wypowiedzi lechitów po meczu

Ivan Djurdjević: – Opanowaliśmy dzisiaj środek pola i stworzyliśmy wiele okazji, ale niestety liczą się tylko te wykorzystane. Wynik na pewno może bardziej zadowalać Legię niż Lecha. Wiedzieliśmy, że Legia ostatnio gra bardzo dobrze, są w wysokiej formie, ale nic z tego dzisiaj nie pokazali. Przede wszystkim żałuję tych okazji z końcówki spotkania, kilka szans miał Artiom, blisko był Rafał Murawski. Liga jest wyrównana, myślę, że walka o tytuł toczyć się będzie do ostatnich kolejek sezonu. Teraz jest sporo spotkań przed nami i walczymy dalej.

Semir Stilić: – Najbardziej z tego meczu zapamiętam kibiców, którzy dzisiaj byli fantastyczni. Na pewno bardziej zadowolona z remisu powinna być Legia, to my częściej i groźniej atakowaliśmy, szkoda tylko, że nic nie udało się strzelić. Dla nas jest to strata punktów, ponieważ stworzyliśmy dużo okazji, zagraliśmy dzisiaj na dobrym poziomie. Myślę, że jak tak będziemy grać w następnych meczach to wyniki przyjdą same. Ivan dzisiaj był jednym z najlepszych na boisku i godnie zastąpił Dimę Injaca.

Ivan Djurdiević

Bez niego podopieczni trenera Jose Mari Bakero zdecydowanie tracą na wartości! Piłkarz z charakterem, o niespożytej energii, sportowej ambicji, a czasem i sportowej złości. O kim mowa. Oczywiście o Ivanie Djurdjevićiu!

Sympatyczny Serb po mimo wyleczenia wcześniejszego urazu, a także gotowości do gry już w ligowej potyczce ze Śląskiem Wrocław (1:3). Nie pojawił się jednak na boisku przy Oporowskiej. Mało tego nie było go nawet z drużynom w stolicy Dolnego Śląska. Popularnego „Djuki” zabraknie również z konfrontacji z Cracovią. W wyprawie pod Wawel doświadczonemu i twardemu obrońcy na szczęście przeszkodziła nie poważna kontuzja, a infekcja.

Byli mistrzowie Polski i uczestnicy Ligi Europy do stolicy Małopolski udali się dziś rano i w takim samym zestawieniu personalnym, co w pojedynku z ekipą trenera Oresta Lenczyka. Oby tym razem ta wyprawa podopiecznych Jose Bakero zakończyła się zdecydowanie lepszym skutkiem niż miało to miejsce chociażby ostatnio. O co z pewnością łatwo nie będzie…

Hubert Wołąkiewicz - lider defensywy Kolejorza

Pomimo licznych osłabień w defensywie spowodowanych kontuzjami, Kolejorz w czterech pierwszych meczach sezonu stracił zaledwie jednego gola. Także pod tym względem lechici nie mają sobie w Ekstraklasie równych. Mecze na zero z tyłu stają się powoli regułą, co przy świetnym ataku pozwala Lechowi wygrywać kolejne spotkania. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że trener Jose Mari Bakero nie może obecnie skorzystać z dwóch podstawowych obrońców, co bez wątpienia świadczy o wysokiej klasie i dobrym przygotowaniu do sezonu rezerwowych zawodników Kolejorza.

Niekwestionowanym liderem defensywy jest Hubert Wołąkiewicz, który dzięki dobrej postawie na boiskach T-Mobile Ekstraklasy, znów otrzymał powołanie od Franciszka Smudy do reprezentacji Polski. Na lewej stronie obrony we wszystkich spotkaniach wystąpił Panamczyk Luis Henriquez, strzelec jedynej bramki dla Lecha w meczu z Zagłębiem Lubin. W podstawowym ustawieniu na grę mogą liczyć także Grzegorz Wojtkowiak i Manuel Arboleda, jednak obaj leczą obecnie kontuzje. Przerwa Kolumbijczyka potrwa jeszcze około 2 miesiące, sytuacja „Dyzia” wygląda na szczęście znacznie lepiej i być może będzie gotowy do gry już w najbliższym spotkaniu z Górnikiem w Zabrzu.

Przy tych problemach kadrowych trener Bakero zmuszony jest rotować składem i szukać nowych rozwiązań taktycznych w defensywie. W ostatnim meczu we Wronkach na prawej obronie wystąpił chociażby nominalny pomocnik Dimitrije Injac, który z obowiązków bocznego obrońcy wywiązał się należycie. U boku Wołąkiewicza zagrał, nieschodzący nigdy poniżej określonego poziomu Ivan Djurdjević i Lech po raz kolejny zachował czyste konto. W obwodzie pozostają jeszcze 19-letni Marcin Kamiński, do tej pory wchodzący jedynie z ławki rezerwowych oraz pozyskany niedawno Holender Marciano Bruma.

Dobra gra Lecha w defensywie nie jest nowością, gdyż Kolejorz tracił mało bramek także w poprzednim sezonie. W 30 spotkaniach bramkarze Lecha zmuszeni byli wyciągać piłkę z siatki 23 razy, co daje średnią 0,8 gola na mecz, najlepszą w lidze. Wtedy jednak sami lechici mieli problemy ze zdobywaniem bramek, przez co Kolejorz zakończył rozgrywki dopiero na piątym miejscu. Mimo wszystko widoczna jest zdecydowana poprawa gry Lecha, nie tylko w ataku, ale także w sektorach defensywnych. Lechici mniej grają teraz długimi piłkami, przez które w ubiegłym sezonie często narażali się na straty. Obrońcy wyprowadzają teraz piłkę krótkimi podaniami po ziemi, a wtedy ofensywni piłkarze ze Stiliciem na czele mogą pokazać pełnię swoich możliwości.

Oczywiście dotychczasowi rywale Kolejorza nie powalają na kolana i rzeczywistym sprawdzianem poznańskiej defensywy będą wrześniowe mecze z Wisłą Kraków i Śląskiem Wrocław, jednak aż trzykrotnie zachowane czyste konto w czterech spotkaniach musi robić wrażenie. Lech ma obecnie najwięcej strzelonych i najmniej straconych bramek ze wszystkich zespołów T-Mobile Ekstraklasy. I oby nic się w tej kwestii nie zmieniło także w kolejnych spotkaniach, począwszy od piątkowego z Górnikiem w Zabrzu.

Ivan Djurdjević gra w Lechu już 4 lata

Obrońca Lecha, Ivan Djurdjević jutro oficjalnie złoży swój podpis pod nową umową z Kolejorzem. Obie strony doszły do porozumienia i kontrakt zostanie przedłużony o kolejne dwa sezony. Djurdjević ma 34 lata i piłkarską karierę zamierza zakończyć w Poznaniu. Z przedłużenia umowy zadowolone są zarówno władze Lecha jak i sam piłkarz. – Jestem szczęśliwy, że w Poznaniu odnalazłem stabilizację – mówi Djurdjević. – To piłkarz na którego zawsze można liczyć – komplementuje z kolei Serba, Andrzej Dawidziuk.

Ivan Djurdjević przyszedł do Lecha latem 2007 roku, jest więc jednym z piłkarzy o najdłuższym stażu w drużynie. Z racji swojej dużej uniwersalności, Serb często zmienia pozycje na boisku, może być wystawiany w każdym miejscu obrony oraz jako defensywny pomocnik. Podczas ostatniego nieudanego sezonu, Djurdjević był jednym z nielicznych lechitów do których nie można mieć większych pretensji. O obrońcy Kolejorza w samych superlatywach wypowiadają się przede wszystkim młodzi gracze, którym pomaga w stawianiu pierwszych kroków w dorosłym futbolu. Po przyjściu do Poznania przed czterema laty, Serb szybko opanował podstawy języka polskiego i swoją postawą także poza boiskiem zyskał sobie sympatię kibiców i dziennikarzy.

W ostatnim czasie sporo mówiło się o objęciu przez Djurdjevicia pozycji asystenta trenera Lecha, Jose Bakero. Wiązałoby się to jednak z koniecznością zakończenia piłkarskiej kariery, na co nie chciał przystać sam Djurdjević. Wydaje się, że decyzja o przedłużeniu kontraktu jest w tym momencie najlepszą z możliwych. W dobrej formie Djurdjević jest bowiem silnym punktem drużyny, stanowiąc często solidną alternatywę dla piłkarzy pierwszej jedenastki. Najprawdopodobniej latem 2013 roku, Ivan Djurdjević zakończy karierę zawodnika i poświęci się szkoleniu młodzieży w Kolejorzu. W tym celu w lutym zrobił kurs trenerski i z powodzeniem zdał wszystkie egzaminy na trenera typu „UEFA A”.

Ivan Djurdjević

- Wiedziałem, że nasi kibice długo bez dopingu, i to mimo zapowiadanego protestu, to nie wytrzymają (uśmiech). Pod koniec meczu już było ich słychać, było jak dawniej po prostu – powiedział po meczu Lech – Ruch. Chorzów (1:0) Ivan Djurdjević, obrońca „Kolejorza”.

- Pod koniec meczu już było ich słychać, było jak dawniej po prostu. Zwyciężył nie protest, ale wielka miłość do klubu, do Lecha Poznań, jaka tutaj jest. Od początku jak tu jestem. Jak gra się kilka lat tutaj, gdzie jest fanatyczny doping, a nagle jest cicho, to bardzo, bardzo słychać czuć. Jak brakuje tu dopingu jest jakoś tak przykro, smutno. Mam nadzieję, że swoją dobrą grą będziemy też jakoś do tego dopingu fanów przekonywać – dodał serbski defensor „Dumy Wielkopolski”

A sam przebieg meczu Ivan ocenił dość prosto krotko, ale przede wszystkim treściwie. – Wiedzieliśmy, że gracze z Chorzowa są bardzo groźni, a zwłaszcza grając z kontry. Janoszka, Jankowski, czy Arkadiusz Piech, to przecież bardzo szybcy i sprytni zawodnicy. Dzisiaj jednak udało nam się wygrać, a mi razem z kolegami powstrzymać wspomnianych graczy oraz bardzo groźny atut Ruchu. Nie lubię narzekać, nie powinienem narzekać, bo wygraliśmy, ale mimo wszystko powiem, że murawa jest średnia, by nie powiedzieć fatalna, by dobrze przyjąć piłkę, by ona się dobrze ułożyła, to potrzeba dość sporo czasu. Tak, aby się ona dobrze skontrowałaby była dobrze uderzona. Nie jest to łatwe. Jednak jest zwycięstwo, a to był nasz podstawowy cel z Ruchem – podsumował popularny „Djuka”.

- Wiedziałem, że nasi kibice długo bez dopingu, i to mimo zapowiadanego protestu, to nie wytrzymają (uśmiech). Pod koniec meczu już było ich słychać, było jak dawniej po prostu – powiedział po meczu Lech – Ruch. Chorzów (1:0) Ivan Djurdjević, obrońca „Kolejorza”.

- Pod koniec meczu już było ich słychać, było jak dawniej po prostu. Zwyciężył nie protest, ale wielka miłość do klubu, do Lecha Poznań, jaka tutaj jest. Od początku jak tu jestem. Jak gra się kilka lat tutaj, gdzie jest fanatyczny doping, a nagle jest cicho, to bardzo, bardzo słychać czuć. Jak brakuje tu dopingu jest jakoś tak przykro, smutno. Mam nadzieję, że swoją dobrą grą będziemy też jakoś do tego dopingu fanów przekonywać – dodał serbski defensor „Dumy Wielkopolski”

A sam przebieg meczu Ivan ocenił dość prosto krotko, ale przede wszystkim treściwie. – Wiedzieliśmy, że gracze z Chorzowa są bardzo groźni, a zwłaszcza grając z kontry. Janoszka, Jankowski, czy Arkadiusz Piech, to przecież bardzo szybcy i sprytni zawodnicy. Dzisiaj jednak udało nam się wygrać, a mi razem z kolegami powstrzymać wspomnianych graczy oraz bardzo groźny atut Ruchu. Nie lubię narzekać, nie powinienem narzekać, bo wygraliśmy, ale mimo wszystko powiem, że murawa jest średnia, by nie powiedzieć fatalna, by dobrze przyjąć piłkę, by ona się dobrze ułożyła, to potrzeba dość sporo czasu. Tak, aby się ona dobrze skontrowałaby była dobrze uderzona. Nie jest to łatwe. Jednak jest zwycięstwo, a to był nasz podstawowy cel z Ruchem – podsumował popularny „Djuka”.

(fot.Lech24.com)

Serwis Weszlo.com opublikował wywiad z zawodnikiem Lecha Poznań Ivanem Djurdieviciem. Zachęcamy wszystkich do lektury, gdyż jest naprawdę ciekawa. Ulubieniec poznańskiej publiczności opowiada o swoich planach na przyszłość oraz o tym jak przygotowuje się do kariery trenerskiej.

Nie wiem, jakie są plany w Lechu. Pan Marek Pogorzelczyk dwa lata temu na zgrupowaniu w Turcji zapytał mnie: „Ivan, zostajesz u nas”?. Mówię mu, że tutaj mam narzeczoną, że dobrze się czuję. On powiedział, że chciałbym, żebym pracował w klubie. Na razie nic nie wiem. Do 1 lipca ma kontrakt i wypełnię go do końca. Do Serbii wracam na wakacje, odwiedzam rodzinę, ale w Polsce czuje się naprawdę dobrze. Chcę tu zosta

Cały wywiad można znaleźć klikając tutaj

Siergiej Kriwiec

Siergiej Kriwiec: – Dzisiaj graliśmy w bardzo złych warunkach atmosferycznych. Głównym naszym celem na ten mecz to było nie stracić bramki, a jedną udało się zdobyć. Trener nakazał na odprawie częste próby zagrań za plecy obrońców Bragi i cieszę się, że jedno z moich okazało się kluczowe, a Artjoms dopełnił formalności. Ogólnie uważam, że wynik dzisiejszego spotkania jest dla nas bardzo dobry, ale nie zmienia to faktu, że aby awansować, w rewanżu musimy zagrać na wysokim poziomie.

Ivan Djurdjević: – Braga postawiła nam dzisiaj poprzeczkę bardzo wysoko. Cieszę się, że wygaliśmy bez straty gola, bo to było dla nas głównym założeniem. Rewanż na pewno będzie bardzo ciężki. Braga jest bardzo dobrą, szybką drużyną, ale my wiedzieliśmy o tym i znaliśmy ich słabsze strony. W tych warunkach ciężko było dzisiaj grać, piłka często uciekała. Jednak myślę, że to Braga miała trudniejszą przeprawę. Za tydzień jest rewanż, ale nie boimy się Portugalczyków. Będzie dobrze.

Krzysztof Kotorowski: – Cieszę się, że zaczęliśmy już rozgrywki, bo mecze sparingowe to z pewnością nie to samo. Ważne, żeby wejść w odpowiedni rytm gry. Rywalizacja w bramce Lecha jest duża i cieszę się z tego. Ja zagrałem w pierwszym spotkaniu. Mam nadzieję, że będę dostawać kolejne szanse. Postaram się nie zawieść kibiców i drużyny.

Piłkarze Lecha po meczu chętnie rozmawiali z dziennikarzami (fot. kierzol/lech24.com)

Wczoraj Lech Poznań wywalczył awans do fazy grupowej Ligi Europejskiej. Do tego celu Kolejorzowi wystarczył bezbramkowy remis, gdyż przed tygodniem pokonaliśmy Dnipro 1-0. Co po meczu mówili piłkarze Lecha?

Marcin Kikut:  – Bardzo cieszymy się z awansu. Chcieliśmy to osiągnąć, tym bardziej, że innym polskim drużynom nie poszło. Ciężko porównać ten awans z tym z przed dwóch lat. W tym sezonie planowaliśmy zapukać do Ligi Mistrzów, a gra w grupie LE jest dla nas swoistą rehabilitacją. Teraz nie liczy się z kim zagramy, ważne że jesteśmy tam gdzie chcieliśmy być. Wymarzone losowanie? Hmm… Manchester City, Liverpool.

Ivan Djurdjević: - Myślę, że uratowaliśmy honor polskiej piłki. W tym miejscu chciałbym podziękować ludziom którzy do końca w nas wierzyli, bo jest to nasza największa siła. Mieliśmy dobrze rozpracowane Dnipro, a ja osobiście oczekiwałem ich lepszej gry. Możnaby powiedzieć, że był to tzw. mecz walki.

Semir Stilić: - Sądzę, że jesteśmy teraz na wyższym poziomie niż 2-3 tygodnie temu. Może w takiej dyspozycji dali byśmy radę Sparcie. Gramy jednak dalej w pucharach i z tego bardzo się cieszymy. Piłka nożna jest takim sportem, że w kilka dni można się odbudować. Trzeba tylko zawsze wierzyć do końca.

Manuel Arboleda to jeden z zawodników, który narzeka na uraz. (fot. Cyran/Lech24.com)

W niedzielnym sparingu nie wystąpił ani Manuel Arboleda, ani Semir Stilić. Obaj bowiem narzekają na urazy. Kolumbijczyk już rano zgłaszał uraz mięśnia. Z kolei Bośniak naciągnął mięsień uda. Los kolegów dzieli także Ivan Djurdjević, który trenuje na mniejszych obrotach z powodu lekkiego bólu mięśnia dwugłowego. Jak zapewniają lekarze to nic groźnego, bowiem chodzi o zwykłe przeciążenie i niedługo Ivan będzie w pełni sprawny.

Bałtyk przegrał z Lechem 2:3. (fot. Cyran/Lech24.com)

W charytatywnym meczu rozegranym w Koszalinie, Lech pokonał miejscowy Bałtyk 3:2. Bramki dla zespołu z Poznania zdobywali Djurdević, Bereszyński i Bandrowski. To ostatnie spotkanie jakie zawodnicy rozegrali w tym sezonie. Jutro popołudniu rozpoczną oni urlopy, które potrwają do 14 czerwca.

Mistrzostwo - pewnie mówi Arboleda u progu rundy wiosennej.

W czasie rundy jesiennej po kolei ze składu Lecha wypadali obrońcy. W pewnym momencie doszło do sytuacji, że trener Zieliński z trudem wystawiał zawodników do tej formacji, a kibice drżeli o to, co z tego wyjdzie. Na całe szczęście kontuzjowani zawodnicy czują się już dużo lepiej i mają ogromne chęci do gry, a to bardzo dobrze wróży na przyszłość.

Pod koniec rundy wszystkich kibiców, a także sztab szkoleniowy zaskoczył, a przede wszystkim napędził niezłego stracha niefortunny upadek ze schodów Marcina Kikuta. Jednak jak sam zawodnik przyznaje, po tamtym wypadku nie ma już śladu:
- Z głową lepiej, niż wcześniej – żartował obrońca Kolejorza. Po chwili dodając:

– Jestem pełnym optymistą i po kontuzji nie ma już śladu. Trenuje z drużyną od tego tygodnia, wcześniej unikałem gier kontrolnych i gierek wewnętrznych. Teraz jestem już zdrowy.

Piłkarz, tak jak wcześniej zapowiadano będzie musiał występować przez jakiś czas w kasku, który zmniejszy ryzyko kolejnego urazu:

-Będę występował na razie w ochronnym kasku, który zminimalizuje ryzyko urazu głowy. Przekonałem się, że uraz głowy to bardzo poważna sprawa i na pewno tego nie zlekceważę – zakończył Kiki.

Z pewnością cieszy zapewnienie Seweryna Gancarczyka, że ze zdrowiem wszystko w porządku.

-Oczywiście brakuje jeszcze jednostek treningowych, ogrania, bo na wszystkich meczach zagrałem raptem 90-100 minut. Myślę, że jest jeszcze czas i zaległości można nadrobić indywidualnymi treningami – zapowiada piłkarz.

Wielką nadzieję, na to, że kontuzje opuszczą, nie tylko jego ale i całą drużynę, ma pechowy w zeszłym roku Grzegorz Wojtkowiak -Na chwilę obecną cieszę się zdrowie, bo po tej kontuzji czuję się bardzo dobrze. Mam nadzieję, że przez całą rundę kontuzje będą nas omijały, bo mamy fajną drużynę żeby coś osiągnąć, ale kontuzje nam przeszkadzają w osiągnięciu celu. – mówił obrońca Lecha.

Bojowo jak zawsze nastawiony jest Manuela Arboleda także wracający po bardzo długiej przerwie w grze:
-W tej chwili czuje się bardzo dobrze i mam wielką ochotę na grę. Chcę zdobyć mistrzostwo. – nie owija w bawełnę Manu.

A jak ma się reszta naszych defensorów? Gotowość do gry zapowiada Luis Henriquez:
-Zawsze jestem gotowy na to, żeby zagrać. Oczywiście wszystko zależy do decyzji trenera. Najważniejsze jest dobro drużyny. Ja jestem chętny do gry i do tego, aby walczyć na boisku.

Z powodu tak licznych kontuzji jesienią, szansę do pokazania swoich umiejętności mieli młodzi zawodnicy, którzy pewnie po ciuchu liczą, że być może tym razem trener na nich postawi, ale zdają sobie sprawę, że umożliwi im to tylko ciężka praca.

-Wszystko zależy od nas. Jeśli ciężko będziemy trenować i dawać z siebie wszystko to być może trener to zauważy i dam nam szansę w meczach punktu – mówi Mateusz Szałek. Młody obrońca docenia fakt, że może trenować z pierwszą drużyną -Dzięki pracy z doświadczonymi zawodnikami mamy okazję stawać się lepszymi zawodnikami, coraz lepiej rozwijać się i kształcić – zakończył.

W jednej z wcześniejszych wypowiedzi Krzysztof Kotorowski podkreślał, że przygotowania do kolejnej rundy, u trenera Zielińskiego wyglądają inaczej, niż za czasów Franciszka Smudy. To samo zauważa kapitan Lecha, Bartosz Bosacki: -Tak jak Krzysiek mówił, cykl przygotowań u trenera Zielińskiego jest odmienny od tego, który przechodziliśmy u trenera  Smudy. Myślę, że myciężko pracowaliśmy w przerwie, a państwo będziecie mogli zweryfikować, który okres przygotowawczy był lepiej przepracowany. Wierzę, że zmiana wyjdzie nam na dobre.

Prywatne sprawy na razie na boku zostawia Ivan Djurdjević, który uczęszcza do szkoły trenerskiej. Sytuację widzi jasno i wie, co w tej chwili jest dla niego priorytetem:

-Przed nami bardzo ważna runda, dlatego nie myślę o szkole trenerskiej. Na razie jestem zawodnikiem i gra w piłkę jest dla mnie najważniejsza.

Patrząc na wypowiedzi naszych obrońców, widać, że nie brakuje im woli walki i chęci do gry. Miejmy nadzieję, że wiosną pokażą, na co ich stać, a kontuzje tym razem ominą ich szerokim łukiem.

Czy "Pogo" dokona cudu?

Nowa ustawa regulująca organizację w Polsce gier hazardowych uderzyła rykoszetem w poznańskiego Lecha. Nic więc dziwnego, że klub intensywnie próbuje zorganizować akcję medialną wymierzoną w jej najbardziej absurdalny zapis, czyli zakaz reklamowania internetowych bukmacherów w trakcie imprez sportowych. Tylko w takich kategoriach odbierać można bowiem wczorajszą zapowiedź prawników Lecha, iż klub zamierza wystąpić na drogę sądową, by uzyskać odszkodowanie od Skarbu Państwa za wymuszone rozwiązanie umowy sponsorskiej z firmą BetClic.

Krótkie vacatio legis może co prawda budzić pewne zastrzeżenia, ale sama zmiana stanu prawnego powodem do odszkodowania nie jest – równie dobrze koneserzy żołądkowej gorzkiej mogliby domagać się rekompensaty za podwyżkę akcyzy na swój ulubiony trunek.

O ile więc zyski z wygranej sprawy sądowej można włożyć między bajki, utrata potężnego sponsora będzie miała jak najbardziej konkretne przełożenie na funkcjonowanie klubu. I bez niej sezon 2009/2010 finansowo na pewno nie zalicza się do udanych dla Kolejorza — śmiesznie niska kwota uzyskana za Rengifo, milionowe straty związane z koniecznością gry we Wronkach czy nieudana próba zdjęcia wypożyczeniem z budżetu pensji Golika na pewno zabolały i boleć będą jeszcze długo. W tej sytuacji powinniśmy się cieszyć, że działacze zdążyli sfinalizować transfer Kriwca, gdyż na kolejne wzmocnienia przyjdzie nam pewnie poczekać do lata. Wypowiedzi dobiegające z obozu Lecha, w których pochwałami obsypywani są zawodnicy, którzy jesienią nie mogli nawet pomarzyć o grze w pierwszym zespole, zdają się sugerować, że zimą nie doczekamy się już dalszych transferów gotówkowych.

Nie jest to sytuacja dobra. Bieszczad czy Bereszyński to na pewno utalentowani piłkarze, ale po prostu zbyt niedoświadczeni, by pełnić rolę odpowiednio drugiego bramkarza czy rezerwowego napastnika w klubie z mistrzowskimi ambicjami. Pozostają zawodnicy bez klubów, ale zatrudnienie takowych nieodmiennie wiąże się z ryzykiem i powtórka z Djurdjevicia niestety nie jest szczególnie prawdopodobna. Czy oznacza to dla nas koniec marzeń o tytule? Niekoniecznie, nasi główni rywale do mistrzostwa również wykonują dosyć rozpaczliwe ruchy transferowe, że przypomnę choćby Wisłę wzmacniającą się Juszczykiem. Gdyby jakimś cudem udało się nam wypożyczyć na pół roku solidnego partnera dla Lewandowskiego oraz lepszego od Wilka lewego pomocnika, wciąż mielibyśmy podstawy do ostrożnego optymizmu. Pozostaje nam więc trzymać kciuki za komitet transferowy, który w przeciwieństwie do Smudy już niejednokrotnie dokonywał cudów, sprowadzając do Poznania klasowych zawodników. Oby najbliższe tygodnie przyniosły nam kolejną pozytywną niespodziankę w jego wykonaniu.

Piłkarze Lecha Poznań to zawodnicy w większości zakupieni przez ostatnie trzy lata (fot. charlee/lech24.com)

Niezmiennie od kilkunastu miesięcy przed rozpoczęciem okienka transferowego Kolejorz oceniany jest jako zespół, który może najbardziej się wzmocnić. Po fuzji Lecha z Amicą Wronki zespół z Poznania stał się jednym z bogatszych klubów naszej ligi. Łatwiej oczywiście spekulować na temat wzmocnień zespołu posiadającego większe możliwości finansowe oraz takiego, którego gra wybija się ponad przeciętny poziom polskiej Ekstraklasy. Właśnie takim zespołem przed trzema laty stał się Kolejorz, którego dobra gra potwierdzona ciekawymi transferami zaczęła coraz bardziej nakręcać transferowe spekulacje wokół Lecha.

Od samego początku powstania KKS Lecha Poznań władze nie szalały z transferami. W pierwszym oknie transferowym zakupiono co prawda Henrego Quinterosa i wypożyczono Marcina Drzymonta, ale zespół wstrzymał się przed dokonaniem wielkich transferów. Quinteros pokazał się z dobrej strony i szybko zwrócił na siebie uwagę zagranicznych klubów. W Kolejorzu grał przez dwa lata, ostatecznie przerywając za porozumieniem stron kontrakt, rzekomo z powodu choroby ojca. Piłkarz wrócił do Peru i tam do dziś kontynuuje swoja karierę.

Także kolejne transfery Lecha nie dawały nadziei kibicom na możliwość pokazania się przede wszystkim na polskich boiskach, bo zespół nie zakwalifikował się do europejskich pucharów. Rok później – w 2007 roku podpisano kontrakt z Rengifo. Najlepszym potwierdzeniem była dobra gra tego zawodnika, który potwierdził spekulacje dotyczące jego bramkostrzelnych predyspozycji. Do zespołu, na zasadzie wolnego transferu, przeszedł także Emilian Dolha, który w poprzednim sezonie został okrzyknięty najlepszym bramkarzem ligi. Za darmo do Lecha trafił także Ivan Djurdević. Zapowiedziano również transfer Andersona Cueto, jednak jego finalizacja zakończyła się we wrześniu i dopiero od stycznia mógł grać w oficjalnych spotkaniach.  Władze Lecha powoli wzmacniały zespół, jednak nadal nie rozpieszczano kibiców ilością transferów, a przede wszystkim kwotami. Piłkarze bądź przechodzili za niewielkie pieniądze, bądź za darmo.

Skutecznie jednak rezygnowano z kolejnych piłkarzy, którzy nie przekonywali do siebie trenera Smudy. Dwa lata temu, podczas zimowej przerwy między rozgrywkami zakontraktowano Sławka Peszkę, który po zakończeniu kontraktu, obowiązującego z Wisłą Płock przeszedł do Lecha. Nie udało się wynegocjować korzystnej ceny transferu, dlatego wstrzymano się z zakupem podczas zimowego okienka i poczekano do lipca. W tym samym okresie transferowym wypożyczono z Energie Cottbus Tomasza Bandrowskiego, który po kilku miesiącach gry stał się pełnoprawnym graczem Kolejorza, przechodząc do niego na warunkach transferu definitywnego.

Gra Lecha w tym sezonie była już lepsza niż w poprzednim, jednak znów Kolejorzowi nie udało się zakwalifikować do europejskich pucharów. Perturbacje wokół sprzedaży Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski przez Zbigniewa Drzymałę najpierw do Śląska Wrocław, a ostatecznie do Polonii Warszawa otworzyła możliwość gry w Pucharze UEFA przez Lecha, który skorzystał z tej możliwości. Niedługo po potwierdzeniu tej informacji zespół znacznie się wzmocnił. Poza kupnem zakontraktowanego pół roku wcześniej Sławka Peszki, potwierdzono przejście obiecującego Roberta Lewandowskiego oraz nieznanego nikomu wcześniej Semira Štilića i oczekiwanego w Poznaniu od dłuższego czasu Manuela Arboledy. Do Lecha przyszedł także chorwacki bramkarz Ivan Turina, który zastąpił słabego w poprzednim sezonie Emiliana Dolhę.

Ten sezon była dla Lecha kluczowy. Dokonane wzmocnienia pomogły, a właściwie stanowiły o sile Kolejorza w sezonie 2008/2009. Od razu zaczęto zatem spekulować o sprzedaży zawodników. Mówiono o transferach wszystkich czterech piłkarzy. Najgłośniej było oczywiście o Semirze Štiliću oraz Robercie Lewandowskim, którzy okazali się wielkimi gwiazdami. Mało kto spodziewał się, że zarówno Bośniak jak i król strzelców I ligi będą wstanie na równi rywalizować z zespołami z czołowych europejskich lig. Władze Kolejorza nie uległy presji i nie sprzedały graczy.

Szykując się na sprzedaż kilku zawodników latem, zimą kupiono czterech bałkańskich zawodników. Salicinovića wypożyczono do razu do Norwegii, jednak do tej pory nie spełnia on oczekiwań. Pozostała trójka od początku przebywała w Poznaniu, ale nie rozpieszczała. Trener Smuda niechętnie dawał szanse tym piłkarzom. Zdecydował się na to trener Zieliński – jednak zarówno Golik jak i Handzić rozczarowali. Burić w ostatniej rundzie pokazał, że jego transfer był trafiony i dzisiaj mamy z niego dużą pociechę. Zimą, ze względu na postawienie zarzutów korupcyjnych Piotrowi Reissowi zawieszono kapitana Kolejorza. Jego kontrakt wygasł w czerwcu i rozstał się on z Lechem.

W ostatnim oknie transferowym sprzedano, jak zapowiadano, jednego kluczowego piłkarza. Nie był to, jak powszechnie sądzono Hernan Rengifo, a Rafał Murawski. Ten pierwszy, od dłuższego czasu nie potrafił porozumieć się w kwestii nowej umowy i został przed kilkoma dniami sprzedany do Omonii Nikozja. Ten drugi był mózgiem Kolejorza – postanowiono załatać po nim lukę, kupując Słowaka Zapotokę. Kolejorz nie rezygnował w lipcu z wzmocnień. Nie do końca oczekiwania spełnił Ivan Turina. W zamian za tego piłkarza, z którym także rozwiązano kontrakt, przyszedł do Lecha Grzegorz Kasprzik. Postanowiono kupić także obiecujących graczy, takich jak Tomek Mikołajczak oraz Krzysztof Chrapek. Najgłośniejszym transferem lata było jednak sprowadzenie do Kolejorza Seweryna Gancarczyka.

Gra Lecha w rundzie jesiennej pokazała braki na pozycji rozgrywającego. Poniżej oczekiwań grał Semir Štilić, któremu ewidentnie brakowało pomocy w postaci mocnego środkowego pomocnika. Tomek Bandrowski oraz Dima Injac nie są rozgrywającymi i nie potrafią wziąć na siebie ciężaru rozgrywania piłki. Nie są to piłkarze klasy Murawskiego, który potrafił odciągnąć uwagę od Bośniaka i dać mu więcej miejsca w środku pola. Tuż przed rozpoczęciem kolejnego okna transferowego, tym razem zimowego, poinformowano o zakupie Sergieja Kriwieca. Piłkarza, który ma w Lechu zastąpić Rafał Murawskiego. Kolejorz jednak prawdopodobnie pożegna się z Bośniakiem, który nadal wzbudza zainteresowanie zagranicznych klubów.

Lech od czasów fuzji wymienił cały skład. Trzy i pół roku temu w Lechu grali Krzysztof Kotorowski, Bartek Bosacki, Kuba Wilk oraz Marcin Kikut i Grzegorz Wojtkowiak. Przez ten czas rozwiązano kontrakt z trzema piłkarzami – Quinterosem, Dolhą i Turiną, dwóch wypełniło swój kontrakt po którym odeszli z klubu - Kucharski, Reiss. Z Rengifo rozstano się w nieczystej atmosferze. Kolejorz cały czas przechodzi etap budowy. Zespołowi nadal zbyt wiele transferów się nie udaje.

Zapowiedzi, odnośnie wielkich wzmocnień Kasprzikiem, Chrapkiem czy wcześniej Cueto okazały się błędne. Ci piłkarze nie stanowią dziś o sile zespole. Od kilku lat władze nie wyciągnęły wniosków z braku odpowiedniej ilości obrońców. Zakupieni przed sezonem napastnicy okazali się zawodnikami, którzy nie byli wstanie rywalizować o miejsce w pierwszym składzie.

Łatwiej wskazywać udane transfery. Obecnie siłę zespołu stanowią transferowani gracze, bez których trudno sobie wyobrazić Lecha, czyli Lewandowski, Peszko, Štilić czy Arboleda. To piłkarze kupieni właśnie półtora roku. Ich dobrym uzupełnieniem są pozostali kupieni gracze tacy jak Bandorwski, Injac czy Gancarczyk. Kolejorz dzięki dokonanym wzmocnieniom podniósł swój poziom sportowy. Dziś na starcie jest jednym z faworytów do zdobycia tytułu. Zespół osiągnął kolejny „poziom wtajemniczenia”. Pora więc kolejnymi zakupami przejść na znacznie wyższy.

Cieszy to, że Lech kupuje nowych graczy. Brakuje jednak w zespole piłkarzy, którzy są z Lechem związani emocjonalnie. Nie będziemy tutaj wspominać o wychowankach czy graczach, którzy w Kolejorzu występują od czasów fuzji, czy pamiętają czasy jeszcze przed połączeniem, ale o graczach kupionych. Takim niewątpliwie jest Serb Djurdević, którego przygoda z poznańskim klubem jest dla kibiców przykładem zaangażowania oraz miłości do klubu. Zawodnik niejednokrotnie powtarzał, że po zakończeniu kariery zostanie w Lechu.

Trudno jednak podobnego zachowania oczekiwać od Peszki czy Lewandowskiego oraz zagranicznych piłkarzy, którym cały czas w głowie wyjazd za granicę. Przemyślane transfery pomogą tym piłkarzom się rozwinąć, a Lechowi osiągać coraz to lepsze wyniki sportowe. Nie oszukujmy się, ale każdy z obecnych piłkarzy Lecha kiedyś z niego odejdzie. Przede wszystkim w kierunku zachodni. Dobrze mieć na ich miejsce godnych zastępców. Kupić tanio, drożej sprzedać. Coraz częściej pojawiać się w europejskich pucharach. Pokazać, że Lech to zespół, który zaczyna coś znaczyć w Europie. Lech to nie Real Madryt czy FC Barcelona – to zespół, który mądrą polityką transferową powinien zaznaczać swoją pozycje na rynku. Ten właśnie kierunek jako priorytetowy powinni wyznaczyć sobie działacze Lecha.

Lech w swoim zespole posiada liderów, którzy znacznie wybijają się ponad przeciętny poziom zespołu (fot. buffu/lech24.com)

Najlepszym strzelcem w poznańskiej drużynie zaraz po Robercie Lewandowskim (9 goli) jest Sławomir Peszko z czterema bramkami, który wyprzedza w klasyfikacji Hermana Rengifo oraz Jakuba Wilka, mających po 3 gole na swoim koncie. Bartosz Bosaki, Manuel Arboleda oraz Ivan Djurdjević z dorobkiem jednego gola zamykają listę poznańskich strzelców.

W asystach króluje Sławomir Peszko, który jak do tej pory wsparł kolegów sześcioma podaniami otwierającymi drogę do bramki. Po 3 asysty zanotowali Marcin Kikut oraz Semir Stilić. Jakub Wilk asystował przy dwóch golach, a Dimitrije Injać, Grzegorz Wojtkowiak, Robert Lewandowski, Seweryn Gancarczyk i Tomasz Mikołajczak asystowali po jednym razie.

Drużyna Lecha Poznań jest niepokonana już o 6 meczów. Od ostatniej porażki – z Legią Warszawa – Lechici zanotowali 3 wygrane (Wisła, Śląsk, Ruch) oraz 3 remisy (Arka, Lechia, Polonia Bytom). Widać, że zawodnicy nie potrafią się zmobilizować na ligowych średniaków. Warto także zaznaczyć, że sobotnie zwycięstwo było już czwartym z rzędu na stadionie przy ulicy Leśnej we Wronkach.

Ważną statystyką jest także liczba otrzymanych kartek przez zawodników zespołu. Podopieczni Jacka Zielińskiego w czternastu ligowych kolejkach zdobyli 28 żółtych kartek i 2 razy zostali wyrzuci z boiska w konsekwencji otrzymania drugiej żółtej kartki. W meczu Pucharu Polski otrzymali 5 żółtych kartek, z czego cztery spowodowały opuszczenie boiska przez dwóch graczy Lecha. W meczach Ligi Europejskiej otrzymali 9 żółtych kartek.

Już trzech zawodników pauzowało po otrzymaniu czterech żółtych kartek – Bartek Bosacki, Seweryn Gancarczyk oraz Sławek Peszko. Najbliżej pauzy jest dwóch zawdoników. Trzy kartki ma Semir Štilić oraz Robert Lewandowski. Po dwie żółte kartki mają na swoim koncie Ivan Djurdević, Marcin Kikut, Dima Injac. Jedną otrzymali do tej pory Manuel Arboleda, Jasmin Buric, Jan Zapotoka i Tomek Mikołajczak.

Lech dzisiejszym zwycięstwem pokazał, że nadal chce się liczyć w walce o najwyższe cele.

W dzisiejszym spotkaniu Lech Poznań pokonał Ruch Chorzów 3:1 w  meczu 14 kolejki piłkarskiej Ekstraklasy. Bramki dla poznańskiej lokomotywy zdobywali Robert Lewandowski dwie oraz Ivan Djurdjević. Po tym, niezwykle ważnym spotkaniu Lech zniwelował swoją stratę do Ruchu oraz Legii Warszawa do trzech punktów i, choć zajmuje dopiero piątą pozycję, znalazł się w ścisłej grupie pościgowej za liderującą Wisłą Kraków, która swój mecz w ramach 14 kolejki rozegra dopiero jutro.

Od początku spotkania do ataków ruszył zespół z Poznania. Już w pierwszych kilku minutach piłkarze Kolejorza stworzyli sobie kilka świetnych sytuacji bramkowych, jednak żadna z nich nie została wykorzystana. W 12 minucie spotkania prawą stroną przedarł się Sławek Peszko, zacentrował piłkę w pole karne, a jego podanie wykorzystał Robert Lewandowski.

Po bramce Lech przygasł, wtedy do ataków przystąpił wicelider piłkarskiej Ekstraklasy. Jednak bardzo dobra gra w obronie, podopiecznych Jacka Zielińskiego, sprawiła że do goście nie potrafili zaskoczyć dobrze spisującego się dzisiaj Jasmina Burića. Wtedy swoją szansę poczuli poznaniacy, którzy przed przerwą przeprowadzili jeszcze dwie groźne kontry. Jedną z nich podopieczni trenera Zielińskiego zamienili na bramkę. Po dośrodkowaniu – znów – z prawej strony piłkę głową strącił Kuba Wilk, a następnie Robertowi Lewandowskiemu wyłożył Tomasz Mikołajczak. Lewy bez najmniejszych kłopotów po raz drugi pokonał bramkarza Ruchu Chorzów.

Zaraz po wznowieniu gry do ataku ruszyli podopieczni trenera Fornalika i już w 48 sekundzie drugiej połowy Artur Sobiech znalazł drogę do bramki Jasmina Burića. Błąd w kryciu popełnili środkowi obrońcy, których niezrozumienie wykorzystał napastnik wicelidera. W drugiej połowie Ruch starał się zaskoczyć Lecha, jednak dobra gra w defensywie oraz świetna postawa bramkarza Kolejorza, uniemożliwiły gościom stworzenie groźnych sytuacji.

Lech jednak nie odpuszczał. Na boisku w 59 minucie pojawił się Cueto, który początkowo stał na szpicy, później jednak przesunął się wgłąb pola. W 75 minucie mecze dośrodkowanie z rzutu rożnego Kuby Wilka wykorzystał Ivan Djurdević, który przytomnie zachował się w polu karnym i uderzeniem z półobrotu pokonał Pilarza.

Lech Poznań – Ruch Chorzów 3:1

Bramki: 1:0 Robert Lewandowski (12), 2:0 Robert Lewandowski (44), 2:1 Artur Sobiech (46-głową), 3:1 Ivan Djurdević (76).

Żółta kartka – Ruch Chorzów: Maciej Sadlok, Gabor Straka, Łukasz Janoszka.

Sędzia: Hubert Siejewicz (Białystok). Widzów 3 000.

KKS Lech Poznań: Jasmin Burić – Marcin Kikut, Grzegorz Wojtkowiak, Ivan Djurdević, Seweryn Gancarczyk – Sławomir Peszko, Tomasz Bandrowski, Dimitrije Injac, Jakub Wilk (90+2. Marcin Kamiński) – Tomasz Mikołajczak (59. Anderson Cueto), Robert Lewandowski (90. Mateusz Możdżeń).

Ruch Chorzów: Krzysztof Pilarz – Krzysztof Nykiel, Rafał Grodzicki, Maciej Sadlok, Tomasz Brzyski – Wojciech Grzyb (85. Michał Pulkowski), Grzegorz Baran, Gabor Straka, Łukasz Janoszka (73. Patryk Stefański) – Marcin Zając (46. Ariel Jakubowski), Artur Sobiech.

własne/PAP

Sławomir Peszko po meczu o Superpuchar! (fot. buffu/lech24.com)

Po meczu o Superpuchar Polski na krótką rozmowę z dziennikarzem Lech24.com zgodził się pomocnik poznańskiej drużyny – Sławomir Peszko. Po meczu mówił o straconej bramce, zwycięstwie oraz o samym meczu.

- Grzegorz nie zawalił tej bramki. Stracił ją cały zespół. Wygrywamy i przegrywamy razem. Bramka dla Wisły to błąd Grześka z Ivanem Djurdievicem, wynikający jeszcze z braku zrozumienia na boisku. Z meczu na mecz powinno być jednak coraz lepiej. Zarówno z komunikacją na boisku oraz też z naszą grą – powiedział po meczu w Lubinie Sławomir Peszko, pomocnik poznańskiego Lecha.

Bardzo cieszymy się z tego zwycięstwa. Wisła mimo ostatniej porażki oraz zamieszania wokół niej postawiła nam bardzo trudne warunki –kontynuował piłkarz. Po chwili dodając: - Przed meczem powiedziałem, że ten puchar chciałbym zabrać do Poznania nawet po karnych. Cieszę się, że i taki scenariusz się sprawdził. Po chwili pobiegł do kolegów oraz kibiców, by cieszyć się z nimi z cennej wygranej.

Lech Poznań

Nowy trener Lecha postanowił, iż w pod jego wodzą Kolejorz będzie grał systemem 4-4-2

„Lech dysponuje wystarczająco dużym potencjałem i dlatego skłaniam się ku temu systemowi” – twierdzi Jacek Zieliński

Przez ostatnie 3 sezony Lechici grali czterema obrońcami, trzema środkowymi pomocnikami, przed nimi było ustawionych dwóch ofensywnych zawodników a na szpicy wysunięty napastnik. Smuda w ofensywie stworzył „trójkąty” tudzież „choinki”, które skutecznie napędzały lokomotywę Kolejorza, w szczególności jesienią. Oby trener Zieliński, także miał takiego asa w rękawie.

Przeanalizujmy każdą pozycję w klasycznym ustawieniu 4-4-2

Na początek zacznijmy od bramki. Lech wczoraj oficjalnie poinformował, że jego zawodnikiem został Grzegorz Kasprzik. Kolejorz zamierza, także kupić Adama Stachowiaka, a dodając jeszcze do tego młodego, perspektywicznego Jasmina Buricia, to trenerzy powinni mieć mały zawrót głowy na kogo postawić.

Na występy na lewej obronie aspirują poprawny Luis Henriquez oraz niezwykle waleczny Ivan Djurdjević. Panamczyk dość pechowo zaczął sezon, od bramki samobójczej w meczu z GKSem Bełchatów, ale za to końcówkę miał zdecydowanie lepszą, strzelił nawet ładną bramkę w meczu z Polonią Warszawa. Odnośnie Ivana warto dodać, że w razie potrzeby może z powodzeniem grać na środku obrony oraz jako defensywny pomocnik.

Na środku obrony powinni występować Bartosz Bosacki oraz Manuel Arboleda. Zlatko Tanevski przez ostatni sezon poczynił spore postępy, widać, że treningi z „Mańkiem” dużo mu dały. Ale mimo wszystko przydały by się wzmocnienia, dlatego klub jest zainteresowany ściągnięciem takich piłkarzy jak Glik czy Banaś.

Prawa obrona wydaje się, także dość solidnym punktem naszej drużyny. Kikutowi wszyscy mają za złe błąd jaki popełnił w meczu z Udine, nie pamiętając przy tym, że wrócił wtedy do składu świeżo po kontuzji. A rundę wiosenną miał przecież poprawną. A w momencie kiedy Grzegorz Wojtkowiak wyleczy kontuzję, prawa obrona powinna być jedną z podpór Lecha.

Najsłabiej obsadzoną pozycją w Kolejorzu jest lewa pomoc. W kadrze zespołu jest tylko jeden nominalny lewy pomocnik w postaci Jakuba Wilka. Sam „Wilczek” nie wystarczy, potrzebne jest spore wzmocnienie, aby nie było takiej samej sytuacji jak rok temu, kiedy Lech prawie w ogóle nie konstruował akcji tamtą stroną boiska. Może swoją szansę dostanie w końcu Anderson Cueto.

Środek pola będzie najsilniejszą (zaraz po ataku) bronią Kolejorza. Rafał Murawski, Tomasz Bandrowski, Dimitrije Injac mają za sobą udany sezon. Szansę zaistnienia w drużynie powinien dostać Gordan Golik, który miał być ponoć następcą „Murasia”. Nie wiadomo czy w drużynie pozostanie niesforny Stilić. Dlatego klub jest zainteresowany sprowadzeniem na Bułgarską Mateusza Cetnarskiego oraz 21-letniego Słowaka Jana Zapotoka, obecnie grającego w MFK Dubnica.

Prawa pomoc to królestwo Peszki. Jego ofensywne rajdy, waleczność bardzo przypadły mi do gustu. Ale wartościowego zmiennika nie ma, dlatego klub powinien kogoś kupić na tą pozycję.

Współpraca Hernana Rengifo oraz Roberta Lewandowskiego w ubiegłym sezonie wyglądała zadowalająco. Mimo, że nie grali w jednej linii obok siebie. Teraz pod okiem Andrzeja Juskowiaka ich talenty powinny jeszcze bardziej się rozwinąć, co by przyniosło ogromną korzyść dla zespołu. Ale ci dwaj zawodnicy nie wytrzymają trudu całego sezonu, dlatego włodarze Lecha powinni zakupić dwóch klasowych snajperów.

Miejmy nadzieje, że myśl taktyczna trenera Zielińskiego przyniesie tak bardzo upragnione Mistrzostwo Polski.

Ekstraklasa S.A

Czterech piłkarzy poznańskiego Lecha zostało wybranych do 11 sezonu według Przeglądu Sportowego. W ilości piłkarzy wyprzedziła Kolejorza tylko Legia Warszawa, choć to nie dziwne, gdyż media z Warszawy już niejednokrotnie pokazywały swoją stronniczość.

Na pozycji bramkarza dziennikarze Przeglądu postawili na Jana Muchę i jest to chyba jedyna pozycja, na której obsadzono właściwą osobę. Pozostałe, choć ustalane na bazie średniej z wszystkich spotkań nie do końca adekwatne są z rzeczywistością.

Jedenastka według dziennika wygląda następująco: Jan Mucha (Legia Warszawa) – Jakub Rzeźniczak (Legia), Inaki Astiz (Legia), Dickson Choto (Legia), Ivan Djurdjević (Lech Poznań) – Maciej Iwański (Legia), Radosław Sobolewski (Wisła Kraków), Rafał Murawski (Lech) – Robert Lewandowski (Lech), Paweł Brożek (Wisła) – Hernan Rengifo (Lech).

Najbardziej dziwi nominacja Jakuba Rzeźniczka (chyba jest on ulubieńcem redaktorów – dop.red.) gdyż na tej pozycji po trzykroć lepszy w perspektywie całego sezonu był Grzegorz Wojtkowiak. Nie koniecznie mogę zgodzić się również ze stwierdzeniem, iż para stoperów Legii Warszawa to najlepsze rozwiązanie do jedenastki sezonu. Z przekroju całego sezonu najrówniejszą formę i najwięcej meczy rozegrał Manuel Arboleda i to on powinien znajdować się w jedenastce zamiast jednego ze stoperów stołecznej drużyny. Nie zapominajmy również o Marcelo, który godnie zastąpił Clebera w Wiśle Kraków.

Nominacja do pomocy Macieja Irańskiego też jest dziwna, bo zawodnikowi daleko do formy z występów w Zagłębiu Lubin, a warto przypominać osiągnięcia młodych piłkarzy takich jak Patryk Małecki z Wisły Kraków czy choćby Sławomira Peszki z Kolejorza. Radosław Sobolewski oraz Rafał Murawski to siła napędowa ligi.

W linii napadu zamiast (sic!) Hernana Rengifo widziałbym jednak Takesure Chinyame, gdyż jako jedyny napastnik stołecznej drużyny musiał przez cały sezon męczyć się z obroną rywali, a pomocnicy Legii wcale mu walki nie ułatwiali. Resztę zawodników z 11 sezonu pozostawiam do oceny każdemu kibicowi z osobna.

BRAMKARZE:

1. Jan Mucha 6,10 (Legia) 29/17*
2. Piotr Lech 5,91 (Jagiellonia) 22/27
3. Krzysztof Kotorowski 5,78 (Lech) 18/15
4. Grzegorz Kasprzik 5,77 (Piast) 30/26
5. Sebastian Przyrowski 5,72 (Polonia W.) 29/21
6. Marcin Cabaj 5,68 (Cracovia) 29/35
7. Michal Pesković 5,62 (Polonia B.) 29/45
8. Adam Stachowiak 5,61 (Odra) 29/35
9. Bogusław Wyparło 5,60 (ŁKS) 30/43
10. Sebastian Nowak 5,55 (Górnik) 20/20

OBROŃCY:

1. Inaki Astiz 6,11 (Legia) 26/1/0**
2. Dickson Choto 6,11 (Legia) 19/0/1
3. Manuel Arboleda 6,10 (Lech) 30/2/1
4. Marcelo 6,00 (Wisła) 21/3/0
5. Jakub Rzeźniczak 5,96 (Legia) 23/1/4
6. Arkadiusz Głowacki 5,95 (Wisła) 19/1/1
7. Marcin Baszczyński 5,83 (Wisła) 18/1/1
8. Bartosz Bosacki 5,81 (Lech) 17/2/1
9. Tomasz Jarzębowski 5,77 (PGE GKS/Legia) 24/3/1
10. Zlatko Tanevski 5,80 (Lech) 16/1/1
11. Ivan Djurdjević 5,75 (Lech) 18/4/1

POMOCNICY:

1. Radosław Sobolewski 6,11 (Wisła) 28/3/2**
2. Maciej Iwański 6,00 (Legia) 30/4/9
3. Rafał Murawski 6,00 (Lech) 24/4/1
4. Sebastian Mila 5,86 (Śląsk) 22/5/7
5. Tomasz Bandrowski 5,85 (Lech) 28/1/5
6. Semir Stilić 5,82 (Lech) 29/9/8
7. Miroslav Radović 5,72 (Legia) 28/3/5
8. Mateusz Cetnarski 5,71 (PGE GKS) 26/3/5
9. Robert Szczot 5,70 (Jagiellonia/Górnik) 27/2/3
10. Jacek Trzeciak 5,65 (Polonia B.) 26/1/0

NAPASTNICY:

1. Paweł Brożek 6,11 (Wisła) 27/19/3**
2. Hernan Rengifo 5,91 (Lech) 23/9/3
3. Robert Lewandowski 5,86 (Lech) 30/14/4
4. Mariusz Ujek 5,81 (PGE GKS) 16/3/3
5. Dawid Nowak 5,78 (PGE GKS) 23/10/3
6. Rafał Boguski 5,68 (Wisła) 25/9/2
7. Takesure Chinyama 5,62 (Legia) 26/19/2
8. Sebastian Olszar 5,50 (Piast) 16/2/1
9. Wahan Geworgian 5,44 (ŁKS) 19/4/3
10. Jakub Zabłocki 5,39 (Polonia B./Lechia) 23/7/1

* imię i nazwisko, średnia not, klub, mecze/puszczone gole
** imię i nazwisko, średnia not, klub, mecze/gole/asysty

Ivan Djurdjević swoją przyszłość wiąże z Poznaniem. (fot. lechpoznan.pl)

Dziś w południe obrońca Kolejorza, Ivan Djurdjević przedłużył kontrakt z Lechem. Lewy obrońca ma już spore doświadczenie, które może przydać się w przyszłości. Dlatego też zaproponowano Serbowi po zakończeniu kariery funkcję trenera młodzieży.

- Jesteśmy bardzo zadowoleni z jego postawy, dlatego zdecydowaliśmy się podpisać nową umowę. Będzie ona obowiązywać przez rok, z opcją przedłużenia o kolejne dwanaście miesięcy. Zaproponowaliśmy również Ivanowi, aby po zakończeniu kariery został w naszym klubie trenerem młodzieży – mówi Dyrektor Sportowy Lecha, Marek Pogorzelczyk.

- Jestem bardzo szczęśliwy, że nadal będę grał w Lechu. Mam nadzieję, że ten następny sezon będzie jeszcze bardziej udany niż obecny. Liczę też, że swoją dobrą grą dam powody do przedłużenia umowy. Dyrektor Pogorzelczyk pytał mnie już czy byłby zainteresowany pracą trenerską po zakończeniu kariery. Zobaczymy co przyniesie życie. Jeśli miałbym pracować w jakimś klubie po tym jak skończe grać w piłkę, to nie wyobrażam sobie by mógłby to być inny klub niż Lech – mówił po podpisaniu kontraktu Djurdjević.

Utalentowany rozgrywający poznańskiego Lecha Semir Stilić (fot. wrobels.pl)

Prezentujemy statystyki ligowe w oparciu o dane z Wirtualnej Polski. Według portalu najlepszym asystentem Kolejorza jest Semir Štilić, który zaliczył już 7 podań otwierających drogę do bramki jego partnerom. Jednak podczas meczów rozgrywanych tylko przy ul. Bułgarskiej w asystach króluje Ivan Djurdjević.

Poniżej przedstawiamy obszerne statystyki ligowe Kolejorza, oraz pełną listę asystujących przy golach.

Najwięcej asyst w Lechu mają:

7  Semir Štilić
4 Ivan Djurdjević
3 Hernan Rengifo
3 Tomasz Bandrowski
2 Manuel Arboleda
2 Robert Lewandowski
1 Dimitre Injac
1 Grzegorz Wojtkowiak
1 Piotr Reiss
1 Sławomir Peszko

Lech Poznań na Bułgarskiej:

Zdobyte punkty: 23
Liczba zwycięstw: 6
Liczba porażek: 1
Liczba remisów: 5
Bramki strzelone: 18
Bramki stracone: 7
Żółte kartki: 10
Czerwone kartki: 0
Najlepszy asystent: Semir Štilić
Najlepszy strzelec: Semir Štilić

Lech Poznań na wyjeździe:

Zdobyte punkty: 26
Liczba zwycięstw: 8
Liczba porażek: 2
Liczba remisów: 2
Bramki strzelone: 23
Bramki stracone: 10
Żółte kartki: 13
Czerwone kartki: 1
Najlepszy asystent: Ivan Djurdjević
Najlepszy strzelec: Hernan Rengifo