyli tytuł Mistrza Polski, aż 12 razy. Zazwyczaj zaczynali rundę wiosenną bardzo dobrze, bo nie pozwalali sobie na wiele porażek. Tylko raz w historii, gdy zdobywali tytuł, musieli przełknąć gorycz porażki w jednym z dwóch meczów. Było to w sezonie 1998/1999, ale po pierwszej porażce kolejny mecz wygrali zdecydowanie.

Nigdy później, aż do teraz nie stracili oni trzech punktów, nie mówiąc już o sześciu. Popatrzmy na pierwsze i drugie kolejki w wykonaniu Wisły w latach poprzednich:

Sezon 1998/1999

Wisła Kraków 1:3 Polonia Warszawa

Zagłebie Lubin 0:3 Wisła Kraków

Sezon 2000/2001

Ruch Radzionków 0:2 Wisła Kraków

Wisła Kraków 1:1 Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski

2002/2003

Szczakowianka Jaworzno 1:1 Wisła Kraków

Wisła Kraków 5:2 Ruch Chorzów

Sezon 2003/2004

Wisła Kraków 2:1 Górnik Polkowice

Świt Nowy Dwór mazowiecki 1:2 Wisła Kraków

Sezon 2004/2005

Górnik Łęczna 2:2 Wisła Kraków

Polonia Warszawa 1:3 Wisła Kraków

Sezon 2007/2008

Korona Kielce 1:1 Wisła Kraków

Wisła Kraków 2:0 GKS Bełchatów

Sezon 2008/2009

Polonia Bytom 1:1 Wisła Kraków

Wisła Kraków 2:1 Polonia Warszawa

Podsumowując: tak kiepskiego początku jeszcze Wisła nie miała. W przypadku, gdy kilka miesięcy później kończyła ligę na szczycie. Warszawska Legia rundę zainaugurowała zwycięstwem 2:1 nad Cracovią, by tydzień później przegrać z Odrą Wodzisław. Porażka w drugim meczu rundy wiosennej zdarzyła się Wojskowym ostatni raz 15 lat temu! Popatrzmy:

Sezon 1993/94

Zagłębie Lubin 1:2 Legia Warszawa

Legia Warszawa 5:0 Hutnik Kraków

Sezon 1994/1995

Hutnik Kraków 0:1 Legia Warszawa

Warta Poznań 1:0 Legia Warszawa

Sezon 2001/2002

Legia Warszawa 3:2 Amica Wronki

Pogoń Szczecin 2:2 Legia Warszawa

Sezon 2005/2006

Legia Warszawa 1:0 GKS Bełchatów

Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski 0:4 Legia Warszawa

Legię potrafiła zdobyć Mistrzostwo Polski tracąc punkty już na początku, jednak było to dawno temu, później warszawiacy nie pozwolili już sobie na ich stratę.

Teraz to, co nas interesuje, a więc statystyki Lecha, jeśli chodzi o wygraną w lidze, a początek rundy. Dwa wysokie zwycięstwa najpierw nad Polonią Warszawa, a później nad Cracovią, nie tylko przyniosły wiele radości, ale i stworzyły nową historię, bo w sezonach mistrzowskich(miejmy nadzieję, że ten też taki będzie) Kolejorz tak dobrze jeszcze nie zaczynał!

Sezon 1982/1983

Lech Poznań 2:0 Śląsk Wrocław

Pogoń Szczecin 2:0 Lech Poznań

Sezon 1983/1984

Wisła Kraków 0:0 Lech Poznań

Lech Poznań 6:0 Śląsk Wrocław

Sezon 1989/1990

Lech Poznań 3:1 Zagłębie Lubin

Olimpia Poznań 0:1 Lech Poznań

Sezon 1991/92

Lech Poznań 1:0 Zagłębie Lubin

Lech Poznań 2:1 Śląsk Wrocław

Sezon 1992/93

Śląsk Wrocław 0:0 Lech Poznań

Lech Poznań 1:2 GKS Katowice

Jak widać pomimo, że niebiesko-biali zdobyli tytuł 5 razy, ani razy wygrali dwóch pierwszych spotkań. Matematycy obliczyliby zapewne rachunek prawdopodobieństwa,  a my mamy nadzieję, że mimo, iż Kolejorz w sezonie mistrzowskim dwóch pierwszych ligowych potyczek nie wygrał, to historia się nie powtórzy i długo wyczekany Mistrz Polski trafi do Poznania. Zresztą takiego początku nigdy wcześniej nie było i oby to był dobry znak!

GKS - Lech Poznań

Już w niedzielę Lech zmierzy się z kolejnym rywalem w walce o mistrzostwo Polski. To, co jeszcze tak niedawno wydawało się odległe, znów jest w zasięgu Kolejorza. Spotkanie z GKSem Bełchatów będzie, więc bardzo ważne. Cofnijmy się w czasie i przypomnijmy sobie, co działo się podczas tych meczów.

Dwa lata później w wyjazdowym spotkaniu to właśnie Kolejorz remisem przerwał passę sześciu zwycięstw Bełchatowian na swoim boisku, w czasie, gdy zajmowali oni pozycję lidera ekstraklasy.

Wyjazdowe zwycięstwo dopiero za trzecim podejściem Lechowi udało wywalczyć się w sezonie 2007/2008. Warto było tak długo czekać, bo dobry mecz w wykonaniu niebiesko-białych przypieczętowały bramki  Bartosz Bosacki, Hernan Rengifo oraz Dimitrije Injać

Do pamiętnych chwil zalicza się letni mecz obu drużyn z sezonu 2008/2009 na Bułgarskiej, inaugurujący rundę jesienną. W pierwszej połowie to Lech przeważał, ale na bramkę Rengifo odpowiedział Jarzębowski i do przerwy zawodnicy schodzili z remisem. W drugiej części obudzili się zawodnicy Pawła Janasa i wyrównali na kolejny remis, wcześniej strzeloną bramkę Lewandowskiego. W końcówce także strzelali Lechici, a mianowicie Luis Henriquez, tyle, że do własnej bramki i skończyło się na 2:3.

Nie mniej emocjonujący był rewanż wiosną, gdzie Lech w asyście ponad tysiąca swoich kibiców w ostatniej minucie wywalczył sobie trzy punkty bramką Roberta Lewandowskiego.

Jak dobrze pamiętamy latem tej rundy Lechici we Wronkach zremisowali z Bełchatowem 2:2. Do przerwy wszystko jawiło się w czarnych barwach, bo Kolejorz przegrywał dwoma bramkami. Po przerwie wraz z wznowionym dopingiem kibiców, Lech się przebudził i zdołał golami Lewandowskiego i Renfigo odrobić straty i wyrównać.

Niedzielny mecz będzie dziesiątym spotkaniem obu drużyn od czasu powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Dotychczas Lech dwa razy był górą, a aż 6 spotkań zakończyło się remisem! Cieszy fakt, że Kolejorz na stadionie przy ulicy Sportowej nie przegrał od tego czasu ani razu. Dwie potyczki kończyły się remisami, a te aktualniejsze, czyli sprzed roku i dwóch wygranymi.

Z pewnością patent na strzelanie bramek bełchatowianom ma Robert Lewandowski. Już w pierwszym spotkaniu z tą drużyną, a więc w swoim debiucie w barwach Lecha piękną bramką z piętki wyprowadził Lecha na prowadzenie w tym spotkaniu. Przy okazji dwóch kolejnych meczy dołożył jeszcze po bramkach.

Z kolei o niemocy wobec Lecha może mówić trener Rafał Ulatowski. Ani, zimą, ani latem nie udało mu się wygrać z Poznańską Lokomotywą. Pewnie gdzieś w podświadomości, będzie chciał się odegrać w jużniedzielę.

Dotychczas Lech do siatki tego rywala trafiał 13 razy, z czego 7 razy na wyjeździe. Tak jak wspominałam, Kolejorz w Bełchatowie jeszcze nie przegrał i miejmy nadzieję, że i tym razem podtrzyma dobrą passę.

A czy Ty jesteś pewien, że to już?

Nie wierzę w mistrzostwo. Choć liga, a dokładniej faza właściwa rundy wiosennej, rozpoczęła się dwa tygodnie temu, sytuacja na czubie tabeli jest diametralnie inna od tej, którą zmuszeni byliśmy oglądać przez całą zimę. Każdy z nas zadawał sobie pytania czy Lech jest wstanie włączyć się do walki o majstra, a właściwie czy i kiedy spuchnie Wisła. Długo na to czekać nie musieliśmy.

Nie minęły dwie kolejki, a Wisła przegrała już dwa mecze ligowe, a Legia zaliczyła jedną wpadkę, przegrywając u siebie z czerwoną latarnią ligi. Lech skutecznie wykorzystał zaistniałą sytuację i zaatakował. Efekty przyszły po dwóch i różnica punktowa to nie osiem, a już tylko dwa oczka. Niezła gra Kolejorza cieszy, pozycja i sytuacja w ligowej tabeli jest coraz ciekawsza, jednak to na co zwracamy, choć nie powinniśmy, uwagę to postawa Wisły i Legii.

Te dwa zespoły określane mianem największych, poza Lechem, faworytów do zwycięstwa w lidze nie pokazały do tej pory nic, dzięki czemu można odnieść wrażenie, że chcą zdobyć tytułu. Kolejorz na to trofeum czeka najdłużej.

Jednak przyglądając się pierwszym kolejkom rozgrywanym na wiosnę kibice Lecha powinni zwrócić uwagę to dobra gra GKS-u Bełchatów, z którym zmierzymy się już w najbliższą niedzielę.

Dla zespołu prowadzonego przez Jacka Zielińskiego będzie to prawdziwa próba i pokaz sił oraz możliwości. Czy Lech jest wstanie zdobyć majstra? Kibice po tym, co zobaczyli w dwóch ostatnich grach, powinni być dobrej myśli.

Ja jestem również, ale dobrze odrobiłem lekcję wiosna 2009. Nie wierzę. Nie chcę się znów rozczarować. Na to nie mam już ochotę. Rok temu sytuacja była perfekcyjna, ale presja przerosła umiejętności. Tych starczyło tylko na Remes Puchar Polski.

Może krótką przygodę w tych rozgrywkach w obecnie rozgrywanym sezonie odgryziemy sobie w znacznie efektowniejszy sposób? Jak każdy chciałbym, ale rozum podpowiada umiar, którego serce nie słucha.

Wiem, że teraz wszystko zależy od nas. Teraz Lech winien patrzeć tylko i wyłącznie na siebie. Pozostało jedenaście kolejek. To prawdziwa próba szans i nerwów nie tylko dla piłkarzy, ale również dla kibiców zespołu z Bułgarskiej. Na szczęście w liczbie ponad 11 tysięcy możemy wspierać naszych piłkarzy co drugi tydzień podczas stawiania kolejnych kroków, które zbliżają nas do wielkiego celu. Oby.

Czekamy na potwierdzenie wyników dzisiejszych badań.

Pierwsze badania wykazały, że uraz Manuela Arboledy nie jest groźny, choć ostatecznie będzie to wiadomo dopiero w środę, kiedy zawodnik przejdzie kolejne. Przypomnijmy, że zawodnik opuścił boisko w ostatnim meczu już w 21 minucie meczu, a jego miejsce zajął Gancarczyk. Występ piłkarza w kolejnym meczu jest zatem niepewny.

Już niedługo Lecha zasilą kolejni chłopacy. (fot. lech98.com)

Ostatnie sukcesy młodych zawodników Lecha potwierdziły, że istnieje szansa na debiut w Ekstraklasie dzięki ciężkiej pracy w zespołach juniorskich. Dlatego właśnie zespół z Poznania organizuje nabór do szkół patronackich Kolejorza na poziomie szkoły podstawowej oraz gimnazjum. Akcja obejmować będzie Poznań, a w większych centrach handlowych zawisną plakaty ją reklamujące.

- Celem akcji jest nauka gry w piłkę najmłodszych chłopaków. Chcemy, aby kiedyś jakiś rodzynek zasilił kadrę pierwszego zespołu. Oczekujemy, że najlepsi chłopcy będą trenować w naszych szkołach patronackich - mówi Piotr Łukaszewski odpowiedzialny za grupy juniorskie Lecha.

Nabór zostanie przeprowadzony do dziewięciu szkół patronackich Lecha. Szansę na zakwalifikowanie się do klas Lecha mają przede wszystkim dzieci, które we wrześniu rozpoczną swoją edukację:

- Objęci szkoleniem będą już chłopcy sześcioletni. Trenerzy, którzy odpowiadają za młodzież w szkołach patronackich są zobligowani, aby zrobić akcję zachęcającą do udziału w naborze - kontynuował trener.

Akcja dla najmłodszych rozpocznie się 22 marca, a już wcześniej po 17 będą miały miejsce pierwsze nabory.

- Planem jest utworzenie dla chłopaków grup przy klubie, tak żeby zajęcia odbywały się popołudniami. Nie chcemy stracić kogoś kto jest przykładowo z Mosiny, albo Kórnika. Dlatego myślimy, że odzew będzie przede wszystkim z Poznania - dodał Łukaszewski.

Lech skupia się właśnie na Poznaniu, ponieważ dojazd dzieci z Wielkopolski jest dla tych chłopaków problemem, a dla rodziców jest to rewolucja stąd niechętnie podchodzą oni do takich decyzji:

- Wiemy z doświadczenia, że dojazdy dziecka do szkoły do Poznania nie są przychylnie odbierane przez rodziców – zakończył trener.

Wykaz terminów naborów:

NA POZIOMIE PIERWSZEJ KLASY SZKOŁY PODSTAWOWEJ:

SP nr 13 (al. Niepodległości 32/40)
• 22.03.2010 r. godz. 16.00-17.30
SP nr 6 (os. Rusa 56)
• 23.03.2010 r. godz. 16.00-17.30
• 26.03.2010 r. godz. 16.00-17.30
SP nr 10 (ul. Bosa 9)
• 20.03.2010 r. godz. 9.00-11.00
• 27.03.2010 r. godz. 9.00-11.00
SP nr 17 (os. B. Chrobrego 105)
• 22.03.2010 r. godz. 16.00-17.30
• 29.03.2010 r. godz. 16.00-17.30
SP nr 27 (os. Winiary 2)
• 22.03.2010 r. godz. 18.00-19.30
• 25.03.2008 r. godz. 18.00-19.00
SP nr 51 (os. Lecha 37)
• 24.03.2010 r. godz. 17.00-18.30
• 29.03.2010 r. godz. 16.00-17.30
SP nr 62 (ul. Druskiennicka 32)
• 24.03.2010 r. godz. 18.00-19.30
• 29.03.2008 r. godz. 18.00-19.30
SP nr 78 (ul. Żonkilowa 34)
• 06.03.2010 r. godz. 10.00-11.30
• 13.03.2010 r. godz. 10.00-11.30
SP nr 84 (ul. Św. Szczepana 3)
• 13.03.2010 r. godz. 10.00-12.00
• 20.03.2010 r. godz. 10.00-12.00
Zespół Szkół Mistrzostwa Sportowego nr 2
(al. Niepodległości 32/40) – Gimnazjum nr 3

NA POZIOMIE IV KLASY SZKOŁY PODSTAWOWEJ:
• 17.03.2010 r. godz. 15.00-19.30
• 18.03.2010 r. godz. 16.00-19.00

NA POZIOMIE I KLASY GIMNAZJUM:
• 19.03.2010 r. godz. 15.00-19.30
• 20.03.2010 r. godz. 10.00-13.00

Stadion rośnie w oczach.

Wczoraj na stadionie odbywał się mecz, podczas którego mogliśmy naocznie przekonać się jak wygląda postęp prac. Jednak ważniejszym wydarzeniem był powrót Lecha na Bułgarską. Nie zmienia to faktu, że prace na stadionie dalej trwają, a dzisiaj rozpoczął się kolejny, niezwykle widowiskowy ich etap. Założono na ości pierwsze elementy membrany. Poniżej mamy dla Was kilka zdjęć, które przedstawiają postęp wykonywanych prac. Zdjęcia publikujemy za zgodą Pana Marka Kaczmarczyka.

Dzisiaj założono pierwszy pas membrany, mamy nadzieję, że kolejne prace będą przebiegały zgodnie z założeniami.

]]> http://www.lech24.com/membrana-na-stadionie/feed/ 4 http://www.lech24.com/kontuzja-arboledy/ http://www.lech24.com/kontuzja-arboledy/#comments Sat, 06 Mar 2010 21:22:53 +0000 buffu http://www.lech24.com/?p=6966

Manu czeka prawdopodobnie kolejna przerwa w grze.

W dzisiejszym meczu urazu doznał Manuel Arboleda. Dla tego zawodnik był to drugi mecz po półrocznej przerwie spowodowanej kontuzją mięśnia czworogłowego. Za niego na boisko desygnował został również wracający do gry Seweryn Gancarczyk.

- Wiemy, że jest to uraz mięśnia dwugłowego, ale więcej będziemy wiedzieć po USG. Na boisku, w prostej sytuacji, rozjechała mu się noga i zobaczymy - mówił po meczu trener Lecha.

Mimo wcześniejszych doniesień uraz nie dotyczy tego samego mięśnia, który wyeliminował wcześniej na kilka miesięcy zawodnika:

- Manu był przygotowany do gry na 100%. Uraz nastąpił w drugiej nodze, to jest inny mięsień. Niestety takich rzeczy się nie uniknie – kontynuował Jacek Zieliński.

Na boisku pojawił się Seweryn Gancarczyk, jednak nie był on gotowy do gry na najwyższym poziomie:

- Cały czas liczę się z tym, że Seweryn kiedyś musiał wejść na boisko. Cieszę się, że to nastąpił, choć wszedł w specyficznym momencie. Stał przy linii i był świadkiem straconej bramki w dość niecodziennej dla siebie sytuacji. Jednak widział już lepsze mecze w wykonaniu Seweryna. On dzisiaj grał z poważną anginą, ale mam nadzieję, że to się szczęśliwie skończy, ale w drugiej połowie miał już problemy ze zdrowiem – zakończył szkoleniowiec.

Zieliński dziś zadebiutował na Bułgarskiej. (fot. buffu/lech24.com)

Obaj trenerzy na pomeczowej konferencji prasowej odnieśli się do stanu murawy, która na pewno nie ułatwiała dzisiaj gry. Trener Zieliński ma po debiucie na Bułgarskiej może być zadowolony z wyniku. Orest Lenczyk miał sporo uwag do postawy kilku swoich zawodników, którzy jak przyznał nie stanęli dziś na wysokości zadania.

Orest Lenczyk: Po pierwsze Lech był faworytem tego spotkania, a po drugie boisko preferowało zawodników dobrych i bardzo dobrych. Przewaga piłkarska Lecha była dziś widoczna. Peszko i Krivets wykorzystywali swoja szybkość, a nasi boczni obrońcy grali dziś poniżej swojego poziomu. Strzeliliśmy piękną bramkę, ale chwilę później szybko straciliśmy dwie. Stało się zatem to samo, co tydzień temu w meczu z Legią.

Jacek Zieliński: Cieszę się, że inauguracja na Bułgarskiej wypadła tak okazale jeśli chodzi o wynik i oprawę. Nasza gra pozostawia jednak trochę do życzenia. W pierwszej połowie wyglądało to jeszcze nieźle, ale potem murawa była w coraz gorszym stanie. Na tym kartoflisku udało na się jednak rozegrać kilka niezłych akcji. Zbliżyliśmy się do Wisły i mam nadzieję, że wkrótce udam się też zniwelować stratę do Legii.

Kolejorz wygrał już drugi mecz na rundę wiosenną.

W pierwszym oficjalnym meczu przy nowo otwartym stadionie przy ul. Bułgarskiej piłkarze Lecha Poznań pokonali w tzw. “meczu przyjaźni” Cracovię Kraków 3:1 (2:1). Dzięki dzisiejszemu zwycięstwu zespół Jacka Zielińskiego zmniejszył stratę punktową do Wisły na dwa punkty. Bramki dla Lecha zdobyli Sergiej Kriwiec, Robert Lewandowski oraz Sławek Peszko. Dla Cracovii bramkę zdobył Alexandr Suvorov.

Mecz bardzo dobrze rozpoczął się dla Kolejorza,  który już w pierwszych minutach przejął inicjatywę. W 5 minucie przed świetną sytuacją stanął Robert Lewandowski, który minął Cabaja, jednak nie zdołał umieścić piłki w bramce. Lech w pierwszym minutach nie schodził z połowy Cracovii, jednak to zespół Lenczyka w dwudziestej minucie wyszedł na prowadzenie. Piłkę stracił Kriwiec, później nie przechwycił jej Bandrowski, a Alexandr Suvorov pięknym uderzeniem zza pola karnego pokonał Buricia.

Chwilę później boisko z powodu urazy musiał opuścić Manuel Arboleda, który kulejąc schodził do szatni. Za niego na boisku pojawił się Seweryn Gancarczyk, który zagrał na lewej stronie. Na środku obrony miejsce Arboledy zastąpił Djurdević.

Jednak na odpowiedź kibice Lecha nie czekali długo. Trzy minuty później po trafieniu Kriwieca był już remis. Sławek Peszko wrzucił piłkę z prawej strony boiska na długi słupek, gdzie czekał na nią Białorusin.

Kolejna bramka padła w trzydziestej siódmej minucie. Piłkę na bramkę Cabaja uderzał Peszkin, jednak bramkarz rywali jedynie odbił piłkę, którą do bramki skierował Lewandowski i podwyższył na 2:1. Trafienie w meczu z Cracovią było dwunastym w tym sezonie dla najlepszego strzelca Ekstraklasy.

Od początku drugiej połowy do ataku ruszyła Cracovia. W sześćdziesiątej czwartej minucie trzecią bramkę dla Kolejorza zdobył Sławomir Peszko. Pomocnik Lecha zaskoczył Cabaja oraz zgromadzonych na stadionie kibiców. Piłka po jego probie dośrodkowania znalazła drogę do bramki.

Po trafieniu na 3:1 Cracovia już nie zagroziła bramce Jasmina Buricia. Od tego momentu Lech kontrolował wydarzenia na boisku i był bliski zdobycia kolejnych bramek. Na cztery minuty przed koniec spotkania po akcji Sławka Peszki oraz Roberta Lewandowskiego, ten drugi próbował przelobować bramkarza Cracovii. Piłka niestety minęła również bramkę i Lewandowski nie podwyższył swojego dorobku strzeleckiego.

Lech Poznań – Cracovia Kraków 3:1 (2:1)

Kriwiec ‘23, Lewandowski ‘37, Peszko ‘64 – Suvorov ‘20

Żółte kartki: Injac, Gancarczyk – Klich

Lech: Burić – Wojtkowiak, Bosacki, Arboleda (21. Gancarczyk), Djurdjević – Peszko, Injac , Bandrowski, Štilić (79. Zapotoka), Kriwiec (66. Mikołajczak) – Lewandowski.

Cracovia: Cabaj – Sacha, Polczak, Wasiluk, Derbich – Suvorov, Szeliga, Baran (83. Łuczak), Klich, Pawlusiński (83. Kaliciak) – Ovseannicov (46. Matusiak).

Trener nie jest zadowolony ze stanu murawy przy Bułgarskiej. (fot. buffu/lech24.com)

Ponad 8 miesięcy czekaliśmy na powrót Lecha do macierzy, jak to ujął niedawno Andrzej Kadziński. Historia zatoczyła koło i podobnie jak na pożegnanie zagramy z Cracovią. W obliczu dzisiejszej porażki Wisły z Arką zespół z Poznania staje przed szansą zmniejszenia straty punktowej z pięciu na dwa. Czołówka ligi znacznie się zacieśnia, jednak trener Jacek Zieliński podkreśla po raz kolejny, że dla niego najważniejsze są mecze Lecha.

Jutrzejszy mecz będzie pierwszym dla Jacka Zielińskiego przed poznańską publicznością:

- Długo czekałem na to, żeby poprowadzić Lecha na tym stadionie. Myślę, że dla mnie oraz piłkarzy będzie to pozytywny bodziec. Odliczamy już godziny do tego spotkania - mówił Jacek Zieliński na konferencji przed meczem z Cracovią.

Cały czas trwają prace konserwacyjne, które zostaną przerwane na trzy godziny przed meczem. Boisko jest gotowe do gry, jednak nie spełnia oczekiwań trenera:

- Murawa przypomina obecnie parkur dla koni po zawodach. Sytuacja jest zdecydowanie gorsza niż na Konwiktorskiej. Na to jednak nie mamy już wpływu. Będziemy musieli wyjść i grać. Ta murawa gry nie będzie ułatwiała, zresztą obu zespołom. Nie jest to żadna asekuracja z naszej strony, szkoda, że tak to wygląda. Myślę, że ten fajny i piękny stadion zasługuje na zieloną murawę – przyznał trener Lecha.

Zespół wczoraj odbył pierwszy trening na płycie głównej i wszyscy zgodnie przyznają, że będzie ono sprawiać problemy piłkarzom. Trudno jednak wyrokować, która z drużyn będzie miała ułatwione zadanie:

- Boisko jest ciężkie i na pewno da się we znaki tym, którzy na jakieś urazy narzekają. Do tego czy łatwiej będzie się bronić Cracovii na takiej murawie będziemy wiedzieli po meczu. Po nim dorobimy to tej sytuacji jakąś ideologię – spekulował trener Lecha.

W meczu powinni wystąpić reprezentacji. Sergiej Kriwiec nie zgłaszał urazów po meczu reprezentacji, natomiast niewielkie problemy mieli Polacy:

- Nasi reprezentacji są po meczu trochę poobijani. Robert Lewandowski narzeka na plecy, a Sławek Peszko ma jeszcze podkręcony staw po meczu z Polonią. Natomiast Bandrowski nie znalazł się w osiemnastce meczowej, ponieważ on już w trakcie meczu z Polonią na Konwiktorskiej zgłaszał lekki uraz pięty i dlatego nie dokończył naszego ligowego meczu. Do meczu wszyscy będą jednak gotowi - mówił Zieliński.

Dla trenera najważniejsza jest jedna postawa jego drużyny. Odrzuca on klątwę meczów przyjaźni na bok i stara się patrzeć tylko na swoją drużynę:

- Mecze przyjaźni nijak mają się do tego co się dzieje na boisku. Musimy zagrać to co sobie założymy i najlepiej jak potrafimy. Nie powinniśmy patrzeć na Cracovię tylko na siebie.My walczymy o punkty, Cracovia walczy o punkty, więc trudno mówić o jakiejś przyjaźni. Może istnieje jakaś nić przyjaźni między klubami, ale na boisku czegoś takiego nie ma. Mam nadzieję, że kibice jednak stworzą na stadionie fajną atmosferę - przyznał szkoleniowiec Kolejorza.

Zespół z Krakowa bardzo dobrze zaprezentował się przed tygodniem w meczu z Legią co zgodnie przyznali komentatorzy. Jedynie brak doświadczenia spowodował, że ten zespół nie wygrał tego spotkania:

- Wyniki Cracovii w meczu z Legią jest zdecydowanie gorszy niż gra. Do sześćdziesiątej minuty grali dobrze, mieli Legię ułożoną tylko nie dobili ich. Legia jest na tyle mądrym i ułożonym zespołem, że pola nie oddała. Cracovia jednak pokazała, że to zespół, który w piłkę grac potrafi i jest to na pewno drużyna, która jest mocniejsza od tej z jesieni – twierdzi Jacek Zieliński.

Prawdopodobnie Lech zagra w podobnym, co przed tygodniem, ustawieniu. Bliski składu jest Gancarczyk, który przeciętnie zaprezentował się przed tygodniem na Konwiktorskiej. Ponieważ wszyscy zawodnicy zgłaszają gotowość do spotkania Seweryn mecz rozpocznie jednak na ławce rezerwowych:

- Seweryn ma zaległości treningowe w stosunku do pozostałych zawodników. Obóz w Hiszpanii mu uciekł, w Turcji dopiero wszedł i zagrał minutowe fragmenty tych sparingów. Brakuje mu jednak gry i to było widać na Konwiktorskiej, gdzie wszedł i dał się wyprowadzić rywalowi w pole karne. To był przykład na to, że brakuje temu zawodnikowi występów na boisku. Cały czas jest jednak blisko wyjściowej jedenastce - zakończył trener.

Kolejorz w jutrzejszym meczu wystąpi w koszulkach z takim samym napisem jak w niedzielnym meczu.

Podczas meczu z Cracovią po raz drugi w tym sezonie Kolejorz wystąpi w koszulkach z napisem “Przez życie z Wiarą w Lecha”. Władze cały czas negocjują warunki kontraktu z firmami zainteresowanymi sponsorowaniem Lecha. Jak podkreśla prezes Andrzej Kasprzak chętnych jest wielu.

- Jest wielu chętnych dlatego wybór jest trudny. Chcemy podjąć dobrą decyzję przede wszystkim dla klubu, a żeby wybrać jakąś ofertę musi minąć trochę czasu. Problemy związane z ustawą zabrały nam sponsora i musimy zastąpić go firmą na poziomie. Myślimy o sponsorze także perspektywicznie. Musimy podjąć mądrą, logiczną i racjonalną decyzję, a do tego trzeba dojrzeć – mówił prezes Lecha.

Jutro Maciej Frankiewicz pośmiertnie otrzyma tytuł GIGANTA Wielkopolski.

Sobotni mecz Lecha będzie pierwszy spotkaniem w Poznaniu od czasu śmierci prezydenta Macieja Frankiewicza. Przed spotkaniem wdowie Joannie Frankiewicz wręczona zostanie statuetka GIGANT, którą Gazeta Wyborcza przyznała prezydentowi za wybitne działania na rzecz Wielkopolski. Maciej Frankiewicz będzie pierwszą osobą, która pośmiertnie otrzyma ten tytuł. GIGANTEM Wielkopolski mianowani zostali do tej pory m.in. o. Jan Góra i Stanisław Barańczak.

Prezes Andrzej Kasprzak podkreślał dzisiaj na konferencji prasowej rolę Macieja Frankiewicza w budowę silnej pozycji sportowej Lecha oraz Wielkopolski: – Maciej był pionierem spraw związanych z Mistrzostwami Europy. To właśnie od jego działań rozpoczęła się nasza dobra passa sportowa – mówił prezes Lecha.

Wręczenie tytułu GIGANTA na ręce pani Joanny Frankiewicz odbędzie się w obecności redaktora naczelnego lokalnego oddziału Gazety Wyborczej Włodzimierza Bogaczyka, a także prezydent Ryszard Grobelny i prezes Andrzej Kadziński.

- Cieszymy się, że odbędzie się to podczas meczu z Cracovią, pierwszego po powrocie do Poznania, na murawie stadionu. Uważamy, że jest to wartościowa inicjatywa - podkreślił Andrzej Kasprzak.

Inicjatywa przekazania statuetki i nadania tytułu pojawiła się w redakcji, która jest organizatorem tej akcji już od 1993 roku: - Pierwszy raz przyznajemy nagrodę pośmiertnie, ale również pierwszy raz podczas dyskusji redakcyjnych była pełna zgoda, że osoba Macieja Frankiewicza jest dobrą kandydaturą. To jest nagroda za poznański styl pracy. – mówił Włodzimierz Bogaczyk.

Gazeta Wyborcza zaproponowała Lechowi podjęcie wspólnej inicjatywy nadania tego tytuły Maciejowi Frankiewiczowi: - Kiedy zastanawialiśmy się gdzie i w jaki sposób uczcić pamięci zmarłego prezydenta to Bułgarska wydała nam się dobrym miejscem. Ze względu na duże zaangażowanie Macieja w sprawy związane ze stadionem oraz z Lechem sądzimy, że jest właściwe i trafne – dodał redaktor naczelny lokalnego oddziału Gazety Wyborczej.

Dla uczczenia pamięci zmarłego prezydenta przed meczem zostanie ogłoszona minuta ciszy. Piłkarze Lecha na mecz wybiegną w koszulkach z podobizną Macieja Frankiewicza. Koszulki po meczu zostaną podpisane przez piłkarzy oraz wystawione na aukcje, z których koszt zostanie przekazany na cele charytatywne.

- Wiemy, że Maciej będzie jutro z nami. Również kibice oraz atmosfera na meczu nada temu wydarzeniu specjalny charakter – zakończył Kasprzak.

Lech jest reprezentacją, czy reprezentacja Lechem?

Nie chcę rozwodzić się nad tym, co Lechowi przyniósł ostatni rok bo tego było dużo. Zmiany jakie nastąpiły są gruntowne, jednak jeszcze nie wszystko zostało dokończone. Trener Smuda to były już trenerem Zagłębie, a obecnie selekcjoner reprezentacji. Kibic Lecha powie no i co z tego. A właśnie jest to w kontekście Lecha niezwykle interesujące. Dlaczego?

Wiele spekulacji było na temat sztabu szkoleniowego reprezentacji, który wybierze Smuda. Ostatecznie jego asystent, z którym współpracował w Lechu, osiadł na dłużej w Lubinie. Smudę jednak ciągnie do Lecha. Ostatnie trzy sezony to praca trenera Smudy z Lechem, w którym było mu chyba dobrze.

Analitykiem reprezentacji jest były analityk Lecha – Hubert Małowiejski, którego Smuda ściągnął do reprezentacji właśnie ze względu na wspólną pracę w Kolejorzu. Teraz pojawił się temat, nie do końca jeszcze uzgodniony, dotyczący Łukasza Mowlika, który miałby zostać kierownikiem drużyny. Ewentualny transfer oraz jego finalizacja najwcześniej miałaby miejsce w maju, po zakończeniu sezonu.

W reprezentacji też mamy kilku zawodników znanych z Smudzie z Lecha. Obecni Lechici – Lewy, Bander i Peszkin oraz były piłkarz Kolejorza – Muraś, to trzon reprezentacji, na którym najwidoczniej chce trener budować zespół.

Smudzie najwidoczniej w Lechu się podobało i wybiera z niego to co najlepsze. Reprezentacja, tak jak kiedyś byłą odcięta od Lecha, i nijak szukać w niej piłkarza Kolejorza teraz aż kipi tym zespołem. Z jednej strony to cieszy, bo wartość tego zespołu rośnie, a kolejne bramki piłkarzy Lecha podnoszą ich cenę oraz prestiż. Z drugiej jednak wszystko to dzieje się kosztem Kolejorza.

Jeszcze raz o młodych.

Wychodząc na przeciw naszym czytelnikom, już nie raz proponowaliśmy Wam, abyście dzielili się z nami swoimi opiniami dotyczącymi meczów, stadionu, a także sytuacji w klubie. Dzisiaj swój tekst przesłał nam waldas, który podjął często pojawiającą się w kontekście Kolejorza tematykę. Chodzi oczywiście o młodych zawodników Lecha coraz częściej przewijających się przed pierwszą drużynę. Czy aby na pewno? Nasz czytelnik w swoim tekście stawia dość ciekawą hipotezę.

Ostatnio sporo pisze się o Mikołajczaku, jak to mu dobrze “idzie”. Tomek jest jednak klasycznym przykładem piłkarza, który pokazuje jak często polityka kadrowa “goni w piętkę”. Niby zdolny, niby skuteczny, ale i tak wciąż trzymany na ławce, w “cieplarni”. Nic z tego, że strzela w 32 minuty 3 bramki, w tym 2 decydujące o zwycięstwie , w końcówce meczu z Koroną.

Cały czas kibice, forumowicze jęczą, że nie mamy napastników. Ale oni – Ci młodzi, “nieobecni” muszą grać mecze ligowe by zaistnieć, “dojrzeć” przy bardziej “doświadczonych” (niekoniecznie starszych) kolegach. Bo popatrzmy jak to jest “na dzisiaj”.

Mikołajczak nie “łapie się” do 11-stki, bo nie ma dla niego miejsca, przy tym systemie jakim grał Lech, na przykład ,w Warszawie. Możdżeń, Szałek, Kamiński, Wolkiewicz regularnie “obijają piłkę” w jakiś tam “U” , ale mogą się “tylko cieszyć”, jak ktoś z “podstawowych” graczy złamie (odpukać!) nogę.

Nam kibicom tylko “kalafa” się śmieje, ale w/wym młodzianom pewnie nie do śmiechu. Na jesieni dostali “ciastko” teraz mogą się tylko przyglądać “przez szybę”. Kółko się zamknęło. Nie grają, ponieważ są inni, lepsi (niby, a pewnie dlatego, że i mają wyższe kontrakty), a nie są lepsi, bo nie grają. Treningi to “pikuś”. Prawdę i doświadczenie można zobaczyć, zdobyć tylko w otoczeniu kolegów, w meczu ligowym , w “ogniu walki”.

Smuda, co by nie powiedzieć nie miał tego “kłopotu” bo grał tylko “żelazną” 11-stką praktycznie (jak Wisła) bez ławki rezerwowych. Należy więc postępować ostrożnie, bo to ciągłe trzymanie “w dojrzewalni” zrodzi gorycz frustracji. Niby jest dobrze, ale temat “młodych” tak wcale nie wygląda. Rozwiązania tej “kwadratury koła” pewnie na razie nie ma. A problem się powiększy gdy (podobno) przyjdzie paru grajków w lecie. Podobno takich gotowych do gry “od zaraz”.

Za przesłanie swojej opinii dziękujemy waldasowi.

Jak Lech radzi sobie w ,,meczach przyjaźni"?

Już w sobotę kolejny ligowy mecz Lecha, tym razem już u siebie, z Cracovią. Z jednej strony ogromna radość, a z drugiej, jednak strach co może wydarzyć się w tzw. meczach przyjaźni, a trzeba przyznać, że wcześniej działo się dużo i to niekonieczne dobrze dla naszej drużyny. Przyjrzyjmy się zatem, jak Kolejorz radzi sobie spotkaniach z drużynami zgód. Zapraszam.

Obie drużyny spotkały się po powrocie do Ekstraklasy pierwszy raz w sezonie 2004/2005.  Zarówno przy okazji spotkania w Poznaniu, jak i Krakowie, Cracovia nie dała szans Lechowi, w obu przypadkach wygrywając pewnie 2:0. Było to pierwsza tak udowodniona wyższość jednej z drużyn od sezonu 1983/1984, bo wcześniej górą zazwyczaj byli krakowianie, a później porażki przeplatały się ze zwycięstwami.

Rok później w pierwszym starciu to Kolejorz po bramce Krzysztofa Gajtkowskiego, mógł cieszyć się z trzech punktów, aby w dawnej stolicy Polski po dramatycznym meczu przegrać 3:2. A przecież to niebiesko-biali, przegrywając wyrównali, by potem wyjść na prowadzenie i zejść z boiska, jako drużyna pokonana.

Komplet sześciu punktów w sezonie w dwóch potyczkach, udało się zdobyć Pasom jeszcze raz dwa lata później.  Potyczka w Krakowie, cztery lata temu z pewnością została kibicom na długo w pamięci. Kolejorz przegrywał, bowiem, już trzema bramkami, by je konsekwentnie odrobić, przywrócić wszystkich o zawał serca, zdobyć jeszcze jedną, wzbudzającą jeszcze więcej kontrowersji, bo nieuznaną przez sędziego. Efekt? Kolejny gol, tym razem jednak dla gospodarzy. Rewanż wiosną to już tylko dominacja gości i następna porażka, tym razem w większym wymiarze, czyli trójka do zera.

Kolejny horror, tym razem również bez happy endu, to spotkanie sprzed dwóch lat. Zespół walczący o trzecie miejsce w lidze, znów nie może odnieść ligowego zwycięstwa nad krakowianami, a bramki Zająca i  Quinterosa, nie zmieniają faktu, że nie dosyć, że scenariusz jest taki jak zawsze, to na dodatek ta porażka, to jedna z przyczyn zajęcia czwartego, a nie wymarzonego trzeciego miejsca w na koniec sezonu.

Z pewnością wymazać z pamięci nie da się też czerwcowego remisu z rundy 2008/2009. Dwa inne cele, a remis w obu przypadkach jak najgorsza porażka, bowiem ten wynik przypieczętował fakt, że Lech nie dosyć, że nie został Mistrzem Kraju, czego oczekiwano, to wyprzedziła, go jeszcze Legia Warszawa. A 2:2, dla Cracovii oznaczało spadek.

Skoro już cofnęliśmy się tak do tyłu, warto podsumować to w kontekście sobotniego spotkania tych drużyn. Jeśli patrzeć na historię, to po porażce jesienią 0:1, teraz powinno być lepiej, bo jak wspomniałam wcześniej, wygrane mecze przeplatają się tutaj z porażkami. Mecz z Cracovią, był ostatnim spotkaniem rozegranym na stadionie przy ulicy Bułgarskiej, będzie także pierwszym po powrocie do Poznania.

A statystyki?

Choć niewielu w nie wierzy, to mówią wiele prawdy. Od powrotu do ekstraklasy oba kluby spotkały się jedenaście razy. Lech poniósł, aż 7 porażek! Na szczęście 5 z nich, to spotkania wyjazdowe. Grając na swoim stadionie niebiesko-biali komplet punktów zanotowali 2 razy, oraz raz remis, plus wyżej wymienione dwie porażki. W jedenastu potyczkach do bramki rywala trafialiśmy 14 razy, z czego 9 razy u siebie i 5 na wyjeździe. Jeśli chodzi o gole stracone to jest ich 21, z czego 9 na własnym stadionie.  Z 33 możliwych punktów do zdobycia, Kolejorz potrafił krakowianom ,,ugryźć” tylko 10 oczek, tracąc, aż 23.

Patrząc szerzej to w sobotę o ligowe punkty Lech i Cracovia zawalczą po raz 42. Tutaj bilans jest również korzystniejszy dla przyjezdnych, bo 21 rozwiązali oni na swoją korzyść. Lech potrafił wygrać 13 razy i zremisować 7. Stracił przy tym 70 bramek, strzelając 43.

Nic więc dziwnego, że przed kolejną potyczką kibice drżą o wynik, bo chociaż Cracovia to teoretycznie słabszy zespół to w tzw. ,,meczach przyjaźni” Lech wypada kiepsko, właściwie bardzo kiepsko. I podczas tych 90 minut nie ma znaczenia, ile miejsc dzieli oba zespoły w tabeli, czy ile kosztują poszczególni zawodnicy. Podczas tych 90 minut może wydarzyć się dosłownie wszystko.

Bułgarska pomoże w walce o tytuł. (fot. buffu/lech24.com)

Kiedy pod koniec maja kibice Lecha żegnali się ze stadionem nikomu chyba na myśl nie przyszło, że na powrót będziemy czekać tak długo. Mecz Kolejorza z Cracovią zremisowany 2-2 w ubiegłym roku zakończył pewien etap budowy tego zespołu. On na ten stadion wróci odmieniony. Inni zawodnicy oraz sztab szkoleniowy. Historia jednak zatoczyła koło. Nowa wersja Lecha pojawi się na Bułgarskiej, gdzie po raz pierwszy zaprezentuje się w Poznaniu. Przeciwnikiem będzie ponownie Cracovia.

Lech to zespół, o którym często mówi się, że jego dwunastym zawodnikiem są kibice. Nie trudno się zgodzić z tą tezą. Zespół prowadzony przez Franciszka Smudę przez długi okres był niepokonany u siebie. Kibice swoim głośnym dopingiem nieraz potrafili zmienić obraz spotkania. Jacek Zieliński nie miał jeszcze możliwości zagrania na Bułgarskiej i wydaje się, że jest to jedna z przyczyn słabszej gry Lecha w rundzie jesiennej. Chyba nie trudno zgodzić się z takim postawieniem tej sprawy. Zresztą my również tęskniliśmy za Bułgarską.

Znowu wracamy do macierzy. Kibicom chcemy powiedzieć, że w końcu wracamy – mówił na prezentacji drużyny w zeszłym tygodniu Andrzej Kadziński.

Kolejorz długo czekał na powrót do Poznania. Mecz Lecha z Wisłą rozgrywany we Wronkach nie był tym samym, co mieliśmy możliwość oglądania dwukrotnie wiosną 2009 roku. Brakowało otoczki wokół spotkania, atmosfery, ale przede wszystkim kibiców.

Chcę życzyć piłkarzom, żeby po powrocie na Bułgarską czuli się jak w domu. Kibice, w liczbie 10 tysięcy bo taka jest pojemność obecnie stadionu, będą nas wspierać dopingiem i śpiewać przez ostatnie 15 minut to co zwykle – kontynuował podczas prezentacji prezes Kolejorza.

Lech w Poznaniu jest niezwykle groźny, a niejednokrotnie mieliśmy możliwość usłyszenia wypowiedzi, w których przyjezdni mówili o sile Poznania i atmosferze. Pomaga ona zespołowi poczuć się jak w domu i złapać wiatr w żagle.

Złapałem pewien kryzys, który trwał prawie rok, ale myślę, że teraz dojdę do formy i będę się starał grać tak jak wcześniej. Moją główną motywacją będzie to, że wracamy na stary stadion, na którym zasiądzie dużo naszych kibiców – twierdzi Bośniak Štilić.

Największym wzmocnieniem Lecha będzie nie Sergiej Kriwiec, a powrót Kolejorza na Bułgarską, bo to coś więcej niż jeden zawodnik. To siła ponad kilku tysięcy gardeł, które swoim dopingiem będą wspierały drużynę, która powoli znajduje się na całkiem niezłym torze w ostatecznym wyścigu o mistrzostwo. Miejmy nadzieję, że zaczajony z tyłu, za liderami i obecnie głównymi faworytami, Lech podczas meczu z Zagłębiem będzie mógł świętować, a powrót do Poznania w tym pomoże.

Łukasz Mowlik o klubie oraz zawirowaniach wokół transferów. (fot. lechpoznan.pl)

Zima to okres ciężkiej pracy nie tylko dla piłkarzy oraz sztabu szkoleniowego. Właśnie w tym okresie bardzo dużo pracy ma Łukasz Mowlik. Jego praca będzie miała duży wpływ na osiągane przez piłkarzy wyniki. To właśnie kierownik drużyny przygotowuje propozycje hoteli oraz sparingpartnerów. Jako osoba z wewnątrz obserwująca zespół i znająca zawodników wie o wiele więcej od przeciętnego kibica. Jednak nie spytaliśmy go pytać stricte o zgrupowania, bo o tym już powiedziano wiele. Co powiedział nam w krótkiej rozmowie? Zapraszamy do lektury.

Lech24.com: Na zgrupowaniu w La Mandze miał pojawić się napastnik, którego mieliście testować. Klub się zgodził na puszczenie zawodnika czy zawodnik nie był zainteresowany? Jak oceniasz działania Lecha na rynku zimą?

Łukasz Mowlik: Naszą drużynę miało wzmocnić kilku zawodników. Miało, ale nie wzmocniło. Jest jednak jedna formacja, którą należałoby w pierwszej kolejności uzupełnić – potrzebujemy napastnika. W pozostałych formacjach mamy dość dużą konkurencję.

No właśnie, to kiedy zobaczymy nowego napastnika w Lechu?

Pojawiały się plotki, że przyjdzie do nas zawodnik, będą testy, jednak do tego nie doszło.. Jak będzie miał przyjść do nas zawodnik to się zjawi. Teraz to już za późno, właśnie okienko transferowe się skończyło. Założenie było jedno – transfer tak, ale przychodzi zawodnik, który jest do gry od pierwszej minuty. Takiego nam się nie udało sprowadzić, więc nikt nie wzmocnił tej formacji. Zawodników na ławkę mamy i to całkiem, całkiem, A i nie zapomnijmy o naszej młodzieży.

Jak w drużynie czuje się Sergiej? Zaaklimatyzował się, dobrze rozumie się z kolegami czy ma jakieś trudności?

Widać że jest zawodnik wysokiej klasy, który nam pomoże. Jeżeli chodzi o szatnię to każdy nowy zawodnik ma ułatwioną aklimatyzację, jak potrafi grać. A on potrafi. Oprócz tego jest otwarty, koleżeński, więc w tej kwestii z nim nie ma problemu.

Czy jesteś zadowoleni z warunków podczas zgrupowań?

Ośrodki na zgrupowania sam osobiście wybierałem, więc jest mi trudno ocenić. Jest to normalne, że raz jednemu raz drugiemu, coś nie pasuje, tacy już po prostu jesteśmy. Ale słowa zawodników podczas pytań o obozy o przygotowania podczas prezentacji były w mojej ocenie pozytywne więc myślę że było ok.

Co z Salivinoviciem. Jest szansa na to, że kiedyś pojawi się w Poznaniu?

Salicinović u nas na razie nie zagra. Podczas swojego wypożyczenia nie zrobił wystarczającego wrażenia na naszym sztabie szkoleniowym, a był naprawdę wiele razy obserwowany.

Anderson Cueto wróci do stawki? Wszystko zależy od niego. (fot. lechpoznan.pl)

Piłkarze Młodej Ekstraklasy zostali obdarowani niezwykłą okazją przez trenera pierwszej drużyny – Jacka Zielińskiego. Piłkarzy tacy jak – Kamiński, Bereszyński, Bieszczad, Drygas mają nie tylko okazję trenować wraz z pierwszą drużyną, ale i zaznać prawdziwej gry. Dlaczego trener Jacek Zieliński pozbawił tej szansy Andersona Cueto? O tym można było już wiele się naczytać. Dzisiaj na drodze Cueto pojawił się promyk słońca – bardziej realne kroki do powrotu do pierwszej drużyny.

Podczas konferencji trener Jacek Zieliński poruszył między innymi temat przeniesienia Andersona do pierwszej drużyny. Starał się za wszelką cenę podkreślił, że spadek piłkarza to tylko i wyłącznie jego wina – że to on przegrał rywalizację z innymi piłkarzami, gdzie zasady gry określone były bardzo prosto.

W oczach byłego trenera – Franciszka Smudy, Cueto był piłkarzem niezwykle utalentowanym, który zwykł nazywać go – Robinho, lecz mimo wszystko podczas trzy letniego pobytu w Lechu nie miał zbytniej okazji na wykazanie się bo zagrał niewiele meczów.

- Nie jest tak, że przyszedł Zieliński, uwziął się na Cueto, tylko Anderson przegrał rywalizację – mówi Zieliński.

Anderson przegrał rywalizację z młodymi dobrze rozwijającymi się piłkarzami, którzy pokonali go. Wniosek więc nasuwa się jeden – skoro został pokonany jest od nich słabszy.

- Skoro przegrywa z nimi rywalizacje to dlaczego mam stawiać na Cueto? – pyta Zieliński.

Zieliński jest otwarty – czeka na wszelkie informacje od ME, że Cueto zaskoczył na plus i jest w stanie podjąć walkę z piłkarzami z pozytywnymi wynikami. Póki co młody piłkarz leczy kontuzję. Na końcu swojej wypowiedzi trener dodaje:

- Uważam, że to jest chłopak utalentowany, jednak swojego potencjału do tej pory nie sprzedał. – mówi trener Lecha.

Czy Anderson Cueto zdoła w nadchodzącej rundzie zaskoczyć sztab szkoleniowy Lecha i powróci do pierwszej drużyny? To wszystko zależy od niego. A my jako kibice z niecierpliwością oczekujemy jakichś wiadomości.

Marcin Kikut czeka na powrót do gry. (fot. buffu/lech24.com)

W niedziele rozpoczęła się wiosenna runda Ekstraklasy. Piłkarze po przerwie zimowej mimo niesprzyjających warunków pogodowych ćwiczyli dużo z piłką i pełni nadziei na tytuł mistrza przygotowywali się do rundy. Niestety, trener Jacek Zieliński, nie ma jeszcze do dyspozycji wszystkich zawodników. Nie wiadomo również czy Marcin Kikut wróci na boisko w tym sezonie.

Marcin Kikut to niespełna 27-letni zawodnik Lecha, który pod koniec rundy doznał kontuzji po upadku ze schodów. Efekt? Wstrząśnienie mózgu oraz pęknięcie jednej z kości czaszki. Mimo, że zawodnik czuje się dobrze i jest optymistycznie nastawiony do kontynuowania gry, trener Kolejorza nie chce podjąć odpowiedzialności za Lechitę.

Kiki z pewnością przez jakiś czas będzie musiał grać w kasku, który ma zmniejszyć wszelkie ryzyko uszkodzenia czaszki. Obrońca Lecha wchodzi już w normalny trening – jak mówi trener. - Czy dostanie pozwolenie na grę w meczach w tej rundzie, trudno mi powiedzieć. To jest zbyt poważna sprawa. Zakładając kask nie będzie można powiedzieć, że Marcin jest w pełni zdrowy. Ja takiego ryzyka nie podejmę – kontynuuje Zieliński.

Trener rozumie zapał do gry Marcina Kikuta, lecz zdaje sobie sprawę, że w obecnej sytuacji na pierwszym miejscu nie może postawić chęci realizacji piłkarskich planów lecz rozsądek i zdrowie. Sztab obiecuję, że jeżeli tylko Kikut otrzyma zezwolenie lekarskie wróci do gry, póki co trwa doprowadzenie piłkarza do stanu treningowego, jaki był przed kontuzją.

Czy Poznań jest gotowy na organizacje meczów?

W weekend poprzedzający debiut Lecha na stadionie przy ul. Bułgarskiej postanowiłem wybrać się na mecz Budnesligi, gdzie Hertha Berlin mierzyła się z TSH 1899 Hoffenheim. Była to dla mnie ciekawa wyprawa, na której zaobserwowałem wiele rozwiązań, o zastosowaniu których w Poznaniu podczas meczu możemy tylko pomarzyć. Czy na Euro 2012 będziemy choć w połowie tak dobrze przygotowani do organizacji meczów jak Niemcy? Miejmy nadzieję.

Jazda autostradą to sama przyjemność, o czym przekonał się każdy, kto kiedykolwiek jeździł po drogach naszego zachodniego sąsiada. Dobre oznakowanie, sieć powiązań, węzłów i objazdów oraz kultura na jezdni. Wyjątkiem są oczywiście Polacy, który na trzypasmowym odcinku autostrady, gdzie każdy wie, jakim pasem powinien jeździć, potrafią się zachowywać jak młokosy, którzy dopiero co otrzymali prawo jazdy. Zajeżdżanie drogi czy wymuszanie pierwszeństwa to standard, który napotkałem podczas podróży. Sam wjazd do Berlina oraz odnalezienie stadionu to już żaden problem. Wystarczy z autostrady 115 zjechać na Messendamm ICC, a następnie odszukać oznakowanie Olympiastadion, prowadzące już bezpośrednio na obiekt Herthy.

Co się rzuca w oczy przed stadionem na półtorej godziny przed meczem, to spokój. Parkingi są podzielone na dwie strefy VIP oraz parking płatny dla kibiców, za który opłata wynosi 5 euro. Jednak aby skorzystać z tego parkingu, należy również pokazać bilet na mecz. My stanęliśmy przed parkingiem, gdzie policjanci na drodze zmienili kierunek ruchu na jednostronny, co wymuszone było tym, iż nie posiadaliśmy biletów, po które musieliśmy jechać na dworzec główny. Po ustawieniu samochodu policjanci zwrócili nam uwagę, że ruch będzie jednostronny i nalegają, abyśmy ustawili się przodem do kierunku jazdy, aby nie tamować ruchu. Wszystkie samochody ustawiane wzdłuż ulicy były przestawiane przez kibiców na żądanie policji.

Aby odebrać bilety na mecz, musieliśmy dotrzeć na „Centralny”. W tym celu udaliśmy się na dworzec znajdujący się 300 metrów od Stadionu Olimpijskiego.  Były tam 4 perony, z czego jeden główny, przeznaczony dla ruchu przelotowego. Pozostałe służą wyłącznie do zapewnienia sprawnego dojazdu i wyjazdu kibiców na mecze i widowiska sportowe rozgrywane na stadionie olimpijskim oraz uczestników innych imprez organizowanych na tym obiekcie. Na nie co chwila przyjeżdżały pociągi, przywożąc tysiące kibiców. Po meczu z tych samych peronów odjeżdżają pociągi rozpoczynające jazdę na stacji Berlin Olympiastadion, szybko i sprawnie rozwożąc kibiców po mieście. Bilet na kolejkę podmiejską kupuje się z automatu za niecałe 3 euro, a starczy na dwie godziny jazdy, obojętnie jakim pociągiem i dokąd tylko dusza zapragnie. Jeżeli ktoś nie zna niemieckiego, nie musi się martwić, ponieważ każdy automat ma zainstalowaną wersję polską. Dojechanie na Główny, odebranie biletów oraz powrót zajęły nam 45 minut.

Fragment biletu z meczu Hertha - Hoffenheim

Wyobraźcie sobie sytuację, w której np. na ul. Grunwaldzkiej czy Bułgarskiej 300 m od stadionu wybudowałoby się stację kolejową, przeznaczoną specjalnie do dojazdu i wyjazdu kibiców na mecze Lecha, oraz szybką kolejkę miejską, kursującą przed i po meczu z częstotliwością co 3 minuty, zabierającą jednorazowo do 500 – 700 osób. W ciągu 5-10 minut można by dojechać tym pociągiem do centrum Poznania, a w 15 minut do Rataj czy Piątkowa. Jeżeli dodacie do tego, że także ok. 300m dzieli stadion Herthy od stacji metra, będziecie mieli obraz możliwości dotarcia do stadionu. Nic dziwnego, że komunikacja miejska jest podstawową formą dotarcia i powrotu ze stadionu, a przystadionowe parkingi wcale nie są przepełnione.

Wraz z znajomym postanowiliśmy się wzmocnić przed widowiskiem sportowym. W tym celu udaliśmy się do ogródka, który znajdował się na tarasie dworzec-stadion. Z głośników wydobywała się tradycyjna biesiadna muzyka niemiecka; może była to zmodyfikowana wersja dla kibiców, lecz ciężko mi to ocenić, gdyż nie znam niemieckiego. Złoty trunek kosztuje 2-3 euro przed stadionem i nikt tam się nie przejmuje zakazem picia alkoholu w miejscu publicznym (oczywiście jeżeli takowy tam jest), ponieważ kibice piją piwo w pociągach, przy policji, na dworcu, przed stadionem, a także na terenie stadionu i oczywiście podczas meczu. Po nabraniu siły postanowiliśmy sprawdzić, co można kupić w namiotach oferujących klubowe gadżety, których przed stadionem jest bardzo dużo. Oprócz dziesiątek wzorów szalików Herthy i ich grup kibicowskich znajdowały się też szale innych zespołów z Bundesligi i nie tylko. Można było kupić szal Slavii Praga, Boca Juniors, reprezentacji Anglii, a także najbliższego rywala – Hoffenheim. Były też szale innych zespołów ligowych, np. Schalke, Bayernu, Bayeru Leverkusen, Werderu i innych klubów Bundesligi. Cena za szal w ulubionych barwach to 5 euro, co jak na polskie warunki to raczej niewiele.

Co ciekawe, bezpośrednio przy stacji kolejowej Olympiastadion, przez którą przechodzi zdecydowana większość kibiców przybywających na mecz i przy której leje się pewnie w dzień meczu więcej piwa, niż w całym Berlinie razem wziętym, zaparkowanych było z górą 5 radiowozów, rozstawionych co ok. 300 m. Można powiedzieć, że policja wokół stadionu była w zasadzie niewidoczna, a ci funkcjonariusze, którzy już byli przy stadionie, raczej przypominali biuro informacji turystycznej niż policję prewencji. Jakże to inny obrazek w porównaniu z naszą rzeczywistością, z tymi zakutymi po uszy policjantami w opancerzonych radiowozach (krążą pogłoski, że na następną misję w Afganistanie nasza armia zostanie uzbrojona zamiast w wozy bojowe „Rosomak” właśnie w policyjne transportery), w których szyby osłonięte są siatką z drutu, jakiego normalnie używa się konstrukcjach wieżowców, albo dryblasami na koniach, którzy po dodaniu jeszcze paru rekwizytów mogliby śmiało grać husarię w „Ogniem i mieczem”.

Z wejściem na stadion też nie było problemu, spiker z głośników instruował, co należy zrobić, aby rozładować kolejkę. Były przejścia, gdzie można było dostać się szybciej na stadion pod warunkiem, że nie ma się plecaków czy nie wnosi własnego alkoholu, oraz przejścia, gdzie wszyscy czekali w kolejkach na dotarcie do bramki. Całe wejście na stadion mimo 20-metrowych kolejek zajęło nam 5 minut. Ten, kto zaliczył choć jeden sezon na Bułgarskiej, też wie, jak się najszybciej dostać i jakich miejsc unikać. Ciekawostką jest fakt przeszukiwania przez ochronę każdego kibica. Na Bułgarskiej wymuszane jest stanie tyłem do ochrony, zaś na Stadionie Olimpijskim – przodem. W Poznaniu ochrona pobieżnie sprawdzi kibica, przesuwając dłońmi po niektórych fragmentach ciała, w Berlinie przeszukują cię dokładnie, niczego nie pomijając.

Aby dostać się na stadion, trzeba się trochę napocić. My zrobiliśmy kółko wokół obiektu. Najpierw należy się kierować literką na bramie wejściowej, następnie sektorem, rzędem i miejscem. Każda inna próba dotarcia na stadion, jak na przykład innym wejściem, spełznie na niczym. Nie można migrować między sektorami, a sektorem, który był najbardziej pilnowany i obwarowany, był oczywiście kocioł, znajdujący się tradycyjnie za bramką.

Na mecz dotarliśmy z 5-minutowym opóźnieniem, mimo iż posiadaliśmy plan stadionu. Gdy wreszcie zainstalowaliśmy się na naszych miejscach i z radością przystąpiliśmy do oglądania meczu, zaczęliśmy się co chwila denerwować. Migracje ludów po piwo, z piwem, z kiełbaską, z preclem, z cukierkiem i znów z piwem są zmorą kogoś, kto przyszedł obejrzeć mecz. Wstań, bo idzie piwo, siądź, bo przeszło, wstań, bo ktoś idzie do WC, postój, bo idzie kiełbasa, i tak prawie cały mecz. Doszło do tego, ze nie widziałem pierwszego gola dla Hoffenheim, bo w tym czasie rząd niżej robił falę, wstając i przepuszczając kogoś z piwem.

Jeżeli chodzi o kibiców i klimat, to przed stadionem nie ma różnicy między fanami Herthy, a tymi przychodzącymi na Kolejorza. Niebiesko-białe barwy, szerokiej maści społeczeństwo, piwko i zbieracze puszek oraz butelek, choć tych ostatnich kręci się zdecydowanie mniej niż u nas. Na pewno zauważyć można było większy porządek, zbieracze nie kręcili się po trawnikach, ale przy koszach na śmieci. Klimat na stadionie oprócz kotła nieciekawy, wszyscy siedzą, piją i zajadają, co się da. Na uwagę zasługuje, jak to nazwaliśmy, Królewski Kubek, czyli litrowy plastikowy kubek wypełniony piwem. Jeden taki na mecz ze spokojem starczy i nie trzeba byłoby co chwila kursować po dokładkę. A na stadionie pół litra piwa kosztowało 3,5 euro.  Kibice z kotła cały czas żyli meczem, nawet nie znając niemieckiego można było się domyśleć, że po stracie pierwszego gola przez Herthę kibice śpiewali „nic się nie stało”. Jednak to, co zabolało, to opuszczanie przez kibiców stadionu 10 minut przed końcem spotkania. Zdegustowani byli zarówno najwierniejsi, jak i rzesza sympatyków siedzących na pozostałych sektorach. Być może gdyby Lech Poznań zajmował ostatnie miejsce w tabeli i w tak słabym stylu przegrywał z ligowym średniakiem, fani też odwracaliby się od klubu i wychodzili przed końcem spotkania. Póki co, chcę myśleć, że jest to domena Niemców. Prawdopodobnie to pozycja Herthy w lidze, słaby styl gry tej drużyny, ale także nie za wysoka marka rywala sprawiły, że na trybunach zasiadło „tylko” 37 tys. widzów. Jak na obiekt, który może pomieścić 70 tysięcy, jest to wynik przeciętny, a nawet mizerny.

Po ostatnim gwizdku można było zauważyć sprawne rozejście się 37 tysięcy kibiców do domów. Na uwagę zasługuje fakt, że nawet droga, która na czas meczu stała się jednokierunkowa, była pusta, a samochodów blokujących drogi wyjazdowe nie było. Zapewne spora ilość kibiców sprawnie wywożona jest przez dworzec, zapewne wielu zostaje jeszcze długo przed stadionem, wykupując, co pozostało.

Po zakończonej wyprawie naszły mnie pewne refleksje. Pod względem organizacyjnym Niemcy biją nas na głowę. Pod względem kultury zachowywania się przy stadionie i podczas meczu również. Przykładowo, podczas rundy honorowej dookoła stadionu w poszukiwaniu naszych miejsc nie znalazłem ani śladu tymczasowych „wysypisk śmieci” (typu butelki puszki, pozostałości po hot-dogach), ani obrazków na murach powstałych po opróżnianiu pęcherza.

Jeżeli na Bułgarskiej nie będzie więcej ubikacji i to z prawdziwego zdarzenia, tak by kibic nie czuł się w nich jak śmieć, będziemy musieli nadal oglądać takie obrazy jak pamiętny żywopłot przy wale pod sektorem 5 (przed remontem stadionu). Jeżeli nie nauczymy się jako kibice minimum zachowania i kultury oraz nie będziemy szanować tego pięknego obiektu, jaki nam się buduje, to do pierwszego meczu Euro 2012 ten stadion przypominać będzie wielki szalet miejski, a nie obiekt sportowy, z którego moglibyśmy być dumni na całą Europę.

Tekst z wyprawy do Berlina przygotowali Karol Bąkowski i Rafał Jeleń.

Po meczu w Warszawie trener Zieliński może być zadowolony. (fot. buffu/lech24.com)

Jak zawsze na pomeczowej konferencji, trenerzy odnieśli się do meczu oraz jego przebiegu. Zdecydowanie bardziej zadowolony ze spotkania oraz wyniku jest trener Zieliński, który przede wszystkim wychwalał grę ofensywną swojego zespołu. Trener Polonii natomiast przyznał, że jest zadowolony z gry swojego zespołu w pierwszej połowie, która jak wiemy była bardzo słaba w wykonaniu obu zespołów.

Jacek Zieliński: Występ Kriwieca oceniam bardzo pozytywnie. Cieszę się, że jest u nas i poprawił zdecydowanie jakość naszej gry ofensywnej. Widać, że jak boiska będą w lepszym stanie, to trójka Kriwiec – Lewandowski – Stilić pokaże pełnię swoich możliwości. Cieszę się z wyniku, pierwszego zwycięstwa w tej rundzie. Mamy tylko pięć punktów straty do Wisły, także ciągle jesteśmy w grze.

Jose Maria Bakero: Jestem bardzo zadowolony z pierwszej połowy. Staraliśmy się grać piłką, a Lech bronił się głęboko i miał dużo szczęścia, strzelając gola po pierwszym strzale oddanym w tym spotkaniu. W drugiej połowie, do drugiej bramki, był to wyrównany mecz, lecz Lech ma kilka indywidualności w swoim zespole i to zadecydowało o jego zwycięstwie.

Lech zwycięża o goni lidera.

W pierwszym na wiosnę meczu Lecha zespół z Poznania wygrał na Konwiktorskiej z Polonią 3:0. To świetny początek rundy dla Kolejorza, który mimo nie najlepszych warunków do gry pewnie pokonał swojego rywala. Po tym meczu Lech utrzymał trzecią pozycję w ligowej tabeli, ale zbliżył się do lidera Ekstraklasy. Za tydzień Kolejorz podejmie na Bułgarskiej Cracovię.

Na początku spotkanie nie wyglądało na porywające i w zasadzie ten stan utrzymywał się przez całą pierwszą połowę. Na prowadzenie w 25 minucie wyszedł Kolejorz. Na dwudziestym metrze faulowany był Lewandowski. Z rzutu wolnego uderzał Peszko, którego strzał sparował przed siebie Przyrowski. Na miejscu znalazł się Lewandowski, który zdążył przyjąć piłkę i po chwili silnym uderzeniem umieścił ją w siatce.

W drugiej połowie gra była znacznie przyjemniejsza dla oka. Przede wszystkim to zasługa tempa, które podkręciły oba zespoły. Na początku inicjatywę przejęła Polonia, jednak jej ofensywa nie była wstanie przedrzeć się przez dobrze dysponowaną dziś obronę Kolejorza, którą bardzo dobrze kierował Burić.

W Polonii wyróżniał się pomocnik Andreu, który rządził i dzielił w szeregach zespołu z Konwiktorskiej. Jednak to Lech grał dziś skutecznie, co przyniosło efekt w postaci drugiej bramki. W 72 minucie piłkę pod swoim polem karnym przejęli Lechici, którzy szybko przedostali się na połowię Polonii. Kriwiec zagrał do Štilicia, a ten wypuścił w uliczkę Lewandowskiego. Robert strzelił swoją drugą bramkę w meczu i jedenastą w lidze. W klasyfikacji najlepszych strzelców uciekł więc Pawłowi Brożkowi, który w tej kolejce nie zagrał.

Chwilę później miała miejsce kontrowersyjna sytuacja. W pole karne Lecha wbiegł Janusz Gancarczyk, który nagle upadł. Sędzia początkowo wskazał na wapno, ale po konsultacji z arbitrem bocznym postanowił ukarać piłkarza Polonii żółtą kartką. Zespół prowadzony przez Bakero wykorzystał wszystkie swoje atuty, a dobra dyspozycja kilku zawodników to nie wszystko. Lech grał dziś zespołowo i wykorzystał konsekwentnie kolejne błędy Czarnych Koszul.

W 85 minucie na boisku pojawił się Mikołajczak, który chwilę później zdobył swoją trzecią bramkę w Ekstraklasie. Niepilnowanego w polu karnym Polonii Bośniaka Štilicia wypatrzył Lewandowski, który podał pomocnikowi piłkę. Ten z pierwszej piłki zagrał do stojącego przed linią bramkową napastnika Lecha, któremu nie pozostało nic innego jak umieścić piłkę w bramce.

Mecz zakończył się zwycięstwem wyjazdowym Kolejorza, który mimo nie najlepszego stanu murawy potrafił zagrać momentami przyjemną dla oka piłkę. Cieszyć może dobra współpraca pomiędzy zawodnikami, którzy nadal mają szansę na zdobycie mistrzostwa.

Polonia Warszawa – Lech Poznań 0:3

Lewandowski ‘25 ‘72 Mikołajczak ‘86

Żółte kartki: Andreu, J. Gancarczyk – S. Gancarczyk, Peszko

Polonia Warszawa: Przyrowski – Sokołowski, Jodłowiec, Dziewicki, Brzyski – Mierzejewski, Trałka, Andreu Mayoral, Piątek (46. Cortes), Sarvas (58. Gancarczyk) – Ivanovski

Lech Poznań: Burić - Wojtkowiak, Bosacki, Arboleda, Djurdević – Peszko (85. Mikołajczak), Štilić (88. Zapotoka), Injac, Bandrowski (74. Gancarczyk), Kriwiec – Lewandowski

Relacja Live z meczu Polonia - Lech.

Zapraszamy na relację live kończącego XVIII kolejkę meczu Polonia Warszawa – Lech Poznań. Wczorajsza porażka Wisły, daje szansę Lechowi na odrobienie start do lidera piłkarskiej Ekstraklasy. Już o 17:00 początek meczu na Konwiktorskiej. Kolejorz walczy o utrzymanie trzeciego miejsca i zmniejszenie straty z 8 do 5 punktów, a Polonia o ucieczkę z miejsc spadkowych. Kto dziś okaże się lepszy?

Polonia Warszawa – Lech Poznań 0:3

Lewandowski ‘25 ‘72 Mikołajczak ‘86

Polonia Warszawa: Przyrowski – Sokołowski, Jodłowiec, Dziewicki, Brzyski – Mierzejewski, Trałka, Andreu Mayoral, Piątek (46. Cortes), Sarvas (58. Gancarczyk) – Ivanovski

Lech Poznań: Burić - Wojtkowiak, Bosacki, Arboleda, Djurdević – Peszko (85. Mikołajczak), Štilić (88. Zapotoka), Injac, Bandrowski (74. Gancarczyk), Kriwiec – Lewandowski

1 minuta: Początek spotkania. Ostatni mecz XVIII kolejki poprowadzi Hubert Siejewicz. Rozpoczęła Polonia.

2 minuta: Kolejorz jako pierwszy zaatakował. Z lewej strony dośrodkował Kriwiec, później z prawej poprawił Wojtkowiak, jednak nic z akcji nie wynikło.

3 minuta: W pierwszym fragmentach meczu Lech przeważa.

5 minuta: Nieporozumienie Arboledy z Buriciem chciał wykorzystać Ivanovski. Na szczęście bez konsekwencji.

10 minuta: Żadna z drużyn nie przeważa do tej pory. Na razie mamy dość chaotyczną grę z obu stron.

11 minuta: Peszko zamienił się pozycjami z Kriwiecem, otrzymał piłkę od Štilića, jednak strzał tego pierwszego nie trafił w bramkę.

13 minuta: Rzut rożny dla Polonii. Piłkę z pola karnego wybija Bandrowski.

15 minuta: Kriwiec fauluje Brzyskiego.

16 minuta: Wrzutkę w pole karne Kriwieca zatrzymują defensorzy Polonii.

17 minuta: Groźna sytuacja pod bramką Lecha. Mierzejewski źle uderzał na bramkę i Arboleda wyjaśnił sytuację.

19 minuta: Piłkarze są głodni gry. Zza linii końcowej na bramkę Przyrowskiego strzela Lewandowski.

21 minuta: Ivanovski niedokładnie przerzucał piłkę na drugą stronę boiska i nie wykorzystała momentu uśpienia defensywy Lecha.

22 minuta: Lech niestety swoich szans szuka długimi podaniami.

24 minuta: Nadal dużo niedokładności i walki i środku pola.

24 minuta: Strzał Ivanovskiego zablokowany przed Djurdevicia.

25 minuta: Rzut wolny dla Lecha po faulu na Lewandowskim. Peszko silnie strzela na bramkę Przyrowskiego, który wypluł piłkę przed siebie. Futbolówkę przyjął Lewandowski i umieścił piłkę w bramce.

28 minuta: Polonia chce przejąć inicjatywę, ale na razie to Lech jest groźniejszy. Niecelny strzał Injaca.

30 minuta: Czarne Koszule na razie dość nieporadnie pod bramką Lecha.

31 minuta: Mimo tego, że Polonia atakuje to Burić na razie nie ma okazji na pokazanie swoich umiejętności.

33 minuta: Kolejny błąd Przyrowskiego, ale nie wykorzystany przez Lechitów.

35 minuta: Rzut rożny dla Polonii . Piłkę znów wybijają piłkarze Lecha. Strzał Mierzejewskiego niecelny.

37 minuta: Zamieszanie w środku pola wykorzystują piłkarze Lecha, ale piłka została źle rozprowadzona przez Semira.

38 minuta: Brzyski kolejny raz próbuj swoich sił atakiem lewą stroną Tym razem zatrzymany przez Wojtkowiaka.

40 minuta: Piłkarze swoje, a piłka swoje. Boisko daje o sobie znać.

41 minuta: Lewandowski dostał złe podanie z prawej strony i z akcji zapowiadającej się groźnie nie wyszło nic.

43 minuta: Przyrowski piąstkuje piłkę na 16 metrze. Nikt daleko wybitej piłki nie przejął.

44 minuta: 40 metrowe dośrodkowanie w pole karne Lecha przejmuje Burić.

45 minuta: Wojtkowiak chciał wypuścić ofensywnych zawodników Kolejorza w uliczkę, ale nikt nie zrozumiał jego zamiarów.

46 minuta: Sędzia doliczył minutę po czym zakończył pierwszą połowę. Na szczęście teraz przez 15 minut odpoczniemy, bo nie mamy na razie wielkiego widowiska na Konwiktorskiej.

W przerwie na boisku wybiegli zawodnicy futbolu amerykańskiego, którzy zadbane do tej pory miejsca na boisku wyrównają do niskiego poziomu :)

46 minuta: Początek drugiej połowy. W barwach Polonii debiutuje Cortes.

49 minuta: Polonia chce przejąć inicjatywę, ale na razie bez efektu.

51 minuta: Dwie zablokowane próby Ivanovskiego.

52 minuta: Żółta kartka dla Andreu.

53 minuta: Peszko faulowany na skraju pola karnego.

53 minuta: Štilić groźnie strzela na bramkę Przyrowskiego, ale niestety niecelnie.

55 minuta: Mierzejewski uderza z dystansu. Na posterunku Burić.

56 minuta: Wrzutkę Sarvasa w pole karne wyłapuje Burić.

56 minuta: Polonia przycisnęła. Niebezpieczne uderzenie głową Sarvasa po dośrodkowaniu Mierzejewskiego.

58 minuta: Kolejny debiut w barwach Polonii. Sarvasa zastąpił Gancarczyk.

58 minuta: Świetna akcja Lecha. Niestety złe podanie Lewandowskiego do Kriwca pod bramką Polonii zdetronizowało zagrożenie.

60 minuta: Ostatnie minut to wymiana cisów z obu stron. Tempo meczu znacznie się podniosło.

62 minuta: Ivanovski uderza na bramke Burića, ale jest blokowany przez Bosackiego. Sędzia podnosi chorągiewkę.

64 minuta: Świetne podanie ze środka pola do Peszki, ale piłka wybijana przez Dziewickiego na aut.

64 minuta: Peszko opatrywany za linią boczną. Przez chwilę Lech w dziesiątkę.

65 minuta: Peszkin wrócił.

67 minuta: Chciałoby się powiedzieć coś ciekawego o meczu, ale na razie szału nie ma :)

68 minuta: Po starciu z Arboledą leży na boisku Trałka.

70 minuta: Peszko zaatakował prawą stroną, ale podał niedokładnie.

70 minuta: Chwilę później uderzenie Gancarczyka, ale nie trafił w bramkę Buricia.

71 minuta: Piłkarze Lecha na raty wybijają piłkę spod swojego pola karnego. W końcu udało się przekroczyć linię środkową.

72 minuta: GOOOOLL! Lewandowski strzela drugą bramkę.

72 minuta: Cała drużyna zapracowała na tę bramkę. “Z klepki” od pola karnego Lecha. Kriwiec pobiegł lewą stroną boiska i złamał akcję do środka. Podał do Štilicia, a ten wypuścił w uliczkę Lewandowskiego.

74 minuta: Peszko dostał kolejną żołtą kartkę. Już siódma w tym sezonie. Bandrowskiego zmienia Gancarczyk.

74 minuta: Janusz Gancarczyk symulował i otrzymał zółtą kartkę. Rzut wolny dla Lecha.

77 minuta: Świetne defensywa Kolejorza!

77 minuta: Lewandowski uciekł obrońcom Polonii, ale zbyt późno zagrał do Peszki, którego uprzedził Przyrowski.

79 minuta: Mecz coraz lepszy.

80 minuta: Próba zaskoczenia Przyrowskiego z dalszej odległości. Tym razem bramkarz Polonii jednak podołał :)

82 minuta: Gancarczyk otrzymuje drugą żółtą kartkę. Tym razem jednak nie Janusz, a Seweryn. Faulował jeden Gancarczyk drugiego :)

84 minuta: Kriwiec wypuścił Peszkę, ale Przyrowski broni.

85 minuta: Za Peszkę na boisku pojawia się Mikołajczak.

86 minuta: Mikołajczak GOOOOL! To juz trzecia w Ekstraklasie.Podanie do pole karnego Lewandowskiego. Štilić z pierwszej piłki do stojącego przed bramką Tomka :)

88 minuta: Zapotoka pojawia się na boisku za Štilicia.

90 minuta: W świetnej sytuacji Cortes, ale Burić jeszcze lepiej.

90 minuta: Sędzia dolicza 3 minuty, choć zwycięzca już znany :)

92 minuta: Gołembiewski uderza na bramkę, a właściwie w kierunku rękawic bramkarza Lecha.

93 minuta: Koniec meczu. Lech świetnie wraca na ligowe boiska. Mniejsza strata to Wisły oraz dobra gra Kolejorza napawają optymizmem. Dziś wygrywamy na Konwiktorskiej 3-0.

Sławomir Peszko zdaje sobie sprawę, że poprzeczka zawieszona jest wysoko. (buffu/lech24.com)

To właśnie w tej formacji panuje największa rywalizacja i na każdym kroku można poczuć oddech innego zawodnika, konkurującego o miejsce w pierwszym składzie. Tym bardziej, że zimą pomoc wzmocnił Sergiej Kriwec, a do drzwi pukają już młodzi zawodnicy, co nie oznacza, że inni odpuszczają, wręcz przeciwnie.

Po roku słabszej gry wszyscy, wraz z samym Semirem Stiliciem liczą na to, że wróci na właściwie tory:

-Myślę, że po przygotowaniach, po zgrupowaniach, teraz mogę dojść do starej formy. Złapałem pewien kryzys, który trwał prawie rok, ale myślę, że teraz dojdę do formy i będę się starał grać tak jak wcześniej. Moją główną motywacją będzie to, że wracamy na stary stadion, na którym zasiądzie dużo naszych kibiców.

 To samo tyczy się Jana Zapotoki, który po kontuzji przez rundę jesienną dochodził do siebie, przez co w pełni nie pokazał na co go stać.

-Ja myślę, że jestem w pełni sił. Reszta zależy od trenera, zobaczymy. – po czym zapowiada, to na co kibice czekają: -Odpale wiosną!

 Zdrowa walka o miejsce w składzie w żaden sposób nie przeszkadza Lechitom, wręcz przeciwnie – wyzwala w nic siłę i motywację:

-Rywalizacja sprzyja każdemu, żeby się rozwijać, to jest potrzebne. Sparingi w Hiszpanii i Turcji dużo pokazały od strony zawodników, którzy nie grali wcześniej, nie mieli tej szansy, teraz to naprawdę bardzo dobrze wykorzystali. To sprzyja temu, że czuje się ten oddech i ten prestiż rywalizacji i to będzie dobrym zwiastunem, żeby powalczyć o Mistrza Polski. – prorokuje Tomasz Bandrowski.

 Całą atmosferę podgrzewa jeszcze ściągnięcie reprezentanta Białorusi, Sergieja Kriweca:

-Jak na razie wszystko mi się bardzo podoba i jestem zadowolony i czekam na rozpoczęcie rozgrywek. Postaram się i mam nadzieję, że goli będzie jak najwięcej. Najbardziej komfortowo będę się czuł na pozycji, na której wystawi mnie trener. –odpowiada nowy nabytek zapytany o pozycję, na której chciałby grać.

 Swoją grą apetyty rozbudził Sławek Peszko, który został Ulubieńcem Kibiców i Piłkarzem z charakterem, podczas tegorocznego plebiscytu.

-Poprzeczka jest tak wysoko, że trudno ją przeskoczyć, aczkolwiek presja w drużynie z Poznania cały czas jest, więc nie tylko na mnie ale i na całej drużynie.

 Do zdrowia powoli wraca wychowanek klubu, Jakub Wilk i nie ukrywa, że chciałby wrócić jak najszybciej na boisko.

- Sytuacja moim zdaniem wygląda nieźle, ale dopiero w marcu będę mógł wrócić do chłopaków i będę mógł trenować z nimi. Musze walczyć z czasem, żeby wrócić do pełni sił i do dyspozycji trenera.

 Szansę od Jacka Zielińskiego chcą wykorzystać młodzi zawodnicy, a wśród nich Mateusz Możdzeń, bardzo dobrze spisujący się jesienią:

 -Dostaliśmy już małe szanse u trenera, chcemy kolejnych występów, pukamy do drzwi pierwszego zespołu i chcemy to kontynuować.

 Zapowiada się emocjonująca walka między poznańskimi pomocnikami, a to na pewno przełoży się na jakość gry, a więc już przed zaingerowaniem rundy możemy myśleć o tym formacie optymistycznie.

Jak według sztabu szkoleniowego Lech przepracował okres przygotowawczy? (fot.gosiek/lech24.com)

Zazwyczaj są w cieniu piłkarzy, ale to od nich zależy jak ich podopieczni zaprezentują się podczas rozgrywek ligi. Co zatem Jacek Zieliński, Ryszard Kuźma, Paweł Primel, Andrzej Juskowiak,  Andrzej Kasprzak i Łukasz Mowlik mają do powiedzenia o sprawach związanych z Lechem Poznań? Przedstawiamy informacje, które każdy kibic chciałby wiedzieć przed rozpoczynającą się jutro rundą wiosenną. Zapraszamy.

Atak niebiesko-białych

 -Wydaje mi się, że gra może wyglądać lepiej, ale dopiero wyniki to pokażą. Wydaje mi się, że system, którym będziemy grać jest optymalny do zawodników, których mamy przede wszystkim. Musimy jak najlepiej to wykorzystać W sparingach było widać, że z meczu na mecz wychodzi to dobrze. Dobrze się w tym czują, zdobywają bramki, a co najważniejsze wygrywamy. Wcześniejsze bramki to już historia, teraz trzeba otworzyć nową i zdobywać kolejne gole. Wydaje mi się, że mamy do tego dobrych wykonawców, dobrych zawodników, którzy będą wypracowywać sytuacje kolegom na boisku. – Andrzej Juskowiak.

 Bramkarze

-Mamy bardzo wyrównanych bramkarzy, do nich doszedł jeszcze Gerard Bieszczad, który ma isę przy nich uczyć i dokonać przy nich swoich pierwszych szlifów bramkarskich. Jak sami bramkarze mówili, służy ta rywalizacja, każdy z nich bierze coś dla siebie i z tego się bardzo cieszę. – Paweł Primel.

 Liga

-Uważam, że zespół jest bardzo dobrze przygotowany do rundy mam nadzieję, że to potwierdzi. Liga? Nie mówimy o tym głośno, myślimy tylko o najbliższym meczu z Polonią, idziemy małymi krokami, do mam nadzieję, dużego celu. – Jacek Zieliński

 O odwołanym sparingu z Dniepro:

- Nastapiła zmiana, bo kierownik miał problemy z umową, musieliśmy znaleźć lepszą drużynę, która nie miała problemu – Łukasz Mowlik.

 Przygotowanie fizyczne

-Oczywiście, że jest potrzebne, ale staramy się jak najbardziej urozmaicać trening, mam nadzieje, że będzie dobrze, bardzo dobrze! – Andrzej Kasprzak

 Przygotowania do rundy

 -Jesteśmy bardzo zadowoleni i mieliśmy wyśmienite warunki, żeby przygotować się do, nie ukrywam ciężkiej rundy wiosennej. Myślę, że władze kluby zrobiły wszystko, żebyśmy byli przygotowani teraz. Piłeczka jest po naszej stronie i mamy zrobić wszystko, żeby włodarze, byli równie zadowolenie. –Jacek Zieliński.

 Sergiej Kriwec

-Właśnie takiego zawodnika szukaliśmy, obserwowaliśmy go naprawdę w wielu spotkaniach. On sam potwierdza to w treningach, w spotkaniach, że jest zawodnikiem bardzo uniwersalnym i kreatywnym. Mam nadzieję, że ta współpraca Sergieja, między Lewym, Semirem, Peszkinem czy pozostałymi zawodnikami przyniesie wymierne efekty. – Jacek Zieliński.

 Transfery

- Nie udało się ściągnąć napastnika, ale nie z powodu, że byliśmy za słabi na rynku, tylko nie było po prostu zawodnika, który by nam pasował do drużyny. Z tymi, z którymi rozmawialiśmy nie doszliśmy do porozumienia, nie było sensu ściągać do tej drużyny, Uważam, że Lech to naprawdę dobra drużyna o dużym potencjale, zawodnika, który by nic nie wniósł. Nie było przypadkowego transferu, takiego wziętego z kapelusza, który obciążałby tylko listę płac. Byliśmy od tego dalecy, dlatego doszedł do szeregu, Sergiej Kriwec, ale myślę, że to będzie naprawdę duże wzmocnienie drużyny. A po za tym uważam, że naszym największym wzmocnieniem będą zawodnicy wracający po kontuzji, myślę, że to będzie największy potencjał. – Jacek Zieliński.

Tomasz Mikołajczak zapowiada walkę o miejsce w ataku Lecha. (fot. gosiek/lech24.com)

Robert Lewandowski, Tomasz Mikołajczak, Krzysztof Chrapek i Bartosz Bereszyński – to właśnie oni będą rozliczani, za strzelone bramki dla Lecha. A pierwsza okazja już jutro, podczas spotkania z Polonią Warszawa. My tymczasem przyjrzymy się co o bramkach, poziomie Ekstraklasy, czy walce o tytuł króla strzelców mówią nasi napastnicy.

 Siła poznańskiego ataku spoczywa głównie na barkach Roberta Lewandowskiego i to od niego tej wiosny nadal będzie wymagało się dużo.  Piłkarz komentuje to jednak bardzo spokojnie:

 -To nie jest tak do końca, bym się z tym zgodził, cała drużyna gra, a nie tylko dwóch zawodników.  Jest nas jedenastu na boisku i to cała drużyna się pokazuje, zdobywa punkty, czy przegrywa mecze.  Każdy może pokazać się z dobrej strony i każdy z nas może strzelić bramkę, czy bronić własnej, wiec gra jedenastu zawodników, jedenastu strzela, jedenastu broni.

Najlepszy strzelec drużyny nawiązał także do zmiany, jaką wywołało odejście Hernana Renfigo. Teraz jego gra wygląda inaczej, bo oprócz strzelania bramek musi radzić sobie z obrońcami drużyny przeciwnej, a dodatkowo rywale znają już jego styl gry.

 - Na pewno było dużo trudniej, były mecze, gdzie praktycznie byłem osamotniony, więc ciężko było nieraz coś zrobić. Wiadomo, że nasza formacja się zmieniła, zaczęliśmy inaczej grać, ale ja nie mam co narzekać, taka jest piłka, nieraz ma się tą sytuację w 90 minucie, trzeba ją strzelić, a przed cały mecz, można nic nie mieć. Miejmy nadzieję, że tych bramek będzie jeszcze więcej, niż w poprzednim sezonie. – kontynuuje Lewy.

 Po rundzie jesiennej Lewandowski prowadzi w walce o tytuł króla strzelców ekstraklasy. Gdyby ta nagroda trafiła do Poznania to byłoby to ogromne wyróżnienie, nie tylko dla samego piłkarza, ale i radość dla kibiców, bo od czasu Piotrka Reissa też sztuki nie udało się powtórzyć. Sam napastnik przyznaje spokojnie:

- Dla mnie to nie jest najważniejsze. Najważniejsze są zwycięstwa, będę się cieszył z każdej zdobytej bramki. I jakbym zdobyl króla strzelców, to też bardzo bym się cieszył, ale na pewno cała drużyna na to zasłużyła, bo jeśli tego dokonam, to sam bym tego nie dokonał.

 Wszyscy mamy nadzieję, że swoje umiejętności pokażą dwaj zawodnicy zakupieni latem, a więc Tomasz Mikołajczak i Krzysztof Chrapek. Ich nieco słabsza dyspozycja, gdy już mieli okazję grać, była spowodowana m.in przeskokiem jaki musieli wykonać między drugą ligą, skąd przyszli, a ekstraklasą.

 -Na pewno potrzebowałem trochę czasu, żeby się oswoić z piłką ekstraklasy. – przyznaje Mikołajczak. -Teraz już wygląda to w moim wykonaniu coraz lepiej i nie pozostaje mi nic innego, jak ciężko pracować na treningach i udowadniać swoją przydatność do tego zespołu i będę się starał tak robić. – obiecuje piłkarz.

 -Mogę tylko potwierdzić, że trzeba się przezwyczaić ,,łyknąć” piłki ekstraklasy, żeby się do niej przezwyczaić. – wtóruje koledze, Chrapek.

 Jeśli chodzi o tego pierwszego to jest już coraz lepiej. Jeśli już wchodził na boisko dłużej to strzelał nie bramkę, a od razu dwie. Taka sytuacja miała miejsca podczas ostatniego ligowego meczu z Koroną Kielce, czy sparingowego spotkania z Krywbasem Krzywy Róg.

 -Tak już jakoś się złożyło, że jak strzelam w Kolejorzu, to od razu dwie bramki wpadają. Pozostaje mi się z tego cieszyć, aczkolwiek wolałbym w dwóch meczach zdobyć jedną bramkę, niż w jednym meczu dwie, ale na razie cieszę się z tego, co jest.

 Kolejny zawodnik z ataku to młody Bartek Bereszyński. Już samo trenowanie z pierwszą drużyną to dla niego ogromne wyróżnienie. I choć wiosną szansy, może jeszcze nie dostać, to doskonale wie, że to wszystko ma sens.

 -Tak, na pewno warto, bo spełniają się nasze marzenia. Każdy młody zawodnik, który zaczyna grać w piłkę, żeby zadebiutować w tej lidze.

 Numerem jeden jeśli chodzi o atak Kolejorza jest bezapelacyjnie Robert Lewandowski. Zimą klub kupił żadnego zawodnika, który mógłby konkurować z Lewym, dlatego wiosną swoją przydatność do zespołu musi udowodnić Tomasz Mikołajczak i Krzysztof Chrapek.

Zieliński przede wszystkim patrzy na najbliższy mecz Lecha. (fot. buffu/lech24.com)

Już w niedziele Lech rozpocznie rundę wiosenną 2009/2010. W swoim pierwszym meczu po przerwie zimowej zmierzy się z Polonią Warszawa, która po rundzie jesiennej umiejscowiła się na 14 pozycji. Przez ostatnie 5 lat Lechowi nie udało się wygrać na warszawskim stadionie, czy uda im się to tym razem mimo niekorzystnych warunków dla obu drużyn? Trener Jacek Zieliński – podchodzi do meczu spokojnie, chce walczyć o trzy punkty, ale zarazem zdaje sobie sprawę, że będzie to trudny mecz, niekoniecznie spowodowany tym, że Polonia jest silnym przeciwnikiem.

Tegoroczna zima spowodowała spore straty nie tylko jeśli chodzi o drogi w Polsce, ale również o boiska. Niestety, nikt nie jest w stanie wpłynąć na warunki pogodowe i nie da się ich zmienić z dnia na dzień. Aby odpowiednio przygotować boisko trzeba było dosiać bardzo dużo trawy i nawozu, mimo to warunki będą trudne, co jednoznacznie stwierdza trener Lecha podczas konferencji.

- Wiem, że boisko wygląda średnio. Ja bym nie demonizował tego, bo oba zespołu będą miały takie same warunki. Polonia na to boisko wychodzi jutro, tak więc wielkiego handicapu nie będzie. Nie szukajmy tematu zastępczego. Takie warunki, trudno - mówi przed niedzielnym meczu trener Kolejorza.

Polonia podczas zimowej przerwy zdecydowanie wzmocniła swój skład, co może się przełożyć na grę. Doszło tam kilku ciekawych piłkarzy o których starał się trener Smuda. Wielu kibiców widzi Polonię przez pryzmat meczu granego u nas, gdzie pokonała nas 2:4 – lecz mimo wszystko tak dobrego wyniku nie powtórzyli do tej pory.

- Jeśli chodzi o rundę jesienną to piętą achillesową Polonii było zdobywanie bramek. Mieli problem ze zdobywaniem bramek z gry, bo w stałych fragmentach są groźni, co nam pokazali w naszym meczu – skomentował jesienną grę trener Lecha.

Jacek Zieliński stara się myśleć rozważnie – nie można porównywać innych meczy do tego, który zostanie rozegrany w niedziele:

- Nie będą zawodnikom pokazywał pierwszego meczu z jesieni. On przeszedł do historii. Ważna jest teraźniejszość, nie wracamy do tego meczu, a jeśli miałbym pokazywać zawodnikom jakiś mecz to byłby to mecz z Valencią. Ten rozegrany w Hiszpanii wyglądał naprawdę nieźle – mówił podczas konferencji Zieliński.

Jak będzie wyglądał niedzielny mecz Lecha? Tego dowiemy się w niedziele, nie można jednak zapomnieć, że oba zespoły będą od samego początku starały się zdobyć trzy punkty – Lech, który chce objąć prowadzenie, zajmując fotel mistrza oraz Polonia, która ma jedynie 13 kolejek, aby wyjść ze strefy spadkowej.

- Polonia to zespół, który piłkarskie znacznie lepiej się prezentuje, niż miejsce, które obecnie zajmuje. Do tej pory nie pokazali swoich atutów, są w ciężkiej sytuacji. Na pewno Polonii nie zlekceważymy, ale patrzymy przede wszystkim na to, co my mamy grać i jak my się zaprezentujemy – kończy trener.

Bez sponsora, ale wspólnie z Wiarą Lecha.

Piłkarze Kolejorza podczas meczu z Polonią zagrają w koszulkach, na których pojawi się napis “Przez życie z Wiarą w Lecha“. To hasło akcji przygotowywanej przez Stowarzyszenie Wiara Lecha wspólnie z kibicami Lecha. Celem akcji jest rozdanie darmowych koszulek odblaskowych przedszkolakom na terenie całej Wielkopolski.

Będzie rozdawali ponad 50 tysięcy kamizelek odblaskowych dla przedszkolaków z Wielkopolski. Stowarzyszenie rozpoczęło tę akcję na początku stycznia i cały czas zbiera pieniądze, by dać najmłodszym kibicom bezpieczeństwo, gdy będą poruszać się na drogach – mówił na dzisiejszej konferencji prasowej Marcin Kawka, rzecznik prasowy stowarzyszenia.

Wczoraj prezes Lecha poinformował sympatyków, że Lech zagra w koszulkach bez logo sponsora. Dość nieoczekiwanie więc ogłoszono dzisiaj decyzję o sponsorowaniu akcji przeprowadzanej przez Wiarę Lecha.

- Dziś po ustaleniach z klubem doszliśmy do porozumienia z klubem i piłkarze na najbliższym mecz wybiegną w specjalnie przygotowanych koszulkach - kontynuował Kawka.

Po meczu koszulki meczowe zostaną wystawione na aukcji charytatywnej, z której zabrane pieniądze wspomogą wspólną akcję Lecha i Wiary Lecha. Zostanie przygotowany komplet strojów dla pierwszej drużyny.

Pieniądze cały czas są zbierane. Podczas meczów będą prowadzone kwesty, cały czas można wpłacać pieniądze na konto stowarzyszenia Wiara Lecha z dopiskiem, że pieniądze są przeznaczone właśnie na cel koszulek odblaskowych - mówił rzecznik Wiary Lecha.

Akcję kibiców Lecha poparły liczne samorządy terytorialne, a także miasto Poznań.

- Liczymy również na samorządy terytorialne, które również włączyły się w tę akcję. Chcemy, aby zostały one sponsorami tej akcji, patronat medialny nad nią objęło miasto Poznań oraz prezydent Ryszard Grobelny. Mniejsze patronaty objęły samorządy terytorialne z całej Wielkopolski – mówił podczas konferencji Marcin Kawka.

Finał akcji planowany jest na przełom maja i czerwca. Wtedy właśnie ponad 50 tysięcy przedszkolaków otrzyma koszulki, które zapewnią im bezpieczeństwo, a także zaprezentują na nich logo Wiary Lecha oraz herb poznańskiego zespołu.

Polonia kolejnym rywalem Lecha w walce o mistrzostwo.

Po trwających ponad miesiąc przygotowaniach do rozgrywek, na boiska wracają zespołu ligi polskiej. W ostatnim meczu osiemnastej kolejki na stadionie przy ulicy Konwiktorskiej Lech zmierzy się z Polonią Warszawa. Dwa tygodnie temu rozegranie tego meczu stało pod dużym znakiem zapytania. Murawa na stadionie w Warszawie nadal nie prezentuje się dobrze, ale nie przeszkodzi w rozegraniu spotkania.

Piłkarze Lecha wyczekują z niecierpliwością tego spotkania. W Kolejorzu nie zagra na pewno przechodzący nadal rehabilitację Kuba Wilk oraz wracający po kontuzji Seweryn Gancarczyk. Z gry wykluczony jest również Grzegorz Kasprzik, którego na boisku zobaczymy najprędzej na jesień. Poza tymi urazami wszyscy piłkarze są gotowi do gry i możemy być pewni, że zobaczymy najlepsze ustawienie Kolejorza, który właśnie w takim składzie personalnym przygotowywał się do rundy.

W zespole Polonii, która u progu rundy wiosennej zajmuje czternastu miejsce nastąpiło kilka zmian. Na uwagę zasługują przede wszystkim ciekawe transfery. Do zespołu Polonii trafił Tomasz Brzyski z Ruchu Chorzów, a także Janusz Gancarczyk ze Śląska Wrocław, Andreu Mayoral ze Sportingu Gijon i Cesar Cortes z chilijskiego Evertonu.Z zespołem pożegnali się natomiast Kosmalski, Chałbiński, Kulcsar, Ciarkowski oraz Telichowski.

Warto także wspomnieć o przygotowaniach tego zespołu. Remis z Valencią oraz zwycięstwo w grze kontrolnej  z Zenit St. Petersburg powinny robić wrażenie na kibicach.

W Kolejorzu na kartki musi uważać Robert Lewandowski, który z trzema upomnieniami musi uważać na pauzę. Trudno jednak nie oprzeć się wrażeniu, że im szybciej i tak tę nieuniknioną pauzę zawodnik odbędzie, tym lepiej.Innymi zawodnikami, którzy w przypadku otrzymania żółtej kartki będą pauzować w meczu z Cracovią są Semir Štlilić oraz Ivan Djurdjević.

W Polonii na kartki muszą uważać Marcelo Sarvas, a także Łukasz Trałka.

Kibice Lecha ze zwycięstwa podczas meczu z Polonią na jej stadionie cieszyli się ostatni raz 5 lat temu, jednak warto wspomnieć zeszłoroczny mecz półfinałowy w Remes Pucharze Polski, w którym po emocjonujących rzutach karnych, awans uzyskali piłkarze z Poznania.