Hernan Rengifo.

Hernan Rengifo do jest gość! Od kilku dni obecny klub reprezentanta Peru, czyli Omonia Nikozja przygotowuje się do sezonu i gry w Lidze Europejskiej w Polsce! A dokładniej na pięknych obiektach w Opalenicy. Peruwiańczyk  nie zapomnial przy tej okazji o swoich byłych znajomych z czasów gry w Lechu.

Hernan spotkał się przy okazji pobytu w ośrodku Remesa w Opalenicy z Piotrem Reisem i Maciejem Szerfenem. Była więc doskonała okazja, by porozmawiać o byłych i obecnych czasach oraz planach na przyszłości wspomnianych wcześniej panów. Przypomnimy przy tej okazji, że portal LECH24.COM jako pierwszy i jeden z nielicznych podał informację, że reprezentant Peru może wrócić do Lecha. Informację tą potwierdził nam w krótkiej rozmowie i bardzo nieoficjalnie sam zainteresowany. Nie chciał jednak dalej rozwijać wspomnianego wyżej wątku. Nasza informacja jednak po raz kolejny jednak się potwierdziła, jak widać jednak mamy czasem przysłowiowego dziennikarskiego nosa…

Transfery w Lechu Poznań

Tylko Lech24.com ujawnia pierwsze transferowe plany wciąż aktualnych jeszcze mistrzów Polski! Tego lata szefowie klubu z Poznania nie tylko będą szukać wzmocnień zagranicą (Serbia, Łotwa, Słowacja, czy chociażby Białoruś). Na liście potencjalnych wzmocnień poznańskiej ekipy można znaleźć także dość sporo piłkarzy, którzy wyróżniają się w czołowych drużynach naszej ekstraklasy. Na łamach lech24.com przybliżamy Wam personalia niektórych z nich! Zachęcamy do lektury!

Na pierwszym miejscu transferowej listy szefów Lecha znajduje się nazwisko Tomasza Kupisza. Piłkarza pochodzącego z Radomia, dynamicznego i przebojowego pomocnika. Obecnie jeszcze Jagiellonii Białystok, czyli aktualnego wicelidera naszych piłkarskich rozgrywek. Drugi w kolejności jest natomiast Sebastian Madera. Gracz Widzewa Łódź oraz młodzieżowy reprezentant Polski. Jego postać idealnie wpisuje się w klubową strategię. Jest młody i ambitny. Nie brakuje mu z pewnością umiejętności, które trzeba tylko „oszlifować”. A to u nas z pewnością potrafią. Tak jak i w późniejszym czasie dobrze – znaczy drogo – sprzedać. W ligowej przerwie działacze „Kolejorza” będą chcieli skusić ponownie Darvydasa Sernasa. Reprezentant Litwy choć nominalnie jest pomocnikiem, to ma dużą zdolność zdobywania goli. Jego ofensywna smykałka bardzo może się w stolicy Wielkopolski przydać. W Poznaniu myślą też o ewentualnym zatrudnieniu takich graczy, jak chociażby Mateusz Cetnarski, czy też Tomasz Wróbel. Wymienionymi piłkarzami w grodzie nad Wartą interesowano się już dużo, dużo wcześniej, a więc temat ich zakontraktowania z pewnością może powróci na nowo z dość dużą intensywnością.

Jacek Rutkowski, właściciel „Dumy Wielkopolski” oraz pozostali członkowie tzw. „komitetu transferowego” wciąż zastanawiają się oraz przyglądają się na bieżąco grze obrońcy ekipy ze stolicy Podlasia, a jeszcze wcześniej Korony Kielce, Andriusowi Skerlii. Pod stałym nadzorem, można powiedzieć monitoringiem skautingu naszego klubu są także napastnicy. Wśród nich takie nazwiska, jak Ilian Micański, którego chyba nikomu już nie trzeba przedstawiać, czy snajper rodem z Peru, czyli Hernan Rengifo, który w dość kontrowersyjnych okolicznościach pożegnał się z poznańską jedenastką, ale po przygodzie w gorącym Cyprze ma ponoć bardzo wielką ochotę zagrać ponownie w niebiesko – białej koszulce. Podobnie z resztą, jak popularny „Julek”, po przeciętnych występach w Bundeslidze. W orbicie zainteresowań jest także nadal Dawid Nowak! Jest tylko jeden, ale podstawowy warunek: musi być całkowicie zdrowy i w stu procentach gotowy do gry, a z tym, jak wiemy u Dawida w ostatnich latach bywało mówiąc delikatnie słabo.

Co Wy myślicie o zawodnikach przymierzanych do występów na Stadionie Miejskim w Poznaniu, kto jeszcze Waszym zdaniem powinien wzmocnić Lecha przed kolejnym sezonem Ekstraklasy i dlaczego? Na Wasze opinie czekamy jak zawsze w komentarzach po w/w tekstem. Zapraszamy Was do dyskusji!

Lech24.com

Odejście Sławomira Peszki pozostawiło niesmak zarówno wśród członków zarządu Lecha Poznań jak i samych kibiców. Nawet mi się udzieliło, gdy się o tym dowiedziałem i do tej pory nie wiem czy byłem zły na włodarzy czy na samego Peszkina. Po kilku dniach ochłonąłem i dochodzę do wniosku, że dobrze, iż pozbyliśmy się tego zawodnika.

Z naszej drużyny systematycznie odchodzili klasowi zawodnicy: Marcin Wasilewski, Hernan Rengifo, Rafał Murawski, Robert Lewandowski czy ostatnio Sławomir Peszko. Byli to zawodnicy, którzy stanowili o sile Poznańskiej Lokomotywy. Śmiem jednak twierdzić, że ich odejście wcale drużyny nie osłabiało.

Można to nazwać powolnym i kontrolowanym upuszczaniem krwi. Wiele klubów po osiągnięciu sukcesu popadało w marazm. Mam na myśli kluby ścisłej czołówki w Europie. Było to spowodowane trzymaniem ciągle tej samej kadry, która po osiągnięciu sukcesu się wypalała. W każdej drużynie potrzeba świeżej krwi i tak jest i powinno być Lechu.

Na ulicy Bułgarskiej spośród trenujących można znaleźć wielu młodych, utalentowanych kopaczy, którzy swoim zapałem i energią wprowadzą nową jakość.

Z roku na rok Lech Poznań staje się coraz mocniejszy. Na arenie międzynarodowej gra z bogatszymi jak równy z równym. Drużyna się rozwija, a i sam Zarząd wiele się przy okazji uczy. Więc dlaczego narzekać, że czasami ktoś odejdzie? Cieszmy się, że produkujemy takich zawodników, którzy po wyjeździe godnie reprezentują nas w mocniejszych ligach.

Tomasz Mikołajczak zapowiada walkę o miejsce w ataku Lecha. (fot. gosiek/lech24.com)

Robert Lewandowski, Tomasz Mikołajczak, Krzysztof Chrapek i Bartosz Bereszyński – to właśnie oni będą rozliczani, za strzelone bramki dla Lecha. A pierwsza okazja już jutro, podczas spotkania z Polonią Warszawa. My tymczasem przyjrzymy się co o bramkach, poziomie Ekstraklasy, czy walce o tytuł króla strzelców mówią nasi napastnicy.

 Siła poznańskiego ataku spoczywa głównie na barkach Roberta Lewandowskiego i to od niego tej wiosny nadal będzie wymagało się dużo.  Piłkarz komentuje to jednak bardzo spokojnie:

 -To nie jest tak do końca, bym się z tym zgodził, cała drużyna gra, a nie tylko dwóch zawodników.  Jest nas jedenastu na boisku i to cała drużyna się pokazuje, zdobywa punkty, czy przegrywa mecze.  Każdy może pokazać się z dobrej strony i każdy z nas może strzelić bramkę, czy bronić własnej, wiec gra jedenastu zawodników, jedenastu strzela, jedenastu broni.

Najlepszy strzelec drużyny nawiązał także do zmiany, jaką wywołało odejście Hernana Renfigo. Teraz jego gra wygląda inaczej, bo oprócz strzelania bramek musi radzić sobie z obrońcami drużyny przeciwnej, a dodatkowo rywale znają już jego styl gry.

 - Na pewno było dużo trudniej, były mecze, gdzie praktycznie byłem osamotniony, więc ciężko było nieraz coś zrobić. Wiadomo, że nasza formacja się zmieniła, zaczęliśmy inaczej grać, ale ja nie mam co narzekać, taka jest piłka, nieraz ma się tą sytuację w 90 minucie, trzeba ją strzelić, a przed cały mecz, można nic nie mieć. Miejmy nadzieję, że tych bramek będzie jeszcze więcej, niż w poprzednim sezonie. – kontynuuje Lewy.

 Po rundzie jesiennej Lewandowski prowadzi w walce o tytuł króla strzelców ekstraklasy. Gdyby ta nagroda trafiła do Poznania to byłoby to ogromne wyróżnienie, nie tylko dla samego piłkarza, ale i radość dla kibiców, bo od czasu Piotrka Reissa też sztuki nie udało się powtórzyć. Sam napastnik przyznaje spokojnie:

- Dla mnie to nie jest najważniejsze. Najważniejsze są zwycięstwa, będę się cieszył z każdej zdobytej bramki. I jakbym zdobyl króla strzelców, to też bardzo bym się cieszył, ale na pewno cała drużyna na to zasłużyła, bo jeśli tego dokonam, to sam bym tego nie dokonał.

 Wszyscy mamy nadzieję, że swoje umiejętności pokażą dwaj zawodnicy zakupieni latem, a więc Tomasz Mikołajczak i Krzysztof Chrapek. Ich nieco słabsza dyspozycja, gdy już mieli okazję grać, była spowodowana m.in przeskokiem jaki musieli wykonać między drugą ligą, skąd przyszli, a ekstraklasą.

 -Na pewno potrzebowałem trochę czasu, żeby się oswoić z piłką ekstraklasy. – przyznaje Mikołajczak. -Teraz już wygląda to w moim wykonaniu coraz lepiej i nie pozostaje mi nic innego, jak ciężko pracować na treningach i udowadniać swoją przydatność do tego zespołu i będę się starał tak robić. – obiecuje piłkarz.

 -Mogę tylko potwierdzić, że trzeba się przezwyczaić ,,łyknąć” piłki ekstraklasy, żeby się do niej przezwyczaić. – wtóruje koledze, Chrapek.

 Jeśli chodzi o tego pierwszego to jest już coraz lepiej. Jeśli już wchodził na boisko dłużej to strzelał nie bramkę, a od razu dwie. Taka sytuacja miała miejsca podczas ostatniego ligowego meczu z Koroną Kielce, czy sparingowego spotkania z Krywbasem Krzywy Róg.

 -Tak już jakoś się złożyło, że jak strzelam w Kolejorzu, to od razu dwie bramki wpadają. Pozostaje mi się z tego cieszyć, aczkolwiek wolałbym w dwóch meczach zdobyć jedną bramkę, niż w jednym meczu dwie, ale na razie cieszę się z tego, co jest.

 Kolejny zawodnik z ataku to młody Bartek Bereszyński. Już samo trenowanie z pierwszą drużyną to dla niego ogromne wyróżnienie. I choć wiosną szansy, może jeszcze nie dostać, to doskonale wie, że to wszystko ma sens.

 -Tak, na pewno warto, bo spełniają się nasze marzenia. Każdy młody zawodnik, który zaczyna grać w piłkę, żeby zadebiutować w tej lidze.

 Numerem jeden jeśli chodzi o atak Kolejorza jest bezapelacyjnie Robert Lewandowski. Zimą klub kupił żadnego zawodnika, który mógłby konkurować z Lewym, dlatego wiosną swoją przydatność do zespołu musi udowodnić Tomasz Mikołajczak i Krzysztof Chrapek.

Czy Lech ma swój własny przepis, który realizuje?

Wczoraj swoją opinię na temat transferów Lecha wyraził Profesor. W odpowiedzi na ten tekst swoje wrażenia dotyczące działań Kolejorza przedstawia charlee. Ostry tekst, w którym bez owijania w bawełnę pisze on o pomyśle na klub. Przykład Wisły oraz Bundesligi, które w felietonie przytacza charlee należy traktować z przymrużeniem oka. Argumenty, które zaproponował autor zdają się potwierdzać jego słowa. Zapraszamy do lektury oraz dyskusji.

Po co w Lechu budowanie całej otoczki wokół dobrze prosperującego klubu? Nie znam sposobów marketingu oraz promocji Wisły Kraków, ale w latach swojej świetności miała sprzedanych 9800 karnetów. Ten klub transfery miewał różne, jednak na zawodnikach pokroju Żurawskiego czy Głowackiego, na których nie żałowano pieniędzy, zbudował swoją potęgę. Nie chcę używać argumentu, że Głowacki jest kapitanem i gra tam wiele lat, ale podobnie było z Żurawskim, który w Wiśle również spędził kilka sezonów i później wyjechał. Dużo plotkowało się o tym, że w Wiśle zauważalna jest jedność i współpraca pomiędzy zawodnikami. Podkreślano, że istnieje duch drużyny i atmosfera w klubie jest bardzo dobra.

W Lechu jest inaczej. Każdy myśli tylko o sobie, o swojej karierze. Nie ma kolektywu, bo zarząd zespół traktuje nie jako współpracowników, a pracowników. To podstawowy błąd relacji sportowych w klubach. Przykładami są Piotr Reiss, który został w obecnym Lechu stracony, a Kotor zatrudniony jako „woźny”. Bezlitośnie wykorzystano ich miłość do klubu oraz miasta.

Wszyscy gracze mają pęd na wyjazd, zapewne poczynając od największych gwiazd tego klubu. Moją skrytą nadzieją jest Peszko i Arboleda. Pytanie jednak czy zostaną na dłużej w klubie i przyczynią się do budowy poznańskiego kolektywu. Mam nadzieję.

Jednak przypadek Murawskiego potwierdził, że i Ci co się nie palą do wyjazdu i tak prędzej czy później wyjadą. To dobra kasa nie tylko dla klubu, ale także zawodnika, więc dlaczego mają zostać w Poznaniu?

Miałem nie marudzić, ale wydaje mi się, że póki, co Kolejorz nadrzędnie nastawia się na promocje i sprzedaż. Tak było w Amice i tak będzie w Lechu.

Głupi przykład, ale w dość dobrze odwzorowanym Football Managerze 2010 można przesunąć środki z transferów na środki płacowe. Czemu nie zaoferować dobrym zawodnikom większych kontraktów? Czemu nie ściągać ich za darmo jak robiło wiele klubów w Wielkiej Brytanii i całej zachodniej europie?

Gdyby Rengifo dostał nie 400 tysięcy euro, które miał w Lechu, a 800 to by został, bo wybór klubu w kierunku cypryjskim pokazał, że nie chciał grać w wielkim zachodnim klubie, a bogatym, który swoim zawodnikom zaoferuje bajońskie pensje.

U naszych zachodnich sąsiadów za czasów Klinsmana i Karla-Heinza Rumenige pojawiła się zasada, że prowadzamy rodaków z powrotem do Bundesligi, podnosząc jej poziom. W Polsce, gdy przychodzili nasi zawodnicy z zagranicy wnosili wiele dobrego do ligi. Przykłady mogą mówić same za siebie – Hajto, Świerczewski, Kryszałowicz, Reiss, Kobylański i wielu innych. Takie wzmocnienia wzbudzały nie tylko zainteresowanie kibiców, ale także mediów, a na tym przede wszystkim klubom piłkarskim zależy.

W Bundeslidze pierwszym etapem było sprowadzanie krajowych zawodników do Polski i wspieranie ich swoimi plus najlepszymi z europy wschodniej. Wejście na poziom międzynarodowy pokazał Bayern, kupując  gwiazdy pokroju Riberego czy Robbena. Jest to sposób.

Przykład Kriwieca pokazał, że jeden warunek z przykładu Bundesligi jest spełniony. Można kupić tanio zawodnika. Do tego dołożyć zatrzymane krajowe gwiazdy, dając im kontrakty na poziomie średnich klubów europejskich oraz sprowadzając podstarzałe gwiazdy jak Turcja czy Grecja swojego czasu. Mamy gotowy przepis na rozwijający się klub. Wystarczy chcieć.

Czy "Pogo" dokona cudu?

Nowa ustawa regulująca organizację w Polsce gier hazardowych uderzyła rykoszetem w poznańskiego Lecha. Nic więc dziwnego, że klub intensywnie próbuje zorganizować akcję medialną wymierzoną w jej najbardziej absurdalny zapis, czyli zakaz reklamowania internetowych bukmacherów w trakcie imprez sportowych. Tylko w takich kategoriach odbierać można bowiem wczorajszą zapowiedź prawników Lecha, iż klub zamierza wystąpić na drogę sądową, by uzyskać odszkodowanie od Skarbu Państwa za wymuszone rozwiązanie umowy sponsorskiej z firmą BetClic.

Krótkie vacatio legis może co prawda budzić pewne zastrzeżenia, ale sama zmiana stanu prawnego powodem do odszkodowania nie jest – równie dobrze koneserzy żołądkowej gorzkiej mogliby domagać się rekompensaty za podwyżkę akcyzy na swój ulubiony trunek.

O ile więc zyski z wygranej sprawy sądowej można włożyć między bajki, utrata potężnego sponsora będzie miała jak najbardziej konkretne przełożenie na funkcjonowanie klubu. I bez niej sezon 2009/2010 finansowo na pewno nie zalicza się do udanych dla Kolejorza — śmiesznie niska kwota uzyskana za Rengifo, milionowe straty związane z koniecznością gry we Wronkach czy nieudana próba zdjęcia wypożyczeniem z budżetu pensji Golika na pewno zabolały i boleć będą jeszcze długo. W tej sytuacji powinniśmy się cieszyć, że działacze zdążyli sfinalizować transfer Kriwca, gdyż na kolejne wzmocnienia przyjdzie nam pewnie poczekać do lata. Wypowiedzi dobiegające z obozu Lecha, w których pochwałami obsypywani są zawodnicy, którzy jesienią nie mogli nawet pomarzyć o grze w pierwszym zespole, zdają się sugerować, że zimą nie doczekamy się już dalszych transferów gotówkowych.

Nie jest to sytuacja dobra. Bieszczad czy Bereszyński to na pewno utalentowani piłkarze, ale po prostu zbyt niedoświadczeni, by pełnić rolę odpowiednio drugiego bramkarza czy rezerwowego napastnika w klubie z mistrzowskimi ambicjami. Pozostają zawodnicy bez klubów, ale zatrudnienie takowych nieodmiennie wiąże się z ryzykiem i powtórka z Djurdjevicia niestety nie jest szczególnie prawdopodobna. Czy oznacza to dla nas koniec marzeń o tytule? Niekoniecznie, nasi główni rywale do mistrzostwa również wykonują dosyć rozpaczliwe ruchy transferowe, że przypomnę choćby Wisłę wzmacniającą się Juszczykiem. Gdyby jakimś cudem udało się nam wypożyczyć na pół roku solidnego partnera dla Lewandowskiego oraz lepszego od Wilka lewego pomocnika, wciąż mielibyśmy podstawy do ostrożnego optymizmu. Pozostaje nam więc trzymać kciuki za komitet transferowy, który w przeciwieństwie do Smudy już niejednokrotnie dokonywał cudów, sprowadzając do Poznania klasowych zawodników. Oby najbliższe tygodnie przyniosły nam kolejną pozytywną niespodziankę w jego wykonaniu.

Anderson Cueto stracił zaufanie sztabu szkoleniowego? (fot. lechpoznan.pl)

Są takie chwile, gdy trudno jest zrozumieć, co naprawdę dzieje się w szatni Lecha, a decyzja sztabu szkoleniowego o przesunięciu Cueto do zespołu Młodej Ekstraklasy doskonale się wpisuje w ten obraz.

Peruwiański pomocnik przychodził do Kolejorza z opinią niezwykle utalentowanego zawodnika, którego trener Smuda w przypływie dobrego humoru zwykł nazywać nowym Robinho. Jako że obecny selekcjoner reprezentacji Polski za swojej kadencji w Lechu stawiał na graczy w dojrzałym piłkarsko wieku, takie stwierdzenie w jego ustach stanowiło spory komplement. Tym bardziej więc dziwiłem się, że taki talent mimo wszystko nie grał choćby końcówek w pierwszym zespole. Owszem, początkowo było z niego wielkie chucherko, ale z czasem wystarczająco okrzepł; zresztą skoro w polskiej lidze daje sobie radę Sebastian „pająk mnie wciągnął za szafę” Mila, to i Cueto by sobie pewnie poradził.

Z epoki Smudy pozostało mi jedno skojarzenie z Peruwiańczykiem, nieśmiertelne smudzine „Anderson trabajo!”, i to ono niestety stało się myślą przewodnią jego dalszej kariery. Od początku sezonu z klubu dochodziły bowiem sygnały, że Andersonowi nieszczególnie się chce trabajo, a i zryw z jesieni, kiedy to, zdało się, w końcu wziął się w garść i przebił do pierwszej drużyny, okazał się jedynie tymczasowy. Wczorajsza decyzja, by nie jechał z zespołem na zgrupowanie do Turcji, jest tego ostatecznym potwierdzeniem.

A jednak nie wszystkie klocki tej układanki pasują do siebie tak, jak by wypadało. Identyczne hasła o braku zaangażowania pojawiały się bowiem w tym sezonie już co najmniej dwukrotnie, w odniesieniu do Rengifo oraz Golika. Co gorsza, w obu tych przypadkach można było bez większego wysiłku dopatrzyć się drugiego dna — Peruwiańczyk nie chciał przedłużyć kontraktu z Lechem, Chorwat nie zgadzał się na obniżkę zarobków podczas wypożyczenia.

Czy w przypadku Cueto również mamy do czynienia z czymś więcej? Miejmy nadzieję, że nie. Niemniej jednak, to, że od lipca aż trzem zawodnikom szerokiej kadry pierwszego zespołu — w tym kluczowemu dla naszej taktyki napastnikowi — zarzucono brak zaangażowania, musi niepokoić. Jest to dla mnie sygnał ostrzegawczy, którego klub nie może zlekceważyć.

Hernan rozpoczął strzelanie w nowym klubie.

Na początku stycznia do cypryjskiej Omonii Nikozja przeszedł Hernan Rengifo, a już zaczyna strzelanie! Piłkarz w 60 minucie dzisiejszego spotkania podwyższył wynik meczu z APOPem/Kinyras na 2:0. Ostatecznie mecz zakończył się wynikiem 3:1. To pierwsze trafienie Peruwiańczyka w nowym klubie.

Czy Lech będzie nadal płacił za swoje błędy?

Pozycję sportową Lecha oraz jego politykę transferową na przestrzeni ostatnich kilku lat uznać można za dobrą. Wejście bogatego inwestora pozwoliło Kolejorzowi włączyć się do walki o najwyższe cele. Dzisiaj to Lech jest faworytem większości spotkań, w których występuje. Czy jednak na pewno droga, którą zmierza obecnie zespół prowadzony przez Jacka Zielińskiego jest dobra?

W ostatnich miesiącach Lech płacił za swoje błędy duże pieniądze. Na przestrzeni ostatnich dwóch lat kilku zawodników rozwiązało z Kolejorzem kontrakt i mimo że współpraca pomiędzy klubem, a zawodnikiem początkowo wyglądała na pomyślną nie było tak do końca.

Ema Dolha czy Ivan Turina są pierwszymi z brzegu przykładami na takie zachowanie. Ci zawodnicy sprowadzani byli do Lecha jako bardzo dobrzy piłkarze, którzy mieli być wzmocnieniem zespołu. Ostatecznie z tą dwójką kontrakty rozwiązano, a współprace zakończono w niemiłej atmosferze.

Ostatni kibice Lecha żyli sprawą Hernana Rengifo. Zawodnik nie chciał przedłużyć kontraktu, co w  dalszej konsekwencji doprowadziło do spadku gracza do zespołu Młodej Ekstraklasy i trenowani z młodymi piłkarzami. Piłkarz nadal nie palił się do podpisania nowej umowy, a jego manager prokurował coraz to bardziej nieczystą atmosferę. W styczniu napastnik zmienił klub i wyjechał na Cypr.

Na początku obecnie trwającego okna transferowego postanowiono wypożyczyć Handzića i Golika. Ten pierwszy na wypożyczenie się zgodził. Natomiast drugi nie był już chętny do podjęcia podobnego kroku i dzisiaj trenuje z podopiecznymi Jerzego Cyraka, pobierając bardzo wysoką gażę.

Sytuacja tej dwójki była podobna jak ich poprzedników. Mieli być wzmocnieniem, jednak konflikt z władzami doprowadziły do ich braku zaangażowania. Dzisiaj Golik, jak informuje prasa, dostał zapewnienie, że nie będzie występował w meczach zarówno pierwszej drużyny jak i ME. Mimo tego to Lech ma problem – bo płaci mu dużą pensję za nic.

Wszystko wskazuje na to, że władze Lecha mają problem z utrzymaniem dobrych stosunków ze wszystkimi zawodnikami. Źle przygotowana umowa spowodowała, że Lech płaci teraz zawodnikowi zaledwie trenującemu w zespole duże pieniądze, a zawodnicy z ME, którzy grają i trenują z pierwszą drużyną utrzymują dość niewielkie wypłaty. Miejmy nadzieję, że nie zniechęci to innych zawodników do podpisywania umów z Lechem.

Piłkarze Lecha Poznań to zawodnicy w większości zakupieni przez ostatnie trzy lata (fot. charlee/lech24.com)

Niezmiennie od kilkunastu miesięcy przed rozpoczęciem okienka transferowego Kolejorz oceniany jest jako zespół, który może najbardziej się wzmocnić. Po fuzji Lecha z Amicą Wronki zespół z Poznania stał się jednym z bogatszych klubów naszej ligi. Łatwiej oczywiście spekulować na temat wzmocnień zespołu posiadającego większe możliwości finansowe oraz takiego, którego gra wybija się ponad przeciętny poziom polskiej Ekstraklasy. Właśnie takim zespołem przed trzema laty stał się Kolejorz, którego dobra gra potwierdzona ciekawymi transferami zaczęła coraz bardziej nakręcać transferowe spekulacje wokół Lecha.

Od samego początku powstania KKS Lecha Poznań władze nie szalały z transferami. W pierwszym oknie transferowym zakupiono co prawda Henrego Quinterosa i wypożyczono Marcina Drzymonta, ale zespół wstrzymał się przed dokonaniem wielkich transferów. Quinteros pokazał się z dobrej strony i szybko zwrócił na siebie uwagę zagranicznych klubów. W Kolejorzu grał przez dwa lata, ostatecznie przerywając za porozumieniem stron kontrakt, rzekomo z powodu choroby ojca. Piłkarz wrócił do Peru i tam do dziś kontynuuje swoja karierę.

Także kolejne transfery Lecha nie dawały nadziei kibicom na możliwość pokazania się przede wszystkim na polskich boiskach, bo zespół nie zakwalifikował się do europejskich pucharów. Rok później – w 2007 roku podpisano kontrakt z Rengifo. Najlepszym potwierdzeniem była dobra gra tego zawodnika, który potwierdził spekulacje dotyczące jego bramkostrzelnych predyspozycji. Do zespołu, na zasadzie wolnego transferu, przeszedł także Emilian Dolha, który w poprzednim sezonie został okrzyknięty najlepszym bramkarzem ligi. Za darmo do Lecha trafił także Ivan Djurdević. Zapowiedziano również transfer Andersona Cueto, jednak jego finalizacja zakończyła się we wrześniu i dopiero od stycznia mógł grać w oficjalnych spotkaniach.  Władze Lecha powoli wzmacniały zespół, jednak nadal nie rozpieszczano kibiców ilością transferów, a przede wszystkim kwotami. Piłkarze bądź przechodzili za niewielkie pieniądze, bądź za darmo.

Skutecznie jednak rezygnowano z kolejnych piłkarzy, którzy nie przekonywali do siebie trenera Smudy. Dwa lata temu, podczas zimowej przerwy między rozgrywkami zakontraktowano Sławka Peszkę, który po zakończeniu kontraktu, obowiązującego z Wisłą Płock przeszedł do Lecha. Nie udało się wynegocjować korzystnej ceny transferu, dlatego wstrzymano się z zakupem podczas zimowego okienka i poczekano do lipca. W tym samym okresie transferowym wypożyczono z Energie Cottbus Tomasza Bandrowskiego, który po kilku miesiącach gry stał się pełnoprawnym graczem Kolejorza, przechodząc do niego na warunkach transferu definitywnego.

Gra Lecha w tym sezonie była już lepsza niż w poprzednim, jednak znów Kolejorzowi nie udało się zakwalifikować do europejskich pucharów. Perturbacje wokół sprzedaży Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski przez Zbigniewa Drzymałę najpierw do Śląska Wrocław, a ostatecznie do Polonii Warszawa otworzyła możliwość gry w Pucharze UEFA przez Lecha, który skorzystał z tej możliwości. Niedługo po potwierdzeniu tej informacji zespół znacznie się wzmocnił. Poza kupnem zakontraktowanego pół roku wcześniej Sławka Peszki, potwierdzono przejście obiecującego Roberta Lewandowskiego oraz nieznanego nikomu wcześniej Semira Štilića i oczekiwanego w Poznaniu od dłuższego czasu Manuela Arboledy. Do Lecha przyszedł także chorwacki bramkarz Ivan Turina, który zastąpił słabego w poprzednim sezonie Emiliana Dolhę.

Ten sezon była dla Lecha kluczowy. Dokonane wzmocnienia pomogły, a właściwie stanowiły o sile Kolejorza w sezonie 2008/2009. Od razu zaczęto zatem spekulować o sprzedaży zawodników. Mówiono o transferach wszystkich czterech piłkarzy. Najgłośniej było oczywiście o Semirze Štiliću oraz Robercie Lewandowskim, którzy okazali się wielkimi gwiazdami. Mało kto spodziewał się, że zarówno Bośniak jak i król strzelców I ligi będą wstanie na równi rywalizować z zespołami z czołowych europejskich lig. Władze Kolejorza nie uległy presji i nie sprzedały graczy.

Szykując się na sprzedaż kilku zawodników latem, zimą kupiono czterech bałkańskich zawodników. Salicinovića wypożyczono do razu do Norwegii, jednak do tej pory nie spełnia on oczekiwań. Pozostała trójka od początku przebywała w Poznaniu, ale nie rozpieszczała. Trener Smuda niechętnie dawał szanse tym piłkarzom. Zdecydował się na to trener Zieliński – jednak zarówno Golik jak i Handzić rozczarowali. Burić w ostatniej rundzie pokazał, że jego transfer był trafiony i dzisiaj mamy z niego dużą pociechę. Zimą, ze względu na postawienie zarzutów korupcyjnych Piotrowi Reissowi zawieszono kapitana Kolejorza. Jego kontrakt wygasł w czerwcu i rozstał się on z Lechem.

W ostatnim oknie transferowym sprzedano, jak zapowiadano, jednego kluczowego piłkarza. Nie był to, jak powszechnie sądzono Hernan Rengifo, a Rafał Murawski. Ten pierwszy, od dłuższego czasu nie potrafił porozumieć się w kwestii nowej umowy i został przed kilkoma dniami sprzedany do Omonii Nikozja. Ten drugi był mózgiem Kolejorza – postanowiono załatać po nim lukę, kupując Słowaka Zapotokę. Kolejorz nie rezygnował w lipcu z wzmocnień. Nie do końca oczekiwania spełnił Ivan Turina. W zamian za tego piłkarza, z którym także rozwiązano kontrakt, przyszedł do Lecha Grzegorz Kasprzik. Postanowiono kupić także obiecujących graczy, takich jak Tomek Mikołajczak oraz Krzysztof Chrapek. Najgłośniejszym transferem lata było jednak sprowadzenie do Kolejorza Seweryna Gancarczyka.

Gra Lecha w rundzie jesiennej pokazała braki na pozycji rozgrywającego. Poniżej oczekiwań grał Semir Štilić, któremu ewidentnie brakowało pomocy w postaci mocnego środkowego pomocnika. Tomek Bandrowski oraz Dima Injac nie są rozgrywającymi i nie potrafią wziąć na siebie ciężaru rozgrywania piłki. Nie są to piłkarze klasy Murawskiego, który potrafił odciągnąć uwagę od Bośniaka i dać mu więcej miejsca w środku pola. Tuż przed rozpoczęciem kolejnego okna transferowego, tym razem zimowego, poinformowano o zakupie Sergieja Kriwieca. Piłkarza, który ma w Lechu zastąpić Rafał Murawskiego. Kolejorz jednak prawdopodobnie pożegna się z Bośniakiem, który nadal wzbudza zainteresowanie zagranicznych klubów.

Lech od czasów fuzji wymienił cały skład. Trzy i pół roku temu w Lechu grali Krzysztof Kotorowski, Bartek Bosacki, Kuba Wilk oraz Marcin Kikut i Grzegorz Wojtkowiak. Przez ten czas rozwiązano kontrakt z trzema piłkarzami – Quinterosem, Dolhą i Turiną, dwóch wypełniło swój kontrakt po którym odeszli z klubu - Kucharski, Reiss. Z Rengifo rozstano się w nieczystej atmosferze. Kolejorz cały czas przechodzi etap budowy. Zespołowi nadal zbyt wiele transferów się nie udaje.

Zapowiedzi, odnośnie wielkich wzmocnień Kasprzikiem, Chrapkiem czy wcześniej Cueto okazały się błędne. Ci piłkarze nie stanowią dziś o sile zespole. Od kilku lat władze nie wyciągnęły wniosków z braku odpowiedniej ilości obrońców. Zakupieni przed sezonem napastnicy okazali się zawodnikami, którzy nie byli wstanie rywalizować o miejsce w pierwszym składzie.

Łatwiej wskazywać udane transfery. Obecnie siłę zespołu stanowią transferowani gracze, bez których trudno sobie wyobrazić Lecha, czyli Lewandowski, Peszko, Štilić czy Arboleda. To piłkarze kupieni właśnie półtora roku. Ich dobrym uzupełnieniem są pozostali kupieni gracze tacy jak Bandorwski, Injac czy Gancarczyk. Kolejorz dzięki dokonanym wzmocnieniom podniósł swój poziom sportowy. Dziś na starcie jest jednym z faworytów do zdobycia tytułu. Zespół osiągnął kolejny „poziom wtajemniczenia”. Pora więc kolejnymi zakupami przejść na znacznie wyższy.

Cieszy to, że Lech kupuje nowych graczy. Brakuje jednak w zespole piłkarzy, którzy są z Lechem związani emocjonalnie. Nie będziemy tutaj wspominać o wychowankach czy graczach, którzy w Kolejorzu występują od czasów fuzji, czy pamiętają czasy jeszcze przed połączeniem, ale o graczach kupionych. Takim niewątpliwie jest Serb Djurdević, którego przygoda z poznańskim klubem jest dla kibiców przykładem zaangażowania oraz miłości do klubu. Zawodnik niejednokrotnie powtarzał, że po zakończeniu kariery zostanie w Lechu.

Trudno jednak podobnego zachowania oczekiwać od Peszki czy Lewandowskiego oraz zagranicznych piłkarzy, którym cały czas w głowie wyjazd za granicę. Przemyślane transfery pomogą tym piłkarzom się rozwinąć, a Lechowi osiągać coraz to lepsze wyniki sportowe. Nie oszukujmy się, ale każdy z obecnych piłkarzy Lecha kiedyś z niego odejdzie. Przede wszystkim w kierunku zachodni. Dobrze mieć na ich miejsce godnych zastępców. Kupić tanio, drożej sprzedać. Coraz częściej pojawiać się w europejskich pucharach. Pokazać, że Lech to zespół, który zaczyna coś znaczyć w Europie. Lech to nie Real Madryt czy FC Barcelona – to zespół, który mądrą polityką transferową powinien zaznaczać swoją pozycje na rynku. Ten właśnie kierunek jako priorytetowy powinni wyznaczyć sobie działacze Lecha.

Hernan Rengifo nie jest już piłkarzem Lecha. Czy to duża strata?

Wczoraj zespół z Poznania potwierdził informację przekazaną przed weekendem przez Omonię Nikozja. Od początku nowego roku piłkarzem cypryjskiego klubu zostanie Hernan Rengifo. Zawodnik, którzy przez 2,5 roku reprezentował barwy Kolejorza. Napastnik występował nie tylko na boiskach ligi polskiej czy w europejskich pucharach, ale z dumą mogliśmy patrzeć na jego występy w reprezentacji Peru. W czerwcu piłkarz mógł zmienić klub za darmo. Czy Lechowi nie żal, że ostatnie kilka miesięcy Hernan trenował tylko w drużynie Młodej Ekstraklasy?

Zawodnik rozstał się z Lechem w niemiłej atmosferze. Najpierw zarzucano mu brak chęci porozumienia się z klubem w sprawie nowego kontraktu, którego negocjacje manager piłkarza Ricky Schanks często przekładał na inny termin. Następnie piłkarza atakowano, mówiąc o jego braku zaangażowania. Szala goryczy przelała się w słynnym już meczu ze Stalą Stalowa Wola. Zawodnik rzekomo nie pobrudził nawet getrów, choć na boisku miał występować 55 minut.

Kiedy przychodził w sierpniu 2007 roku do Poznania, wiązano z nim duże nadzieje:

- W piłkę nie gra się, leżąc na trawie. Rengifo umie walczyć. Jest takim graczem, jakim kiedyś był Hrubesch w HSV. - mówił o zawodnik kilka dni po jego transferze do Lecha trener Smuda.

Był królem strzelców ligi peruwiańskiej. Kibicom Kolejorza szybko udowodnił, że jest zawodnikiem skutecznym. W pierwszym meczu sezonu na boisku pojawił się dopiero w 78 minucie. W kolejnym spotkaniu zapisał się już w raporcie meczowym. W wyjazdowym spotkaniu z Koroną otrzymał żółtą kartkę. Na bramkę piłkarza, w barwach Kolejorza czekać musieliśmy do trzeciego spotkania. W nim Rengifo także wszedł w drugiej połowie, jednak zdołał w 74 minucie strzelić bramkę. W kolejnym spotkaniu zagrał już od początku.

W pierwszym sezonie w barwach Kolejorza zdobył 14 bramek, w tym 12 na boiskach ligowych i po jednej w Pucharze Polski i Pucharze Ekstraklasy. Otrzymał sześć żółtych i jedną czerwona kartkę, która była konsekwencją dwóch żółtych w meczu z Wisłą Kraków. W ligowych spotkaniach na boisku pojawił się 28 razy, z czego 22 od pierwszej minuty. Na boisku spędził ponad 2000 minut.W jednym spotkaniu dwukrotnie pokonał rywala.

Kolejny sezon był dla niego jeszcze bardziej udany. W lidze co prawda nie był już tak skuteczny – zdobył 9 bramek. Kontuzja, której nabawił się w rundzie wiosennej tamtego sezonu nie pozwoliła mu zakończyć go z jeszcze lepszym wynikiem. Na boisku pojawił się 23 razy, z czego 18 razy od początku spotkania. W tych meczach otrzymał trzy żółte kartki. W trzech spotkaniach, aż dwukrotnie trafiał do siatki rywala.

Równie udana była przygoda Hernana z Pucharem UEFA. Wystąpił we wszystkich dwunastu spotkaniach Lecha. Zdobył w nich sześć bramek. Pokonał bramkarza Grasshopers Zurych, dwukrotnie Austrii Wiedeń, Deportivo La Coruna i dwa razy Udinese Calcio. Przyczynił się także do zdobycia przez Lecha Pucharu Polski. Zagrał w pięciu spotkaniach i zdobył trzy bramki.

Obecny sezon nie był dla niego już tak udany. W dziesięciu rozegranych meczach w barwach Kolejorza zdobył tylko trzy bramki (Piast, Polonia Warszawa, GKS Bełchatów). Na boisku spędził 912 minut. Dla przykładu Tomasz Mikołajczak do zdobycia swojej premierowej bramki w oficjalnym spotkaniu Lecha potrzebował 463 minut. Krzysztof Chrapek na boisku do tej pory spędził 320 minut i bramki nie zdobył. Robert Lewandowski w pewnym momencie nie potrafił zdobyć bramki przez 353 minuty.

Problemy ze skutecznością piłkarzy Kolejorza odbijały się czkawką nie tylko sztabowi szkoleniowemu, ale także kibicom. Przez ponad dwa miesiące Lech zdobywał w meczach nie więcej niż jedną bramkę i dopiero mecz z Ruchem Chorzów pozwolił tę passę przerwać.

Rengifo, choć rozstał się z Kolejorzem w niemiłej atmosferze będzie przez kibiców zapamiętany jako piłkarz, który znacznie przyczynił się do sukcesów Lecha, głównie tych z sezonu 2008/2009. Trudno nie oddać mu jednak tego, że był piłkarzem bramkostrzelnym. W 85 spotkaniach, w których wystąpił, zdobył 35 bramek. Na boisku spędził 6421 minut, co daje średnią jednej bramki na dwa spotkania. W barwach Kolejorza otrzymał zaledwie 9 żółtych i jedną czerwoną kartkę. Od początku 2010 roku będzie wspólnie z Maciejem Żurawskim reprezentował barwy cypryjskiej Omonii Nikozja.

Hernan Rengifo odchodzi z Lecha.

Oficjalna strona Omonii Nikozja poinformowała, że peruwiański napastnik Kolejorza Hernan Rengifo uzgodnił z cypryjskim klubem i w poniedziałek, po przejściu testów medycznych, podpisze kontrakt. Piłkarz swój ostatni mecz w Lechu rozegrał we wrześniu. Najpierw nie porozumiał się w sprawie nowego kontraktu, a następnie został zesłany do drużyny ME. W czerwcu Rengifo kończy się umowa z Kolejorzem i po jej wypełnieniu zawodnik mógłby za darmo przejść do innego zespołu. W barwach Lecha rozegrał 85 spotkań, w których zdobył 37 bramek.

Statystyki nie przemawiają za Lechem. (fot. charlee/lech24.com)

Statystyka odgrywa coraz większą rolę w piłce nożnej. Dzisiaj to nie tylko masa tabel, ale także punkt wyjścia do szczegółowej analizy gry zespołu. W Lechu, odpowiedzialnym za tę sferę przez ostatnie, prawie cztery lata był Hubert Małowiejski. To on analizował zachowanie piłkarzy na boisku, ale także ustawienia rywali, wskazując szanse Lecha na zwycięstwo. Dane przekazywane przez Huberta Małowiejskiego są jednak wielką tajemnicą. Co z punktu widzenia kibica Kolejorza może okazać się ważne?

Po siedemnastu kolejkach Kolejorz ma na swoim koncie 32 punkty. Do tej pory rozegrał 8 spotkań na swoim boisku, a 9 na boisku gości. W meczach, w których Lech był gospodarzem zdobył 17 punktów (5 zwycięstw, 2 remisy, 1 porażka), a w meczach wyjazdowych 15 punktów (4 zwycięstwa, 3 remisy, 2 porażki). Najwyższe zwycięstwo Kolejorz osiągnął grając we Wronkach, w meczach z Ruchem Chorzów (3-1) i Koroną Kielce (2-0), natomiast na wyjeździe również z zespołem z Kielc (0-5).

Piłkarze Lecha zdobyli 27 bramek, z czego 13 zdobyli u siebie, a 14 na wyjeździe. Zespół Kolejorza stracił 16 bramek – po 8 u siebie i na wyjeździe. Do tej pory zawodnicy otrzymali od sędziego 34 żółte kartki i 3 czerwone. Najwięcej żółtych kartek na swoim koncie ma Sławek Peszko (6 żółtych), który jest także liderem w kategorii kartek czerwonych (2 karki). Trzecią żółtą kartkę otrzymał Ivan Djurdević.

Najlepszym strzelcem Kolejorza jest Robert Lewandowski, który wszystkie swoje dziewięć bramek zdobył z akcji. Na drugim miejscu plasuje się Sławek Peszko z sześcioma trafieniami. Aż cztery z sześciu trafień pomocnika Lecha padło w pierwszej połowie meczu, natomiast Robert Lewandowski większość swoich trafień, bo sześć z nich, zdobył w drugiej połowie. Cztery bramki Lewy zdobył we Wronkach. Po dwie, w meczach rozgrywanych przy ulicy Leśnej zdobyli Tomasz Mikołajczak, Sławek Peszko, Hernan Rengifo.

Analogicznie, pięć trafień w meczach wyjazdowych na swoim koncie ma Robert Lewandowski, który w tej kategorii ustępuje tylko Patrykowi Małeckiemu. Cztery bramki ma Sławek Peszko.

Jokerami Kolejorza, czyli zawodnikami, którzy zdobyli bramkę po wejściu z ławki są Hernan Rengifo i Tomasz Mikołajczak. Szczególnie ten drugi zapadł kibicom Lecha w pamięci, strzelając w odstępie 10 minut dwie bramki w ostatnim meczu Kolejorza.

W barwach Lecha podczas siedemnastu spotkań wystąpiło aż 24 zawodników, co i tak nie jest najlepszym wynikiem.  Aż 27 graczy oglądali kibice Polonii Warszawa i Zagłębia Lubin – tam jednak zmieniali się trenerzy.

Najczęściej padającymi wynikami, w  meczach zespołu prowadzonego przez Jacka Zielińskiego, było 1:0. Cztery razy wynik ten faworyzował Lecha, który takim rezultatem pokonał Odrę Wodzisław, Wisłę Kraków, Śląsk Wrocław, a także Zagłębie Lubin. Zespół z Poznania przegrał 1:0 z Cracovią. Kolejnym rezultatem jest 1:1, uzyskane w meczach z Arką Gdynia, Polonią Bytom i Piastem Gliwice. Dwukrotnie padał wynik 3:1 (Ruch Chorzów, Piast Gliwice) i 2:0 (Legia Warszawa, Korona Kielce).

Miniona runda nie była dla Lecha tą wyjątkową, ale wyniki w niej uzyskane – szczególnie dobra gra w drugiej jej części – nie wykluczają walki o tytuł Mistrza Polski. Każdy z nas chciałby, aby wzmocnienia pozwoliły na poprawienie wielu z tych, wymienionych wyżej statystyk. Na to liczymy.

Kasprzik na liście transferowej Kolejorza? (fot. buffu/lech24.com)

Piłka nożna jest sportem, w którym nawet jeśli mamy przerwę w rozgrywkach, dzieje się wiele. Mowa tutaj o transferach, których przedsmak mieliśmy okazję zobaczyć dzisiaj. 1 stycznia otwiera się okienko transferowe i począwszy od tej daty, przez kolejny miesiąc zespoły lig polskich będą mogły zgłaszać nowych zawodników do swoich kadr. Jednak, aby kupować kolejnych piłkarzy z usług innych trzeba zrezygnować. Wiąże się to nie tylko z rozwojem sportowym klubu, ale także z utrzymaniem bilansu finansowego. Kto zatem opuści zima Kolejorza?

Działacze przede wszystkim mówią o transferach Handžića i Golika. Jeśli nie uda się tych zawodników sprzedać, zostaną oni wypożyczeni do klubów, prawdopodobnie bałkańskich. Klub nie widzi także potencjału w Andersonie Cueto, którego chętnie sprzedałby do innego zespołu. Małe szanse na pozostanie w Kolejorzu maja także Luis Henriquez i Zlatko Tanevski. Ich odejście z Lecha także jest możliwe.

Działacze Lecha mają też problem z Hernanem Rengifo, którego chętnie sprzedaliby zimą. W czerwcu kończy się piłkarzowi kontrakt i Kolejorz nie zyskałby na odejściu Hernana latem. Coraz częściej mówi się także o odejściu z Lecha Grzegorza Kasprzika, który nie spełnił oczekiwań sztabu szkoleniowego oraz władz Kolejorza.

Który z tych piłkarzy Waszym zdaniem opuści zespół?

Zobacz jak zdobyć 600zł. Kliknij!!!

Myśli i słowa - a transfery?

Słowa są ważne. To właśnie one potwierdzają myśli, ale je potwierdzają czyny. Z drugiej jednak strony, jeżeli słowa zostały wypowiedziane, a żaden w kierunku ich realizacji kroki nie zostały poczynione wtedy wiarygodność osoby, która je wypowiedziała spada. Trudno takiej osobie uwierzyć później, kiedy sytuacja się powtarza. Podobnie jest w przypadku Kolejorza. Zapowiedzi zarządu odnośnie transferów to na razie tylko słowa. Pora na czyny!

Pieniądze na transfery są – zapowiada szumnie Andrzej Kadziński, prezes Lecha Poznań. Pieniądze jednak nie gwarantują transferów, a te nie gwarantują, że zakupieni piłkarze będą wzmocnieniami zespołu. Kolejorz właśnie takich piłkarzy szuka. Potrzebujemy, w sytuacji w jakiej się znaleźliśmy, zawodników, którzy pomogą wzmocnić Lechowi siłę ofensywną, a także pomóc w poprawieniu gry w defensywie.

Przerwa między rundami trwa przeszło dwa miesiące, jednak dopiero od początku stycznia można kupować zawodników. To właśnie styczeń jest kluczowym miesiącem dla przygotowań – wtedy zespoły wyjeżdżają na obozy kondycyjne, a po nich rozpoczynają się zgrupowania, których głównym zadaniem będzie zabawa z piłką i zgrywanie się drużyny. Ewentualne transfery powinny więc być przygotowane w pierwszej części tego miesiąca, aby nowi gracze z całym zespołem przyszli okres przygotowawczy. Biorąc pod uwagę, że wyjazd na pierwsze zgrupowanie w przypadku Lecha zazwyczaj ma miejsce po turnieju Remes Cup, to właśnie do tego czasu powinniśmy mieć skompletowany skład.

Kolejorz, a raczej jego władze, zapowiadają wzmocnienia na trzech pozycjach. Szukamy obrońcy, pomocnika i napastnika. Nie od dziś wiadomo, że te szczególnie w obronie i napadzie są dla nas niezwykle ważne. Po rezygnacji z usług Rengifo, jeśli tak można nazwać jego zesłanie do ME, i licznych kontuzjach w defensywie nasza sytuacja kadrowa stała się trudna. Wszystko jednak trzeba robić z rozwagą, bo co jeśli kupimy kilku graczy, a tych, których mamy obecnie wyzdrowieją?

Gordan Golik jest jednym z piłkarzy, który może opuścić Koleorza już zimą (fot. buffu/lech24.com)

Zimowe okienko, mimo iż mniej ekscytujące niż letnie, rządzi się podobnymi prawami. Każda drużyna, dążąc do osiągania coraz lepszego poziomu sportowego w pewnym etapie musi zrezygnować z kilku zawodników, nie spełniających pokładanych w nich nadziei. Czy w Lechu są tacy zawodnicy i kto może opuścić Lecha zimą? Zapraszamy do zapoznania się z materiałem.

Głównym problemem Lecha w rundzie jesiennej trwającego sezonu jest kapryśny humor Peruwiańczyka Hernana Rengifo. W jego sprawie jednak nie zmieniło się nic:

- Nie było propozycji rozwiązania kontraktu. Hernan przed chwilą skończył jeden trening, a o 16 rozpoczyna drugi. My jako klub mamy też pewne rozwiązania, o których próbujemy rozmawiać z Hernanem i wszystkie te propozycje są kierowane do jego managera. – komentuje sprawę Peruwiańczyka Pogorzelczyk.

W mediach pojawiła się informacja o zainteresowaniu Werderu Brema napastnikiem Kolejorza:

- O tego typu ruchach jest informowany tylko Ricky Schanks. Pan Ricky nie jest jednak wstanie nas już niczym zaskoczyć. – odpowiada na pytanie, dotyczące rzekomego zainteresowania Werderu,, popularny „Pogo„.

Kolejnym zawodnikiem, który jest bliski odejścia z Lecha jest Haris Handžić. Bośniak nie spełnia oczekiwań włodarzy Kolejorza i zostanie wypożyczony:

- Handžić prawdopodobnie podczas zimowego okna transferowego trafi na boiska Bośnii na zasadzie wypożyczenia. Na razie przeprowadzamy rozmowy, więc nie możemy potwierdzać tej informacji. – mówił dyrektor sportowy zespołu z Bułgarskiej.

Gordana Golika czeka podobny los. Wypożyczeniem zawodnika jest zainteresowany klub chorwacki i trwają obecnie rozmowy na temat ewentualnego transferu czasowego.

Jakiś czas temu chęć wyjazdu z Poznania wykazywał Anderson Cueto, jednak w ostatnim  czasie decyzja to została zmieniona. Dlaczego?

- Pan Schanks cały czas przekonywał nas, że jest osobą reprezentującą Andersona Cueto. Teraz to się zmieniło i jesteśmy w kontakcie, który dwa dni temu potwierdzaliśmy. Została nam przedstawiona nowa osoba reprezentująca zawodnika. Wczoraj rozmawialiśmy z aktualnym managerem i potwierdził on przyjazd w pierwszych dniach grudnia w celu umówienia dalszej przyszłości Andersona w Lechu. – komentował przyszłość Cueto Pogorzelczyk.

Czy zmiana managera ma znaczenie?

- Fakt, że Andersona nie reprezentuje Ricky Schank ma duże znaczenia, ponieważ podczas najbliższych rozmów zostaną przedstawione nam przez managera pomysły na przyszłość związane z Cueto. Miejmy nadzieję, że z osobami pokroju pana Schanksa nie będziemy już współpracowali. – kończy temat dyrektor sportowy Lecha.

Zawodnikiem, który choć jest piłkarzem Lecha, mógłby wzmocnić ten zespół zimą jest Fenen Salicinović. Pomocnik wypożyczony do Norwegii, zaraz po jego zakupie, prawdopodobnie zostanie w Skandynawii na dłużej:

- Rozmawiamy na temat dalszego pobytu Salicinovića. W Norwegii na obserwacjach byli trenerzy młodzieżowi, był trener Kuźma. Nie udało się z pewnych względów, podczas pobytu trenera Zielińskiego, zobaczyć piłkarza. Chcemy uniknąć pewnych pomyłek związanych z zaaklimatyzowaniem się tego zawodnika w naszej grupie, dlatego  będziemy rozmawiać na temat dalszego wypożyczenia. Nam ma to pomóc w dobrej ocenie umiejętności tego zawodnika. – przekonuje Marek Pogorzelczyk.

Czy możemy spodziewać się sprowadzenia nowych piłkarzy do Lecha?

Choć mamy dopiero początek listopada, a nieco ponad 2 miesiące temu zakończyło się letnie okno transferowe już teraz klubu rozpoczynają ofensywę, która jest przygotowaniem do kolejnych transferów, których możliwość przeprowadzenie będą one miały już zimą. Rozpoczynająca się, w przypadku polski, w przerwie między rundami zimowe okno transferowy nie jest tak interesująca jak letnie okno, ale to nie znaczy, że należy przejść obok niego bokiem. Według zapowiedzi przedstawicieli władz Lecha chce on wzmocnić się u ugruntować swoją pozycję nie tylko w drugiej rundzie rozgrywek, ale także już przed nowymi rozgrywkami.

Managerowie od początku stycznia szukają dla swoich zawodników nowych klubów, do których będą mogli oni przejść po zakończeniu sezonu – dotyczy to oczywiście tylko tych, którym kończy się w czerwcu 2010 roku kontrakt. W przypadku Lecha jest kilku graczy, którzy mają możliwość odejścia z Kolejorza i tak jak w zeszłym roku Dawid Kucharski znaleźć sobie nowego pracodawce. Sytuacja ta dotyczy przede wszystkim Bartosza Bosackiego, Hernana Rengifo i Zlatko Tanevskiego. Dwaj ostatni znaleźli się na liście zawodników, których Lech nie widzi w składzie, więc prawdopodobnie pożegnają się, jeśli nie zimą tu latem z Poznaniem.

Bartosz Bosacki na temat swojego kontraktu ma rozmawiać w marcu przyszłego roku. Podobnie rzecz wygląda z trenerem Kolejorza, który podpisał umowę na rok z opcją przedłużenia. Abstrahując od oceny pracy Jacka Zielińskiego z dużym zainteresowaniem będziemy czekać na ocenę tej osoby przez władze Lecha i podjęcie decyzji o dalszej współpracy z Kolejorzem, bądź zrezygnowanie z usług trenera.

Prasowe zapowiedzi dotyczące ofensywy transferowej Kolejorza skupiają się przede wszystkim na formacji defensywnej. Według mediów spodziewać możemy się transferu Kamila Glika. Władze są także zainteresowane osobami Macieja Sadloka oraz Tomasza Jodłowca, jednak ich transfery są znacznie mniej prawdopodobne, niż ściągnięcie do Poznania obrońcy Piasta Gliwice.

Z Lecha odejdzie już zimą kilku graczy. Na liście są wyżej wspomniani Zlatko Tanevski oraz Hernan Rengifo, a także sprowadzeni rok temu Haris Handzić i Gordan Golik, którzy nie sprostali wymaganiom Lecha. Ten pierwszy w dniach 10-13 listopada przejdzie testy w Hansie Rostock, która jest ofensywnym zawodnikiem Kolejorza zainteresowana. Podobnie rzecz wygląda z Andersonem Cueto, jednak on z gry w Lechu jest zadowolony i nie zamierza opuszczać Poznania.

Trudno weryfikować wiarygodność planów zarządu Lecha, ale pewne jest to, że jeżeli chcemy walczyć o wysokie cele na pewno nie należy szczędzić grosza na piłkarzy. Ważne jest jednak, aby przed podpisaniem kontraktów przyjrzeć się im dobrze, aby uniknąć złych decyzji, które bardziej zaszkodzą klubowi niż przyniosą jakiekolwiek korzyści.

Gordan Golik to jeden z zawodników, który nie przekonał do siebie Jacka Zielińskiego (fot. buffu/lech24.com)

Dwóch piłkarzy poznańskiego Lecha – Haris Handzić i Anderson Cueto podczas przerwy reprezentacyjnej, między 10 a 13 listopada przejdą krótkie testy w jednym z zespołów niemieckiej 2. Bundesligi. Trudno spekulować na temat jaki to jest klub. Niektóre ze źródeł spekulują o Energii Cottbus, inne o Hansie Rostock. Pewne jest, co potwierdził już Marek Pogorzelczyk, że temat jest aktualny i faktycznie ma miejsce. Przypomnijmy, że w zimowym okienku prawdopodobnie z Lechem pożegna się 4 zawodników, a wśród nich jest właśnie testowani, a także Golik, Rengifo.

Przegląd prasy.

Wreszcie po kilku słabszych ligowych kolejkach w Poznaniu są powody do optymizmu. Zwycięstwo z Wisłą podniosło morale zespołu i sprawiło ogromną radość kibicom. Przed nami jednak nowy tydzień i nowe powody nie tylko do radości, ale także i do smutku.

Nowy tydzień na pewno dobrze rozpoczął się u Marcina Kikuta, Ivana Djurdjevićia, Semira Štilića oraz Roberta Lewandowskiego, bowiem to właśnie oni znaleźli się w najlepszej 11 minionej kolejki Ekstraklasy wg Przeglądu Sportowego. Przypominamy, że dla Kikiego i Lewego jest to już drugie tego typu wyróżnienie.

Jak podaje strona oficjalna Jakub Wilk, który z powodu choroby nie pojawił się we Wronkach, w poniedziałek czuł się lepiej i wyszedł nawet na trening z drużyną. Poważnie kontuzjowany Łukasz Białożyt już na dniach zacznie treningi z drużyną.  W Gdańsku pewnie jeszcze nie powalczy, ale być może zagra już ze Śląskiem w ME. Na drobne urazy po wczorajszym meczu narzekają Seweryn Gancarczyk i Dima Injać. Ten pierwszy od meczów reprezentacji zmaga się z kontuzją rzepki, ale na mecz z Lechią powinien być gotowy. Serb ma za to mocno stłuczony i zwichnięty palec stopy. Pojawił się tam duży krwiak, ale lekarze zrobią wszystko, żeby zawodnik był jak najszybciej do dyspozycji trenera.

W zespole Młodej Ekstraklasy działo się także sporo. Przegraną 0:1 w Krakowie, Lechici przerwali świetną passę ośmiu meczów bez porażki. Dzisiaj natomiast po wygranej 4:0 z Concordią Murowana Goślina do VI rundy Pucharu Polski na szczeblu okręgowym awansowali Oldboye Kolejorza. Gratulacje.

Lech Poznań powalczy o statuetkę Nagród Biznesu Sportowego DEMES 2009. Statuetka DEMES w tej kategorii honorować ma klub, który w największym stopniu wyróżnia się w procesie profesjonalizacji zarządzania organizacjami sportowymi w Polsce, budując siłę swojej marki nie tylko w oparciu o sukcesy sportowe, lecz także działania marketingowe. – informuje oficjalna. Inni kandydaci po zwycięstwo to: Asseco Prokom Gdynia, Bank BPS Muszynianka Fakro Muszyna, Skrę Bełchatów oraz Vive Targi Kielce.

Nie ustają spekulacje na temat odejścia Hernana Renfigo. Tym razem agent piłkarza w rozmowie Super Expressem ujawnia, że klub z Półwyspu Apenińskiego chciałby mieć Lechitę u siebie. Nie podaje jednak żadnych konkretów. Potwierdza za to, że ciągle aktualna jest oferta z Szachtara Donieck i kilku klubów rosyjskich.

W sobotę pisaliśmy o turnieju charytatywnym dla małego Bartka Woźniaka. Najważniejsze, poza dobrą zabawą, była tego dnia zbiórka pieniędzy na leczenie Bartka.  Zbiórka zakończyła się sporym sukcesem – zebrano 2103,56 złotych.  I tak oto optymistycznie kończymy poniedziałkowo-wtorkowe podsumowanie.

Kontuzja może Chrapka na dłużej wyeliminować z gry. (fot. lechpoznan.pl)

Krzysztof Chrapek – nadzieja poznańskich kibiców na poprawę gry ofensywnej Kolejorza – z powodu kontuzji zmuszony będzie odpocząć od piłki nożnej przez kilka miesięcy. Występujący coraz częściej na ligowych boiskach Chrapek był niezwykle blisko wyjściowego składu, ale uraz zatrzymał jego ambitne wejście do zespołu.

Wszystko za sprawą sobotniego spotkania w Młodej Ekstraklasie z kielecką Koroną, które, wykorzystując przerwę na mecze reprezentacji, zostało rozegrane awansem. W tym właśnie meczu od pierwszej minuty wystąpił Krzysztof Chrapek. W trakcie pierwszej połowy zdołał jeszcze pokonać bramkarza rywali, ale chwilę później zmuszony został opuścić boisko.

Wstępne diagnozy nie były tak niekorzystne dla piłkarza, jak to okazały się później. Konsekwencją zerwania wiązadeł krzyżowych będzie operacja, którą zawodnik przejdzie w najbliższym czasie. Następnie czeka go niezwykle wyczerpująca rehabilitacja, po której będzie mógł on wrócić na boisko. Na pewno jednak nie zobaczymy już 24-letniego piłkarza na boisku jesienią.

Wobec absencji Chrapka oraz braku Hernana Rengifo w pierwszym zespole wielka szansa otwiera się przed młodym Tomaszem Mikołajczakiem, który powinien zostać partnerem Roberta Lewandowskiego.