Słowa piosenki "Niezwyciężony", znanej dobrze kibicom Lecha świetnie pasują do postawy bramkarza Lecha. (fot. gosiek/lech24.com)

Kilka dni temu Profesor rozwodził się na temat dobrej gry Buricia, wskazując że jego postawa jest największą niespodzianką poprzedniej rundy. Owszem, kto by się spodziewał, że ten niedoświadczony bramkarz będzie stanowił o sile zespołu. Coraz częściej dobra gra Jasmina sprawiała, że pojawiały się głosy dotyczące braku bojaźni o tę pozycję. W końcu. Po kilku latach. Jednak nie o Bośniaku będzie ten tekst, a jego w tej chwili największym konkurencie. Na czym polega fenomen tego bramkarza?

Krzysiek Kotorowski trafił do Lecha w 2004 roku. Od tego czasu nieprzerwanie broni barw zespołu z Poznania, choć kilka razy był już na wylocie. Przyjście do Lecha Emiliana Dolhy, Ivana Turiny, a teraz Grzegorza Kasprzika wydawało się, że będą końcem kariery Kotorowskiego w Lechu.

W praktyce jednak okazało się, że mimo trudnej sytuacji Krzyśka na początku sezonu w ostatecznym rozrachunku wygrywał pojedynki ze swoimi najgroźniejszymi konkurentami. Emilian Dolha swoimi słabymi występami przekreślił szansę na dłuższy pobyt w Poznaniu. Bałkański charakter Ivana Turiny sprawił mu nie lada kłopotów i również zmuszony był szukania sobie nowego pracodawcy.

Analogicznie sytuacja wyglądała z Grzegorzem Kasprzikiem. Jego można stawić na wespół z Emilianem Dolhą, który po licznych błędach zasiadł na ławce. Kasprzik na początku sezonu był, jak mogło się wydawać, pewnym punktem Lecha. Jednak coraz częstsze pomyłki sprawiły, że w połowie września jego miejsce zajął Burić.

Dla Kotorowskiego do tej pory jest to najgorszy sezon w Lechu. Po siedemnastu kolejkach ma on na swoim koncie zero występów w seniorskiej drużynie. Owszem występował w sparingach oraz w meczach Młodej Ekstraklasy, jednak dla bramkarza takiego jakim jest Kotorowski nie jest to chyba szczyt marzeń i ambicji.

W styczniu z gry o miejsce w bramce wypadł Grzegorz Kasprzik, którego czeka półroczna przerwa w treningach i zobaczymy go prawdopodobnie dopiero na jesień. Na obozach w La Mandze i Belek na dwójkę Burić – Kotorowski sumiennie stawiał sztab szkoleniowy. Właśnie ta dwójka rywalizuje o miejsce w bramce. Wydawać mogło się, że lepszą pozycję wyjściową miał Jasmin Burić, który w tym sezonie spisuje się naprawdę nieźle.

We wczorajszym treningu doznał on jednak kontuzji. Nie wiadomo na razie jak długa przerwa czeka Bośniaka. Trudno jednak nie oprzeć się wrażeniu, że nad Krzyśkiem Kotorowskim czuwa jego anioł stróż. Po raz kolejny dostaje on szansę. Już kilka razy kończą się kontrakt miał być jego ostatnim, jednak w nadzwyczajnych sytuacjach wracał on na Bułgarską. Dziś przed rundą wiosenną czeka bramkarza Kolejorza walka o miejsce w składzie. Pytanie czy znów anioł stróż pomoże temu zawodnikowi i zobaczymy go w bramce na wiosnę.

Krzyśkowi zarzucić można wiele. Popełniał on w swojej karierze niezliczone ilości błędów, jednak zdarzają się one nie tylko jemu. Przykładem może być wczorajszy występ Łukasza Fabiańskiego w Lidze Mistrzów. Ważne jest jednak, aby nie poddawać się i walczyć o odzyskanie swojego miejsca. To właśnie ambicja jest największą zaletą Kotorowskiego, którego można nie lubić, jednak powinno się docenić. Jaki bramkarz, nie zważając na to czy gra w ukochanym klubie, tak wytrwale trenowałby, chcąc stanąć w bramce drużyny, którą ma w sercu.

Czy Lech będzie nadal płacił za swoje błędy?

Pozycję sportową Lecha oraz jego politykę transferową na przestrzeni ostatnich kilku lat uznać można za dobrą. Wejście bogatego inwestora pozwoliło Kolejorzowi włączyć się do walki o najwyższe cele. Dzisiaj to Lech jest faworytem większości spotkań, w których występuje. Czy jednak na pewno droga, którą zmierza obecnie zespół prowadzony przez Jacka Zielińskiego jest dobra?

W ostatnich miesiącach Lech płacił za swoje błędy duże pieniądze. Na przestrzeni ostatnich dwóch lat kilku zawodników rozwiązało z Kolejorzem kontrakt i mimo że współpraca pomiędzy klubem, a zawodnikiem początkowo wyglądała na pomyślną nie było tak do końca.

Ema Dolha czy Ivan Turina są pierwszymi z brzegu przykładami na takie zachowanie. Ci zawodnicy sprowadzani byli do Lecha jako bardzo dobrzy piłkarze, którzy mieli być wzmocnieniem zespołu. Ostatecznie z tą dwójką kontrakty rozwiązano, a współprace zakończono w niemiłej atmosferze.

Ostatni kibice Lecha żyli sprawą Hernana Rengifo. Zawodnik nie chciał przedłużyć kontraktu, co w  dalszej konsekwencji doprowadziło do spadku gracza do zespołu Młodej Ekstraklasy i trenowani z młodymi piłkarzami. Piłkarz nadal nie palił się do podpisania nowej umowy, a jego manager prokurował coraz to bardziej nieczystą atmosferę. W styczniu napastnik zmienił klub i wyjechał na Cypr.

Na początku obecnie trwającego okna transferowego postanowiono wypożyczyć Handzića i Golika. Ten pierwszy na wypożyczenie się zgodził. Natomiast drugi nie był już chętny do podjęcia podobnego kroku i dzisiaj trenuje z podopiecznymi Jerzego Cyraka, pobierając bardzo wysoką gażę.

Sytuacja tej dwójki była podobna jak ich poprzedników. Mieli być wzmocnieniem, jednak konflikt z władzami doprowadziły do ich braku zaangażowania. Dzisiaj Golik, jak informuje prasa, dostał zapewnienie, że nie będzie występował w meczach zarówno pierwszej drużyny jak i ME. Mimo tego to Lech ma problem – bo płaci mu dużą pensję za nic.

Wszystko wskazuje na to, że władze Lecha mają problem z utrzymaniem dobrych stosunków ze wszystkimi zawodnikami. Źle przygotowana umowa spowodowała, że Lech płaci teraz zawodnikowi zaledwie trenującemu w zespole duże pieniądze, a zawodnicy z ME, którzy grają i trenują z pierwszą drużyną utrzymują dość niewielkie wypłaty. Miejmy nadzieję, że nie zniechęci to innych zawodników do podpisywania umów z Lechem.

Piłkarze Lecha Poznań to zawodnicy w większości zakupieni przez ostatnie trzy lata (fot. charlee/lech24.com)

Niezmiennie od kilkunastu miesięcy przed rozpoczęciem okienka transferowego Kolejorz oceniany jest jako zespół, który może najbardziej się wzmocnić. Po fuzji Lecha z Amicą Wronki zespół z Poznania stał się jednym z bogatszych klubów naszej ligi. Łatwiej oczywiście spekulować na temat wzmocnień zespołu posiadającego większe możliwości finansowe oraz takiego, którego gra wybija się ponad przeciętny poziom polskiej Ekstraklasy. Właśnie takim zespołem przed trzema laty stał się Kolejorz, którego dobra gra potwierdzona ciekawymi transferami zaczęła coraz bardziej nakręcać transferowe spekulacje wokół Lecha.

Od samego początku powstania KKS Lecha Poznań władze nie szalały z transferami. W pierwszym oknie transferowym zakupiono co prawda Henrego Quinterosa i wypożyczono Marcina Drzymonta, ale zespół wstrzymał się przed dokonaniem wielkich transferów. Quinteros pokazał się z dobrej strony i szybko zwrócił na siebie uwagę zagranicznych klubów. W Kolejorzu grał przez dwa lata, ostatecznie przerywając za porozumieniem stron kontrakt, rzekomo z powodu choroby ojca. Piłkarz wrócił do Peru i tam do dziś kontynuuje swoja karierę.

Także kolejne transfery Lecha nie dawały nadziei kibicom na możliwość pokazania się przede wszystkim na polskich boiskach, bo zespół nie zakwalifikował się do europejskich pucharów. Rok później – w 2007 roku podpisano kontrakt z Rengifo. Najlepszym potwierdzeniem była dobra gra tego zawodnika, który potwierdził spekulacje dotyczące jego bramkostrzelnych predyspozycji. Do zespołu, na zasadzie wolnego transferu, przeszedł także Emilian Dolha, który w poprzednim sezonie został okrzyknięty najlepszym bramkarzem ligi. Za darmo do Lecha trafił także Ivan Djurdević. Zapowiedziano również transfer Andersona Cueto, jednak jego finalizacja zakończyła się we wrześniu i dopiero od stycznia mógł grać w oficjalnych spotkaniach.  Władze Lecha powoli wzmacniały zespół, jednak nadal nie rozpieszczano kibiców ilością transferów, a przede wszystkim kwotami. Piłkarze bądź przechodzili za niewielkie pieniądze, bądź za darmo.

Skutecznie jednak rezygnowano z kolejnych piłkarzy, którzy nie przekonywali do siebie trenera Smudy. Dwa lata temu, podczas zimowej przerwy między rozgrywkami zakontraktowano Sławka Peszkę, który po zakończeniu kontraktu, obowiązującego z Wisłą Płock przeszedł do Lecha. Nie udało się wynegocjować korzystnej ceny transferu, dlatego wstrzymano się z zakupem podczas zimowego okienka i poczekano do lipca. W tym samym okresie transferowym wypożyczono z Energie Cottbus Tomasza Bandrowskiego, który po kilku miesiącach gry stał się pełnoprawnym graczem Kolejorza, przechodząc do niego na warunkach transferu definitywnego.

Gra Lecha w tym sezonie była już lepsza niż w poprzednim, jednak znów Kolejorzowi nie udało się zakwalifikować do europejskich pucharów. Perturbacje wokół sprzedaży Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski przez Zbigniewa Drzymałę najpierw do Śląska Wrocław, a ostatecznie do Polonii Warszawa otworzyła możliwość gry w Pucharze UEFA przez Lecha, który skorzystał z tej możliwości. Niedługo po potwierdzeniu tej informacji zespół znacznie się wzmocnił. Poza kupnem zakontraktowanego pół roku wcześniej Sławka Peszki, potwierdzono przejście obiecującego Roberta Lewandowskiego oraz nieznanego nikomu wcześniej Semira Štilića i oczekiwanego w Poznaniu od dłuższego czasu Manuela Arboledy. Do Lecha przyszedł także chorwacki bramkarz Ivan Turina, który zastąpił słabego w poprzednim sezonie Emiliana Dolhę.

Ten sezon była dla Lecha kluczowy. Dokonane wzmocnienia pomogły, a właściwie stanowiły o sile Kolejorza w sezonie 2008/2009. Od razu zaczęto zatem spekulować o sprzedaży zawodników. Mówiono o transferach wszystkich czterech piłkarzy. Najgłośniej było oczywiście o Semirze Štiliću oraz Robercie Lewandowskim, którzy okazali się wielkimi gwiazdami. Mało kto spodziewał się, że zarówno Bośniak jak i król strzelców I ligi będą wstanie na równi rywalizować z zespołami z czołowych europejskich lig. Władze Kolejorza nie uległy presji i nie sprzedały graczy.

Szykując się na sprzedaż kilku zawodników latem, zimą kupiono czterech bałkańskich zawodników. Salicinovića wypożyczono do razu do Norwegii, jednak do tej pory nie spełnia on oczekiwań. Pozostała trójka od początku przebywała w Poznaniu, ale nie rozpieszczała. Trener Smuda niechętnie dawał szanse tym piłkarzom. Zdecydował się na to trener Zieliński – jednak zarówno Golik jak i Handzić rozczarowali. Burić w ostatniej rundzie pokazał, że jego transfer był trafiony i dzisiaj mamy z niego dużą pociechę. Zimą, ze względu na postawienie zarzutów korupcyjnych Piotrowi Reissowi zawieszono kapitana Kolejorza. Jego kontrakt wygasł w czerwcu i rozstał się on z Lechem.

W ostatnim oknie transferowym sprzedano, jak zapowiadano, jednego kluczowego piłkarza. Nie był to, jak powszechnie sądzono Hernan Rengifo, a Rafał Murawski. Ten pierwszy, od dłuższego czasu nie potrafił porozumieć się w kwestii nowej umowy i został przed kilkoma dniami sprzedany do Omonii Nikozja. Ten drugi był mózgiem Kolejorza – postanowiono załatać po nim lukę, kupując Słowaka Zapotokę. Kolejorz nie rezygnował w lipcu z wzmocnień. Nie do końca oczekiwania spełnił Ivan Turina. W zamian za tego piłkarza, z którym także rozwiązano kontrakt, przyszedł do Lecha Grzegorz Kasprzik. Postanowiono kupić także obiecujących graczy, takich jak Tomek Mikołajczak oraz Krzysztof Chrapek. Najgłośniejszym transferem lata było jednak sprowadzenie do Kolejorza Seweryna Gancarczyka.

Gra Lecha w rundzie jesiennej pokazała braki na pozycji rozgrywającego. Poniżej oczekiwań grał Semir Štilić, któremu ewidentnie brakowało pomocy w postaci mocnego środkowego pomocnika. Tomek Bandrowski oraz Dima Injac nie są rozgrywającymi i nie potrafią wziąć na siebie ciężaru rozgrywania piłki. Nie są to piłkarze klasy Murawskiego, który potrafił odciągnąć uwagę od Bośniaka i dać mu więcej miejsca w środku pola. Tuż przed rozpoczęciem kolejnego okna transferowego, tym razem zimowego, poinformowano o zakupie Sergieja Kriwieca. Piłkarza, który ma w Lechu zastąpić Rafał Murawskiego. Kolejorz jednak prawdopodobnie pożegna się z Bośniakiem, który nadal wzbudza zainteresowanie zagranicznych klubów.

Lech od czasów fuzji wymienił cały skład. Trzy i pół roku temu w Lechu grali Krzysztof Kotorowski, Bartek Bosacki, Kuba Wilk oraz Marcin Kikut i Grzegorz Wojtkowiak. Przez ten czas rozwiązano kontrakt z trzema piłkarzami – Quinterosem, Dolhą i Turiną, dwóch wypełniło swój kontrakt po którym odeszli z klubu - Kucharski, Reiss. Z Rengifo rozstano się w nieczystej atmosferze. Kolejorz cały czas przechodzi etap budowy. Zespołowi nadal zbyt wiele transferów się nie udaje.

Zapowiedzi, odnośnie wielkich wzmocnień Kasprzikiem, Chrapkiem czy wcześniej Cueto okazały się błędne. Ci piłkarze nie stanowią dziś o sile zespole. Od kilku lat władze nie wyciągnęły wniosków z braku odpowiedniej ilości obrońców. Zakupieni przed sezonem napastnicy okazali się zawodnikami, którzy nie byli wstanie rywalizować o miejsce w pierwszym składzie.

Łatwiej wskazywać udane transfery. Obecnie siłę zespołu stanowią transferowani gracze, bez których trudno sobie wyobrazić Lecha, czyli Lewandowski, Peszko, Štilić czy Arboleda. To piłkarze kupieni właśnie półtora roku. Ich dobrym uzupełnieniem są pozostali kupieni gracze tacy jak Bandorwski, Injac czy Gancarczyk. Kolejorz dzięki dokonanym wzmocnieniom podniósł swój poziom sportowy. Dziś na starcie jest jednym z faworytów do zdobycia tytułu. Zespół osiągnął kolejny „poziom wtajemniczenia”. Pora więc kolejnymi zakupami przejść na znacznie wyższy.

Cieszy to, że Lech kupuje nowych graczy. Brakuje jednak w zespole piłkarzy, którzy są z Lechem związani emocjonalnie. Nie będziemy tutaj wspominać o wychowankach czy graczach, którzy w Kolejorzu występują od czasów fuzji, czy pamiętają czasy jeszcze przed połączeniem, ale o graczach kupionych. Takim niewątpliwie jest Serb Djurdević, którego przygoda z poznańskim klubem jest dla kibiców przykładem zaangażowania oraz miłości do klubu. Zawodnik niejednokrotnie powtarzał, że po zakończeniu kariery zostanie w Lechu.

Trudno jednak podobnego zachowania oczekiwać od Peszki czy Lewandowskiego oraz zagranicznych piłkarzy, którym cały czas w głowie wyjazd za granicę. Przemyślane transfery pomogą tym piłkarzom się rozwinąć, a Lechowi osiągać coraz to lepsze wyniki sportowe. Nie oszukujmy się, ale każdy z obecnych piłkarzy Lecha kiedyś z niego odejdzie. Przede wszystkim w kierunku zachodni. Dobrze mieć na ich miejsce godnych zastępców. Kupić tanio, drożej sprzedać. Coraz częściej pojawiać się w europejskich pucharach. Pokazać, że Lech to zespół, który zaczyna coś znaczyć w Europie. Lech to nie Real Madryt czy FC Barcelona – to zespół, który mądrą polityką transferową powinien zaznaczać swoją pozycje na rynku. Ten właśnie kierunek jako priorytetowy powinni wyznaczyć sobie działacze Lecha.

Ivan Turina rozstaje się z Kolejorzem. (fot. Cyran/lech24.com)

Nareszcie jest rozstrzygnięcie w sprawie Ivana Turiny. Chorwacki olbrzym w najbliższym czasie za porozumieniem stron rozwiąże swój kontrakt, który w pierwotnej wersji miał obowiązywać aż  do połowy 2011 roku.

Przypomnimy, iż chorwacki bramkarz już od dłuższego czasu ćwiczył z drużyną  Młodej Ekstraklasy bądź indywidualnie pod okiem Zbigniewa Pleśnierowicza. Pobierał przy tym całkiem przyzwoitą gażę. Czym w niemałe zakłopotanie wprawiał klubowego księgowego oraz Marka Pogorzelczyka, dyrektora sportowego poznańskiego zespołu. W ostatnich dniach strony zasiadły wreszcie do konkretnych i ostatecznych rozmów. Co jeszcze ważniejsze – owe rozmowy zakończyły się wzajemnym porozumieniem.

Na mocy zawartego kompromisu możliwe, że piłkarz już dziś pożegna się z klubem z Bułgarskiej. I najpóźniej od przyszłego tygodnia będzie mógł szukać sobie nowej pracy.

- Mogę potwierdzić, że rozmawiamy i do końca tygodnia powinno być rozwiązanie satysfakcjonujące obie strony. Absolutnie nie chcemy Ivanowi utrudniać życia, czy stać na drodze jego dalszego piłkarskiego rozwoju. Dla nas takie rozwiązanie też będzie korzystne, bo nie będziemy musieli płacić godziwych pieniędzy zawodnikowi, z którego usług wcale nie korzystamy – wyjaśnia Marek Pogorzelczyk, dyrektor sportowy Lecha. – Zaoszczędzone w ten sposób środki finansowe przeznaczymy na inne cele – dodaje.

Turina w polskiej lidze rozegrał w barwach Lecha raptem 12 spotkań. Ostatni raz kibice „niebiesko – białych” umiejętności tego zawodnika podziwiać mogli podczas meczu kończącego ostatni sezon przeciwko Cracovii.

Piłkarze Lecha dopingują swoje drużyny w ME w koszykówce.

Wczoraj w naszym kraju rozpoczęły się mistrzostwa Starego Kontynentu koszykarzy. Na inaugurację turnieju reprezentacja Polski – zgodnie z wcześniejszymi oczekiwaniami – pokonała w Hali Stulecia we Wrocławiu Bułgarię 90:78. Emocje koszykarskiego czempionatu podziwiać można także w Poznaniu.

Do stolicy Wielkopolski zawitały reprezentacje narodowe przydzielone do grupy A, czyli Grecja, Chorwacja, Izrael oraz Macedonia.

W pierwszym dniu turnieju Macedonia wysoko uległa Grecji 54:86, a Chorwacja po bardzo wyrównanym meczu okazała się lepsza od Izraela 86:79.

Koszykarskie emocje udzieliły się także piłkarzom poznańskiego Lecha, których wczoraj na trybunach poznańskiej hali dostrzec można było całkiem sporo. Obecny pod kopułą Areny był m.in. Ivan Turina (Chorwacja), Gordan Golik (również Chorwacja), a  także Ivan Djurdjević, Dimitrije Injać (Serbia).

Z kolei w sektorze przeznaczonym dla kibiców z Macedonii dopatrzeć się było można Zlatko Tanevskiego, z szalikiem reprezentacji narodowej. Kontuzjowany piłkarz specjalnie na wczorajsze spotkanie przyjechał z niemieckiego Cottbus, gdzie obecnie przechodzi intensywną rehabilitacje po operacji kolana. Sam zabieg kontuzjowanego kolana odbył się z kolei całkiem niedawno w Berlinie.

Co dalej z Turiną? (fot. Cyran/lech24.com)

Swoją  piłkarską przygodę rozpoczął w Dynamie Zagrzeb. Następnie występował w innych mniej lub bardziej znanych klubach chorwackiej ekstraklasy. W sezonie 2005/ 2006 został  wybrany najlepszym bramkarzem w miejscowej lidze. O kim mowa? Chodzi oczywiście o Ivana Turinę. Co u niego słychać? Zachęcamy do lektury.

W sierpniu 2008 roku ten sympatyczny, bardzo wysoki bramkarz (197 cm wzrostu), trafił do poznańskiego Lecha, z którym związał się długoterminową, bo aż  trzyletnią umową (30 czerwca 2011). Bluzę bramkarską Lecha po raz pierwszy w ligowym meczu założył w konfrontacji z Odrą Wodzisław Śląski. Miało to miejsce dokładnie 31 października 2008 roku.

Po udanym debiucie potężny Chorwat stał się z miejsca jednym z pupili poznańskich kibiców. W szczególności też żeńskiej, piękniejszej części trybun poznańskiego stadionu. Od tamtego czasu miewał momenty lepsze lub gorsze. Zdarzało mu się bronić fenomenalnie, ale i czasami też bardzo, bardzo przeciętnie. Dobre warunki fizyczne, pewne wyjścia do górnych piłek, daleki wyrzut. To jedne z podstawowych cech charakterystycznych tego piłkarza. Wielokrotnie właśnie dzięki wspomnianym wyżej walorom z bardzo dobrym skutkiem wspomagał swoich pozostałych kolegów z boiska. Nikt chyba nie zapomni Ivanowi dobrych w jego wykonaniu meczów w fazie grupowej Pucharu UEFA, chociażby tego tak szczęśliwego dla nas wszystkich pojedynku w Rotterdamie. Pamięta to chyba każdy z nas.

Przed rozpoczęciem obecnego sezonu piłkarz popadł w konflikt z włodarzami klubu. Najpierw odsunięto go od zajęć z pierwszym zespołem. Nie uczestniczył w przygotowaniach do obecnego sezonu. Następnie został przez kierownictwo wystawiony na listę transferową. Do dziś dnia nie ma jednak chętnych, by zatrudnić olbrzyma z Bałkanów.

Obecnie nasz dzisiejszy bohater intensywnie trenuje z ekipą Młodej Ekstraklasy. Tylko trenuje, bo w meczach tych rozgrywek nie staje już między słupkami bramki. Mimo takiego biegu wydarzeń – przez ewidentną lekkomyślność działaczy – jest chyba najlepiej opłacanym rezerwowym bramkarzem w Polsce!

Co miesiąc z klubowej kasy pobiera bowiem około 10 tysięcy euro! Czym z pewnością wprowadza w zakłopotanie i zapewne sporą złość klubowego księgowego, który od dłuższego czasu częściej liczy potencjalne straty klubowej kasy.

- Sytuacja jest taka jaka jest. Ja nawet jeżeli chciałbym coś zmienić, to i tak nie mogę. Wszystko zależy przecież od tego czy znajdzie się na moją  osobę chętny klub. Na razie takiego nie ma. Czasu do zakończenia okienka transferowego też zostało już niewiele – mówi Ivan.

- Jeśli nie znajdzie się  chętny, to pozostanę w Poznaniu i będę trenował z Młodą Ekstraklasą. W Poznaniu bardzo mi się podoba, polubiłem to miasto. Jest bardzo sympatyczne. Co będzie z moją  osobą dalej? Pożyjemy, zobaczymy. Na razie spokojnie i do przodu. Wszystko u mnie dobrze słychać (śmiech) – dodaje po chwili przyzwoitą, ale chwilami łamaną polszczyzną.

Przyszłość chorwackiego zawodnika rozstrzygnie się więc podczas trwającego obecnie weekendu. Jeśli nie znajdzie się jakiś zainteresowany klub, który gotowy będzie wyłożyć dość spore pieniądze za gracza, to najprawdopodobniej Ivan swoje najlepsze miesiące kariery spędzi w rezerwach klubu z Bułgarskiej. Jak będzie? Pożyjemy, zobaczymy. Niewątpliwie szkoda jednak, że losy tak dobrego na polską ligę bramkarza potoczyły się dość… dziwnie.

Jacek Zieliński (fot. lechpoznan.pl)

Z powodu problemów z serwerem i krótkim brakiem Lech24.com w sieci wrzucamy Wam wywiad z Jackiem Zielińskim, który choć przeprowadzony kilka dni temu to nadal aktualny. Mamy nadzieję, że choć trochę wynagrodzi to czytelnikom Lech24.com czas oczekiwania na powrót strony do poprawnego funkcjonowania. Zapytaliśmy trenera poznańskiego zespołu o Smolarka, Turinę, Zapotokę oraz najbliższy mecz Kolejorza który już w czwartek zagra pierwszy swój mecz w Lidze Europejskiej.

LECH24.COM: Na początek o transferowej karuzeli wokół Lecha Poznań. W piątek rano w mediach pojawiła się informacja o transferze Euzebiusza Smolarka do Kolejorza. Czy może Pan się odnieść do tej wiadomości. Czy jest to dziennikarska plotka czy faktycznie temat istnieje?

Jacek Zieliński: Jest to medialna plotka. Nic na ten temat nie wiem.

LECH24.COM: Bliski transferu do Lecha był także Jan Zapotoka. Na przeszkodzie stanęła jednak kontuzja, z którą pomocnik boryka się od dłuższego czasu. Jakie są szanse na powodzenie tego transferu?

Jacek Zieliński: Szanse są, bo cały czas rozmawiamy z Dubnicą. W kwestii organizacyjnej chodzi o sprawy finansowe i chodzi też o sprawy techniczne odnośni operacji Jana. Jesteśmy nim zainteresowani, jak najbardziej.

LECH24.COM: Ivan Turina nadal jest zawodnikiem Lecha? Jak potoczą się dalej jego losy? Czy będzie występował w Młodej Ekstraklasie czy Lech zdecyduje się na wypożyczenie zawodnika?

Jacek Zieliński:  Ivan dostał wolną rękę jeśli chodzi o szukanie klubu i myślę, że może odejść z Lecha, natomiast jego gra w Młodej Ekstraklasie mija się z celem. Mamy młodych, utalentowanych bramkarzy, którzy tam mają się ogrywać tak więc na pewno nie będzie grał w Młodej Ekstraklasie.

LECH24.COM: W najbliższy czwartek Lech spotka się z norweskim Fredrikstad FK. Jak ocenia Pan szansę na awans Lecha do kolejnej rundy oraz ewentualnie do fazy grupowej?

Jacek Zieliński: Ja uważam, że teoretycznie jesteśmy faworytem tego meczu, natomiast czeka nas ciężki dwumecz, bo Norwegowie to jest bardzo nieprzyjemny zespół. Raz, że są w trakcie sezonu, dwa, że zespołu norweskie to już nie są zespoły, które kilkanaście lat temu traktowane jako chłopcy do bicia. To jest solidna drużyna. Fakt, że teraz są w małym kryzysie, ale musimy naprawdę się przygotować  poważnie do tego meczu, tym bardziej, że nauczka ze strony Wisły tkwi w głowach i nie można nikogo lekceważyć. Tak też podchodzimy do tego meczu.

LECH24.COM: Wspomniał Pan o pozycji zespołu. Zajmuje on obecnie 13 miejsce w norweskiej Tippeleague. Czy forma faktycznie jest w tym momencie niska i na co należy zwrócić szczególną uwagę w tym dwumeczu.

Jacek Zieliński: Czy forma jest niska to trudno w tym momencie powiedzieć. Tego zespołu na żywo jeszcze nie widzieliśmy, natomiast byli w zeszłym roku wicemistrzem Norwegii, a to o czymś świadczy. To nie jest przypadkowy zespół, może teraz jest jakaś słabsza dyspozycja, ale są cały czas w grze. Na pewno trzeba liczyć się z tym, że będzie to zespół twardo grający, zdecydowanie, zresztą zespołu norweskie z tego słyną. Zespół z graczami o dobrych warunkach, tak więc nie ukrywam, że trzeba się nastawić na walkę. Myślę jednak, że umiejętności piłkarskie powinny być po naszej stronie. Będziemy oczywiście chcieli to udowodnić.

LECH24.COM: Na koniec pytanie ogólne. Od miesiąca ma Pan możliwość współpracy z nowym sztabem szkoleniowym. Jak się z nim współpracuje i czy jest Pan zadowolony z pracy w Lechu?

Jacek Zieliński: Jestem zadowolony z pracy w Lechu. Z nowym sztabem szkoleniowym współpracuje się również wszystko jak najlepiej tak więc oby tak dalej.

Jacek Zieliński (fot. lechpoznan.pl)

Wczorajszy dzień był pierwszym w pełni spędzonym przez drużynę Lecha Poznań w niemieckim kurorcie Bad Reichenhall. Wieczorem trener „Kolejorza” Jacek Zieliński zgodził się na krótką rozmowę z LECH24.com, której efekt możecie zaobserwować poniżej. Zapraszamy do lektury!

LECH24.COM: Panie trenerze, czy zgrupowanie w Niemczech przebiega zgodnie z planem? Czy aura nie przeszkadza w prowadzeniu zajęć?

- Oczywiście, przebiega zgodnie z planem. Wczoraj mieliśmy problem. Po przyjeździe do Bad Reichenhall zastała nas ulewa, także pierwszy trening musieliśmy odbyć na bieżni wokół stadionu. Niestety, nie mogliśmy przeprowadzić zajęć z piłką, bo boisko było nasiąknięte wodą. Na szczęście dzisiaj pogoda była słoneczna, tak więc wszystkie zajęcia odbyły się zgodnie z planem.

LECH24.COM:  Dlaczego Ivan Turina nie pojechał na zgrupowanie? Czy oznacza to, że nie ma on już szans na występy w Ekstraklasie w tym sezonie w barwach Lecha?

- Zdecydowaliśmy, że rywalizacja w trójce Burić, Kasprzik i Kotorowski będzie zdrowsza. Ivan jest takim typem zawodnika, który za wszelką cenę chce bronić. Ponadto po to zakupiliśmy Kasprzika, żeby to on był pierwszym bramkarzem.

LECH24.COM:  Oficjalnie Arkadiusz Radomski nie jest jeszcze piłkarzem Lecha, ale otwarcie mówi się o tym, że ma zasilić on skład Kolejorza. Czy zjawi on się na zgrupowaniu w Niemczech?

- To zależy od Arka, bo wiem, że ma problemy z rozwiązaniem swojego kontraktu w NEC Nijmegen. Ponadto zanim dołączy on do nas w Bad Reichenhall musi on przejść szczegółowe badania w Poznaniu. Tak więc jak załatwi wszystkie formalności powinien dołączyć do zespołu. Myślę, że stanie się to niedługo.

LECH24.COM:  Mówiło się o tym, że Jan Zapatoka ma wkrótce dojechać na zgrupowanie, aby odbyć testy. Czy w ogóle to nastąpi, a jeżeli tak to kiedy?

- Trudno mi jest powiedzieć, kiedy to się stanie. Z tego co wiem 2 tygodnie temu Jan miał uraz tj. naciągnięcie mięśnia dwugłowego i pytanie – Czy on jest w pełni zdrowia? Bo my potrzebujemy Zapatoki w pełni sił, dopiero wtedy będziemy w stanie ocenić jego umiejętności obiektywnie. Jeżeli ma on przyjechać tutaj do Bad Reichenhall na rehabilitację to nas taki układ nie interesuje.

LECH24.COM:  Jak sprawują się młodzi zawodnicy Lecha w gierkach wewnętrznych?

- Już od dłuższego czasu się im przyglądam, są to fajni, ciekawi chłopcy. Dostali swoją szansę. Pracują bardzo solidnie i jestem ciekaw jak to będzie wyglądało w meczach kontrolnych.

LECH24.COM:  Podobno Krzysztof Chrapek jest już zawodnikiem Lecha. Czy znajdzie pan dla niego miejsce w 1 składzie?

- Chrapek musi sobie sam wywalczyć miejsce w 1 składzie. Nie ukrywam, że jest to bardzo ciekawy zawodnik i może on być alternatywą dla Hernana i Lewego. Nie ściągamy go tylko z myślą o grze teraz, ale także przyszłościowo. Dla mnie to jest taki Adrian Sikora sprzed paru lat. Wierzę, że będzie prezentował podobny poziom jak Adrian.

LECH24.COM:  A co sądzi pan o ewentualnym transferze Prejuce Nakoulmy z Górnika Łęczna?

- Nie ukrywam, że jestem zwolennikiem tego zawodnika. Już wcześniej przyglądałem mu się w Łęcznej. Jest to jeden z lepszych zawodników w I lidze. Błyskotliwy chłopak, dobrze gra i czyta grę w ustawieniu 4-4-2 i 4-3-3. Ciekawy zawodnik, który może być objawieniem Ekstraklasy.

LECH24.COM: Na koniec takie pytanie dotyczące wcześniejszych problemów w Monachium. Czy wszystkie bagaże dojechały?

- Tak, bagaże dojechały, jesteśmy w komplecie.

Rozmawiali: wlodarmw, prOznan

Reklama na portalu Lech24.com

Ostatnie trzy lata dla sympatyków poznańskiego Lecha były niezwykle emocjonujące. „Kolejorz” w 2006 roku doczekał się rewolucji, w pozytywnym tego słowa znaczeniu. W mediach coraz częściej zaczęto mówić o walce o wyższe lokaty.  Jednak, aby mówić o poważniejszej rywalizacji w lidze, trzeba przede wszystkim wzmocnić skład. Wspomniana wyżej rewolucja dotyczyła nie tylko zmiany zarządu i sztabu szkoleniowego, ale przede wszystkim kadry poznańskiej drużyny. Fuzja z Amiką pozwoliła nowemu trenerowi –Franciszkowi Smudzie – na wybór graczy spośród dwóch drużyn – Lecha i Amiki. Od tego czasu minęło ponad 36 miesięcy, a przez pierwszą drużynę przewinęło się 58 zawodników. Jak potoczyły się losy tych, którzy nie reprezentują już barw Lecha? Zapraszamy do lektury!

„Kolejorz” do bramkarzy szczęścia nie miał nigdy. Ostatnie 3 lata były testem dla 8 zawodników grających na tej pozycji. Obecnie w kadrze znajdują się Ivan Turina, Jasmin Burić, Grzegorz Kasprzik i Krzysztof Kotorowski. Ten ostatni wygrał pojedynek o miejsce w bramce, choćby z Radosławem Cierzniakiem, który w 2007 roku przeniósł się do Korony Kielce i występuje w niej do dziś. Innym golkiperem, który, jako rodowity poznaniak, chciał załapać się na dłużej do kadry Lecha, jest Paweł Linka. Zawodnik początkowo był wypożyczony do Odry Wodzisław, jednak po sezonie wrócił do „Kolejorza”. Od ostatniej rundy występuje w greckim AO Xanthi. Dawid Kręt występuje obecnie w Polonii Słubice. Na drodze Kotora stanął jeszcze Robert Binkowski. Nie miał on możliwość zaprezentowania swoich umiejętności w meczu pierwszej drużyny i został kupiony przez Wisłę Płock, a obecnie reprezentuje Pogoń Szczecin. Największe nadzieje wiązano z Emilianem Dolhą, zatrudnionym w Lechu jako gwiazda ligi oraz najlepszy jej bramkarz. Szybko jednak okazało się, że słaby psychicznie bramkarz nie zdoła nawet zagrozić pozycji Kotora i po 10 występach w sezonie w barwach Lecha przeniósł się do Dinama Bukareszt, w którym wystąpił dotychczas w 5 spotkaniach.

Defensywa Lecha była równie często poddawana próbom nie tylko eksperymentów taktycznych, ale także nerwów poznańskich kibiców. Wiele zastrzeżeń do tej formacji miał Franciszek Smuda, sprowadzając często zawodników, którzy mogliby tę formację wzmocnić. Jednym z ciekawszych zawodników „Kolejorza” jesienią 2006 roku był Marcin Wasilewski. Opuścił on drużynę, po kilku miesiącach gry i wzmocnił Anderlecht Bruksela. Tam z 68 występami i aż 13 bramkami jest jednym z ważniejszym zawodników. Z tą drużyną zdobył już Puchar Belgii, Superpuchar, ale także mistrzostwo. Występował także na europejskich boiskach często dając o sobie znać, przede wszystkim dzięki ostrej grze. Zawodnik, który początkowo miał być wzmocnieniem, ale okazał się zbyt słaby, aby dostać szansę na pokazanie się poznańskiej publiczności (2 występy w PE) jest Fernando Bonjour. Po półrocznym wypożyczeniu zrezygnowano z jego usług i wrócił on do swojego klubu – CA Rentistas. Obecnie występuje w barwach CD Universidad César Vallejo. Warto wspomnieć także o losach Marcina Drzymonta. Ten dobrze zbudowany obrońca, po krótkim epizodzie w Lechu, zdecydował się wzmocnić Koronę Kielce. Poprzednią rundę spędził w GKSie Bełchatów, w którym grać będzie także w rozpoczynającym się sezonie. Lewym obrońcą także przez jedną rundę w barwach Lecha był Kristijan Dobrew. Nie przekonał on jednak sztabu szkoleniowego i gra w Lokomotivie Sofia, w którym, po powrocie z Lecha, wystąpił w 43 meczach, zdobywając 2 bramki. Innym środkowym obrońcą, z którym wiązano pewne nadzieje, był wypożyczony na rok z Odry Wodzisław – Maciej Dymkowski. Po sezonie spędzonym w Poznaniu, wrócił do klubu z Wodzisławia, reprezentując barwy Odry w 23 spotkaniach. Jednym z wyższych obrońców w kadrze Lecha był Tomasz Midzierski. Swoje umiejętności dziś pokazuje w Gdańsku. W poprzednim sezonie zagrał w 8 meczach. W ostatnich dniach kadrę „Kolejorza” opuścił Dawid Kucharski, który w najbliższym sezonie grać będzie w barwach Hearts.

Ciekawie wyglądała na przestrzeni ostatnich trzech sezonów linia pomocy poznańskiej drużyny. Wielu zawodników z góry nie otrzymało szansy na pokazanie się. Filip Burkhardt wypożyczony do Widzewa, później Jagiellonii, wrócił do Młodej Ekstraklasy Lecha Poznań. W ostatnim czasie reprezentował barwy poznańskiej Warty, do której został transferowany z Tura Turek. W najbliższym sezonie grać będzie w Arce Gdynia. Warto wspomnieć o Arturze Marciniaku, który także w GKSie Bełchatów nie może przekonać trenerów do swojej osoby. W ostatnich dwóch sezonach wystąpił tylko w 11 grach. Dawid Florian sprowadzony z trzecioligowej Sandencji dziś gra w barwach Znicza Pruszków. Jednym z pierwszych transferów Smudy do Lecha było sprowadzenie Arkadiusza Bąka. Po krótkim epizodzie w „Kolejorzu” zagrał kilka spotkań w barwach Floty Świnoujście, a dziś gra amatorsko w Lech Poznań Oldbojs. Z zamiarem wzmocnienia prawej flanki zdecydowano się na zatrudnienie Marcina Zająca, który przez dwa lata świetnie prezentował się w zespole z ulicy Bułgarskiej. Warte pamięci są jego dwie bramki w meczu z Legią, ale także wiele innych, które często decydowały o wyniku spotkania. Po dwóch latach nie podpisano z nim umowy, co spotykało się ze sprzeciwem wielu kibiców. Poprzedni sezon spędził w Ruchu Chorzów, występując w 21 meczach i strzelając 2 bramki. Ważnym dla „Kolejorza” graczem był także Maciej Scherfchen. W poprzednim sezonie występował w Ruchu Chorzów (15 spotkań) i Arce Gdynia (8 spotkań). Warto wspomnieć o losach Henrego Quinterosa. W poprzednim sezonie, po rozwiązaniu kontraktu z Lechem, grał w barwach Alliazu Lima.  Zagrał w 20 meczach, strzelając 2 bramki. W trwającym obecnie okienku transferowym Lecha opuścił Rafał Murawski, który grać będzie w rosyjskim Rubinu Kazań.

A co z napastnikami? Ich także w Lechu było kilkunastu. Z Karola Gregorka zrezygnowano jeszcze w trakcie pierwszego okienka transferowego. Wzmocnił on Wisłę Płock, z której przyniósł się na pół roku do Cracovii. W rozpoczynającym się za kilkanaście dni sezonie, grać będzie w barwach GKSu Bełchatów. Po roku tułaczki w młodzieżowych drużynach Lecha, na rozstanie z poznańskim zespołem zdecydował się Marcin Sobczak. Grał w Gwarku Zabrze, z którego przeniósł się do Ruchu w tym wystąpił w 11 meczach (3 bramki). W ostatniej rundzie 4 razy pojawił się na boisku w barwach klubu z Bełchatowa. Od nowego sezonu ponownie w Ruchu. Ciekawymi zawodnikami w Lechu byli także Marcin Wachowicz i Zbigniew Zakrzewski. Ten pierwszy wystąpił w 39 meczach Arki Gdynia, zdobywając dla niej 9 bramek. Zaki natomiast został transferowany do szwajcarskiej Sion (13 spotkań, 1 bramka), a następnie wypożyczony do Thun (15 spotkań, 1 bramka). W poprzednim sezonie grał w barwach Arki Gdynia (23 spotkania, 6 bramek). Przed ostatnim sezonem Lecha opuścił Przemysław Pitry. Górnik wielkiego pożytku z niego nie miał. Zdobył tylko 1 bramkę, przebywając na boisku w 27 grach. Wielki rozwój talentu Iljana Micańskiego mogliśmy obserwować po jego przejściu do Zagłębia Lubin. Wcześniej jednak dał o sobie znać w Odrze Wodzisław, do której był wypożyczony z Lecha. W Odrze zdobył 5 bramek w 13 spotkaniach, w Lubinie natomiast w 31 meczach zdobył aż 26 bramek zostając królem strzelców tych rozgrywek.

Jak wcześniej wspomniano w Lechu przez 3 lata zatrudniono 58 zawodników. Przed rozpoczynającym się 4 sezonem w klubie występuje tylko 3 zawodników grających w „Kolejorzu” przed fuzją (Bosacki, Wilk, Kotorowski) i 4 pamiętających czasu Amiki Wronki (Kikut, Wojtkowiak, Białożyt, Kadziński). Nie trudno zauważyć, że rewolucja przed sezonem 2006/2007 była nie pierwszą jaka w Lechu miała miejsce i ostatnie 7 okienek transferowych też przyczyniło się do kolejnej,  jednak nie tak bardzo burzliwej, rewolucji kadrowej w zespole Lecha Poznań.

Najwięcej bramek po odejściu z Lecha zdobyli (ilość spotkań/ilość bramek)

Iljan Micański – 33 / 31 (Odra Wodzisław/Zagłębie Lubin)

Zbigniew Zakrzewski 51 / 8 (Sion/Thun/Arka Gdynia)

Marcin Wachowicz 39/ 9 (Arka Gdynia)

Marcin Sobczak 15/ 3 (Gwarek Zabrze/Ruch Chorzów/GKS Bełchatów)

Lech Poznań (fot. lechpoznan.pl)

Po sprzedaży Rafała Murawskiego do Rubinu Kazań w poznańskim klubie znalazła się  solidna gotówka na transfery. Niebawem zostanie ona wydana, a to oznacza, że przy Bułgarskiej pojawią  się nowe twarze. Co najważniejsze, twarze będące wzmocnieniem, a nie uzupełnieniem zespołu.

W ostatnim czasie sporo się  mówi o przyjściu do Lecha Poznań Arkadiusza Radomskiego, doświadczonego pomocnika. Ze sporym bagażem gry w zagranicznych klubach. Chociażby w lidze holenderskiej. Jak udało się ustalić serwisowi LECH24.COM, doświadczony gracz wzmocni poznańską jedenastkę. Transfer zaakceptował zarząd klubu – z prezesem Andrzejem Kadzińskim na czele. Chęć posiadania gracza takiego kalibru jak Radomski wyraził również trener Jacek Zieliński.  

Jak ustaliliśmy w najbliższym czasie piłkarz ma przejść dwudniowe, szczegółowe badania medyczne. Jeśli wypadną one dobrze. Piłkarz w sezonie 2009/2010 zagra w koszulce Lecha Poznań. Jeśli wszystko potoczy się po myśli obu stron, doświadczony pomocnik dołączy do poznańskiej jedenastki już na zgrupowaniu w Niemczech, które Lechici rozpoczynają już od jutra.

Pewne wydaje się również  pozyskanie przez „Kolejorza” Jana Zapotoki. Słowacki gracz w ostatnim czasie borykał się z drobną kontuzją. Na szczęście wrócił już do zdrowia. I jest wielce prawdopodobne, że również zagości w poznańskiej ekipie.

Kierownictwo klubu nie ustaje również w staraniach o Krzysztofa Chrapka. Dziś działacze z Bielska – Białej otrzymali kolejną propozycję  ceny za tego młodego i perspektywicznego piłkarza. Cena nieoficjalnie oscylowała ponoć w granicach miliona złotych! Jak łatwo się pewnie domyśleć pierwszoligowiec tą kwotą nie był również zbytnio usatysfakcjonowany. W najbliższych dniach obie strony kontynuować mają jednak dalsze negocjacje transferowe.

Są też dobre wiadomości. Chodzi tu nie tylko o nową umowę Krzysztofa Kotorowskiego. Popularny „Kotor” przy Bułgarskiej będzie występował  co najmniej do 30 czerwca 2011 roku.  Przede wszystkim jednak o przedłużeniu kontraktu przez Serbskiego pomocnika Dimitrije Injaća. „Dima” w stolicy Wielkopolski występować będzie co najmniej do 30 czerwca 2012 roku!

Klub działa intensywnie również  w sprawie Peruwiańczyka Hernana Rengifo. „Renifer” na pewno zagra w poznańskiej koszulce do 30 czerwca 2010 roku. Trwają jednak starania, by piłkarz z Ameryki Południowej zagościł w Poznaniu na dłużej. Kolejne negocjacje w sprawie „Renifera” z jego managerem ruszyć mają po zakończeniu przez poznańską drużynę obozu w Niemczech.

Jutro w południe  piłkarze trenera Jacka Zielińskiego udadzą się na dziesięciodniowe zgrupowanie do Bad Reichenhall (Niemcy). Sztab szkoleniowy do Niemiec z Poznania zabiera 23 graczy. Opiekun poznaniaków trzy miejsca pozostawił jednak dla graczy, którzy mają wzmocnić poznańską jedenastkę. Łącznie do dyspozycji trenerów na zgrupowaniu ma być łącznie 26 futbolistów.

W takcie pobytu w Niemczech Lechici rozegrają cztery wymagające spotkania sparingowe. Rywalami ekipy ze stolicy Wielkopolski będą m.in. Wiktoria Pilzno (Czechy) oraz TSV 1860 Monachium (Niemcy). W samolocie na zgrupowanie do Niemiec zabrało miejsca m.in. dla Ivana Turiny (Chorwacja), Andersona Cueto (Peru) oraz Macieja Kononowicza. Bilet otrzymali za to m.in. Tomasz Mikołajczak oraz Łukasz Białożyt. Znalazło się również miejsce dla Jakuba Szałka. Pozostali piłkarze to filary jedenastki Lecha oraz twarze dobrze znane wszystkim fanom.

Krzysztof Kotorowski (lechpoznan.pl)

Krzysztof Kotorowski, którego kontrakt z Lechem wygasł 30 czerwca 2009 roku podpisał, nową dwuletnią, umowę z „Kolejorzem”. „Kotor” miał propozycje gry w lidze greckiej, jednak nie zdecydował się skorzystać z tej oferty. Dzisiaj podpisał kontrakt z poznańskim zespołem i jutro wyjedzie na zgrupowanie do Niemiec.

Ostatecznie Krzysztof nie zdecydował się skorzystać z oferty gry w lidze greckiej i podpisał z klubem nową umowę. Jutro normalnie jedzie z zespołem na zgrupowanie do Niemiec – mówi Dyrektor Sportowy Lecha, Marek Pogorzelczyk.

Jest to zaskakująca decyzja, biorąc pod uwage transfer Grzegorza Kasprzika i pozostanie Ivana Turiny w Lechu. W chwili obecnej w kadrze „Kolejorza” jest 4 bramkarzy i można się spodziewać, że jeden z dwójki Jasmin Burić – Ivan Turina albo opuści zespół, albo zdecyduje się na walkę z trójką golkiperów. Prawdopodobne jest rozwiązanie kontraktu z chorwackim bramkarzem, jednak na ostateczne decyzje należy jeszcze poczekać.

Paweł Primel (fot. buffu/Lech24.com)

Piłkarze poznańskiego Lecha ciężko trenują na pierwszym zgrupowaniu w pobliskich Wronkach. Wczoraj podopieczni trenera Jacka Zielińskiego rozegrali spotkanie kontrolne z GKSem Bełchatów (0-0). Pierwsza przedsezonowa gra kontrolna była okazją dla trenerów, by wnikliwiej przejrzeć się piłkarzom. O ocenę postawy poznańskich bramkarzy zapytaliśmy Paweł Primela, trenera bramkarzy “Kolejorza”.

– Niewiele mogę powiedzieć po tym spotkaniu. Raz, że chłopacy mieli bardzo mało okazji, by się wykazać swoimi umiejętnościami, a dwa jeśli już jakieś interwencje były, to były bardzo dobre. Na razie to pierwsza gra, nie ma co za wiele oceniać. Więcej o dyspozycji naszych bramkarzy będę mógł powiedzieć po zakończeniu obozu w Austrii. Jedno jest pewne – mamy w klubie trzech równych bramkarzy. Każdy z nich może walczyć o „jedynkę”. – mówił lakonicznie trener.

We wczorajszej towarzyskiej potyczce nie wystąpił natomiast nowy nabytek „Kolejorza” Grzegorz Kasprzik. – Spokojnie, Grzegorz ciężko pracuje na zajęciach. Wiemy mniej więcej co potrafi. Mogę zapewnić, że Grzegorz swoje szanse do wykazania się umiejętnościami też dostanie. Najprawdopodobniej już w meczu we Wronkach z Zagłębiem Lubin (sobota, godz. 12:00 – przypomina redaktor) – wyjaśnia Primel.

KKS Lech Poznań (fot. lechpoznan.pl)

Piłkarze poznańskiego Lecha, będący obecnie w okresie przygotowawczym do sezonu 2009/2010, mają już za sobą pierwsze spotkanie kontrolne. Dziś późnym popołudniem na kameralnym stadionie w Grodzisku Wielkopolskim „Kolejorz” bezbramkowo zremisował z GKS–em Bełchatów 0-0.

Trener Jacek Zieliński w spotkaniu kontrolnym nie skorzystał z usług kadrowiczów, którzy niecałe 3 dni temu powrócili do treningów. Kluczowi zawodnicy Lecha obserwowali z trybun grę swoich kolegów.

Na brak zajęć jednak nie mogli narzekać. Co chwilę ustawiali się do zdjęć, bądź rozdawali kolejne autografy. Kibice najchętniej otaczali Roberta Lewandowskiego oraz Sławomira Peszkę. Na brak zainteresowania nie mogli też narzekać Manuel Arboleda oraz Hernan Rengifo.

Samo spotkanie rozgrywano w  upale, co nie ułatwiało z pewnością zadania piłkarzom.

Grę zawodnicy obu drużyn rozpoczęli z dużą werwą. Aktywność graczy w żaden sposób nie wpłynęła na przebieg meczu. Pierwsze 45 minut nie przyniosło większych emocji poza dwoma uderzeniami przebojowego dziś Łukasza Białożyta. Jedno z nich minęło minimalnie lewy słupek bramki GKSu, z drugim lekkie problemy miał golkiper bełchatowian.

Swoją szansę po ładnej akcji z Marcinem Kikutem miał również bardzo aktywny Golik. Niestety po jego uderzeniu piłka nie znalazła drogi do bramki.

Po przerwie obaj szkoleniowcy sporo rotowali składami. Na boisku nie brakowało ambicji, woli walki. Nie było już jednak tylu dogodnych okazji do zdobycia bramki. Ze strony lechitów groźnie strzelali Marcin Kikut i Maciej Kononowicz, ale w pierwszym przypadku piłka minęła bramkę rywali, a w drugim na posterunku był Łukasz Sapela. Później z murawy wiało już nudą. Ciekawie zrobiło się pod sam koniec meczu. Dobrze zapowiadającą się okazję zmarnował Haris Handzić. Ostatecznie pojedynek zakończył się sprawiedliwym remisem 0-0.

Lech Poznań – GKS Bełchatów 0:0 (0-0)

Lech Poznań: Buric (46.Turina) – Kikut, Kucharski, Tanevski, Djurdjević (77.Szałek) – Białożyt (46.Kadziński), Injać (46.Król), Golik, Szałek (46.Machaj) – Mikołajczak (46.Kononowicz), Handzić

Widzów: 250

Lech Poznań

Jak poinformował Marek Pogorzelczyk, Lech Poznań sprowadzi latem dwóch nowych bramkarzy w miejsce Kotorowskiego oraz Turiny. Od dłuższego czasu wiadomo, że z “Kotorem“ klub nie przedłuży umowy z kolei dla Chorwata poszukuje nowego pracodawcy. W drużynie pozostanie utalentowany Bośniak Jasmin Burić, który jest przyszłością klubu z ul. Bułgarskiej. Kolejorz gorączkowo poszukuje nowych kandydatów do miejsca między słupkami i mają to być zawodnicy z Polski. – Jesteśmy zainteresowani sprowadzeniem dwóch golkiperów i obaj będą to zawodnicy z polskiej ligi - mówi dyrektor sportowy Lecha Marek Pogorzelczyk.

Nikt oficjalnie nie zna nazwisk przyszłych golkiperów Kolejorza, ale łatwo się domyślić o kogo chodzi. Pierwszym kandydatem jest Adam Stachowiak z Odry, który na dodatek jest wystawiony na listę transferową. Przez cały sezon 23-letni bramkarz prezentował solidny poziom, dlatego klub z Wodzisławia Śląskiego postanowił go sprzedać by móc na nim zarobić przed końcem jego kontraktu.

Drugim kandydatem jest Grzegorz Kasprzik, przez wielu ekspertów uważany obok Jana Muchy za jednego z najlepszych bramkarzy mijającego sezonu. Dzięki między innymi postawie tego 27-letniego zawodnika Piast Gliwice zapewnił sobie bezpieczne miejsce w tabeli. Warto też dodać, że w meczu z Lechem swoimi interwencjami przyprawiał o spory ból głowy poznańskich napastników.

Ostatnim kandydatem wydaje się być 22-letni bramkarz Jagiellonii Rafał Gilkiewicz. Zawodnik ma wpisaną klauzulę odejścia w wysokości 500 tyś. Euro, ale mimo tego warto mieć tak utalentowanego bramkarza w swojej drużynie. Wisła Kraków oraz Legia Warszawa, także ubiegają się tego zawodnika.

Czy Smuda jest konsekwentny?

O poznańskich bramkarza pisał charlee w felietonie „Po doświadczenie na Łazienkowską”. Problem z tą pozycją Lech ma od kilku lat. Po ligowym pojedynku z Ruchem przy ulicy Bułgarskiej i błędzie Krzyszofa Kotorowskiego przy bramce zdobytej przez chorzowian doszło do zmiany na bramce. Popularnego „Kotora” zastąpił Ivan Turina i to on zagrał podczas rewanżowego meczu w ramach półfinału Pucharu Polski z Polonią Warszawa.

Wtedy był bohaterem kiedy to obronił dwa rzuty karne i Lech awansował do finału. Do wczoraj Turina w bramce spisywał się poprawnie, a co najważniejsze Lech wygrywał. Ligowy mecz z Polonią, jednak potwierdził wcześniejsze opinie kibiców, odnośnie jakości poznańskich bramkarzy. Bramka na 3-2 dla Polonii to popis Ivana.

O tym, że Ivan ma problemy z właśnie takimi strzałami powinien wiedzieć każdy kibic Lecha, obserwując poprzednie spotkania podczas, których bronił Turina, ale także rozgrzewki, bo także podczas nich zdarzały się takie „interwencje” chorwackiemu golkiperowi. Tomasz Muchiński, który jest obecnie trenerem bramkarzy w poznańskim zespole niestety nie potrafił wyeliminować tego problemu.

Będąc konsekwentnym Franciszek Smuda powinien dać odpocząć Ivanowi i dać szansę Kotorowskiemu podczas meczu ostatniej kolejki Ekstraklasy, kiedy to Lech zmierzy się na własnym boisku z Cracovią.

Franciszek Smuda wierzy w swój zespół (fot.lechpoznan.pl)

Już we wtorek piłkarze Lecha zagrają w finale Remes Pucharu Polski. Jednak jak to bywa w meczach finałowych o zwycięstwie zadecydować mogą także rzuty karne. Dlatego Kolejorz ćwiczył przed spotkaniem także ten element gry.

- Nie mamy czasu na wypoczynek. Przed nami najważniejsze mecze sezonu. We wtorek ten finał pucharu. Trzeba się dobrze przygotować. Kibice od nas wymagają sukcesów, to nie można się lenić – powiedział trener Lecha na 30 minutowym niedzielnym treningu po meczu z Lechią Gdańsk

Niedzielny trening poświęcony był rzutom karnym:

- Nigdy nie wiadomo, co człowieka może spotkać. Ten Ruch wcale nie jest słaby, a przed własną publicznością będzie wychodził z siebie, żeby zdobyć cenne trofeum.

Trener wierzy w dyspozycję bramkarza Lecha:

- Chorwat po meczu z Polonią Warszawa wyraźnie nabrał pewności siebie. W razie potrzeby na pewno poradzi sobie przy serii „jedenastek”. Reszta chłopaków, choć trochę poobijani, też będzie gotowa do wtorkowego finału. Najważniejsze, że znowu zaczęliśmy wygrywać i teraz powinno być już tylko lepiej – dodał popularny Franz.

(futbolnet.pl)

Reklama na portalu Lech24.com

Nie lubię pisać o rywalach, a w szczególności o Legii Warszawa jednak przez ostatnie zawirowania wokół bramkarzy Kolejorza postanowiłem naskrobać tekst, który być może posłuży jako wskazówka dla włodarzy poznańskiego klubu.

Lech Poznań ma prawdziwego pecha jeżeli chodzi o bramkarzy na przełomie ostatnich kilku lat. Prezentujący już reprezentacyjny poziom Waldemar Piątek po zdobyciu Pucharu Polski musiał zakończyć karierę z powodu choroby. Krzysztof Kotorowski, który według fachowców zrobił kolosalne postępy, ma wielkiego pecha gdyż jego błędy kibice zapamiętują bardzo długo.

Emilian Dolha rewelacja rundy w Wiśle Kraków spalił się psychicznie w meczu z swoim byłym klubem i aby wypaść z głowy kibicom z Poznania musiał wrócić do Rumunii. Sprowadzony na jego miejsce Ivan Turina o którym Franciszek Smuda powiedział swego czasu, że to kawał dobrego bramkarza nie spełnia pokładanych w nim oczekiwań. Byli jeszcze Cierzniak oraz Linka. Jak rozwiązać w Lechu sprawę bramki? Proste. Udać się na staż do Warszawy!

Wzorem do naśladowania powinna być warszawska Legia, która z bramkarzami nigdy nie miała problemów. Byli bramkarze stołecznej drużyny Boruc, Fabiański to klasa reprezentacyjna. Obecny bramkarz Jan Mucha zadebiutował niedawno w reprezentacji Słowacji. Utalentowany bramkarz Odry Wodzisław rewelacja rozgrywek zeszłego roku Wojciech Skaba kiedyś miał szansę grać w Lechu przeszedł do Legii i ma spore szanse zastąpić w przyszłości Słowaka Muchę. Nie wolno zapominać jeszcze o Macieju Gostomskim wychowankiem słynnej szkoły z Szamotuł trzecim bramkarzem z Warszawy, który rozwija swój talent na wypożyczeniu w Sosnowcu.

System szkolenia wypracowany przez trenera bramkarzy z Łazienkowskiej Krzysztofa Dowhania powinien być zastosowany w Lechu Poznań. Każdy bramkarz Legii na każdym kroku podkreśla, jak dużo zawdzięcza swojemu szkoleniowcowi. Nie jest przypadkiem, że reprezentacyjni bramkarze to w dużej mierze zasługa Dowhania. Do tej pory Franciszek Smuda nie przykładał uwagi do roli bramkarza w swojej drużynie. Po ostatnich wydarzeniach chyba zmienił zdanie.

Kiedyś Czesław Michniewicz po stażu w Tottenhamie Londyn, na którym miał przyjemność rozmawiać z ówczesnym szkoleniowcem Martinem Jolem powiedział w wywiadzie, że w Europie coraz bardziej ceni się specjalistów i to o nich toczy się walka pomiędzy klubami. Może warto o tym pomyśleć i do rozbudowanego skautingu dorzucić specjalistów z prawdziwego zdarzenia, nie ujmując niczego obecnie pracującym w Poznaniu.

Marcin Kikut nie ukrywał, że piłkarze liczyli na dobrą dyspozycję bramkarza. (fot. lechpoznan.pl)

Do momentu zdobycia gola obrońcy Lecha nie pozwalali „polonistom” na wiele. Marcin Kikut przy tym się wyróżniał. Ale niedługo przed końcem obrona zagapiła się, a Tomasz Jodłowiec wyrównał. Sprawdźcie co po meczu miał do powiedzenia prawy obrońca Lecha, wyżej wspomniany Kikut.

- Przyzwyczajeni jesteśmy do dramatycznych końcówek – powiedział Kikut

- Staramy się ich unikać. Dzisiaj się nie udało, ale oczywiście jesteśmy bardzo szczęśliwi z awansu. Ale już powoli myślimy o sobotnim meczu ligowym. – dodał po chwili.

- Graliśmy długimi piłkami, trochę za mało do przodu - dodał Kikut - Niepotrzebnie po zdobyciu gola cofnęliśmy się i pozwoliliśmy Polonii wyrównać. W karnych bardzo liczyliśmy na Turinę. Bardzo dobrze spisuje się na treningach, a w karnych jest wyśmienity. – kontynuował.

- Końcówka sezonu będzie bardzo ciężka, bo siły uciekają. Ale myślę, że każdy wyzwoli z siebie dodatkowe siły i tę końcówkę „wyprujemy” na maksa. Każdy musi indywidualnie w domu podejść do tego bardzo poważnie. Teraz nie ma innych spraw. Liczy się tylko piłka - zakończył defensor Kolejorza.