Tadeusz Polka swoją bramką na stałe wpisał się na karty historii Lecha Poznań

Należy do tych zawodników, dobrze pamiętanych głównie przez starsze pokolenie kibiców Lecha. Dziś przedstawiamy biografię Tadeusza Polki.

Urodził się 21 maja 1921 roku w Opalenicy, pierwotnie, jako Tadeusz Pełka, jednak w czasie wojny musiał zmienić nazwisko na Polka i tak już zostało. Dziesięć lat po narodzinach, cała rodzina przeniosła się na Dębiec i nie minęło wiele czasu, a czternastoletni Tadek reprezentował już barwy KPW. Jako szesnastolatek dotarł wraz z drużyną do Półfinałów Mistrzostw Polski Juniorów, po przegranej z późniejszym zwycięzcą, Wisłą Kraków.

Tak jak to miało miejsce w tamtych czasach karierę przerwała II Wojna Światowa. Nie oznaczało to jednak, końca gry, bo choć była ona ograniczona, to Polka czynnie brał udział w konspiracyjnych Mistrzostwach Poznania.  Głównym jego zajęciem w tamtym okresie były prace ślusarsko-tokarskie, gdzie tak jak inni Polacy specjalnie uszkadzał niemieckie części.

Zakończenie wojny pozwoliło, znów myśleć o futbolu. Polka razem z drużyną dzielnie toczył boje awans do szesnasto-zespołowej Ligi Państwowej.  Debiut w Ekstraklasie zaliczył w potyczce z Widzewem Łódź. To on jest autorem pierwszej bramki dla Lecha na swoim boisku w najwyższej klasie rozgrywkowej. Wydarzenie to miało miejsce w spotkaniu z Wisłą, zremisowanym 1:1.

Gdyby nie liczne urazy jeszcze długo, swoją dynamiką, szybkością i zwinnością dawałby się we znaki obrońcom rywali, którzy nie potrafili znaleźć sposoby, by go zatrzymać. Niestety w wieku 31 lat musiał zakończyć swoją karierę, jednak nie oznaczało to końca jego przygody z piłką, kontynuował ją, jako trener, nie tylko Lecha, ale i Górnika Konin czy Sparty Oborniki. Pod jego wodzą piłkarski szlif doskonalili tacy zawodnicy jak Krzysztof Rutkowski, czy Dariusz Kofnyt. Prowadzenie zespołów juniorskich Kolejorza, były ostatnim etapem jego piłkarskiej pracy. Odszedł mając 72 lata, 11 września 1993 roku.

Be Sociable, Share!

•