Chrapek wypożyczony do Piasta Gliwice. (fot. master-art.com)

Lech Poznań zdecydował się na wypożyczenie Krzysztofa Chrapka do Piasta Gliwice. Napastnik spędzi na Śląsku następny rok. W tej chwili zawodnik negocjuje jeszcze warunki kontraktu.

Chrapek ostatnio trapiony był kontuzjami i od początku swojej przygody w Lech rozegrał jedynie 12 meczów. Tym samym w I lidze będzie miał szansę odbudować swoją formę.

Kuba to podopieczny Fundacji Mam Marzenie.

W przerwie meczu Lecha z Zagłębiem na murawie stadionu przy Bułgarskiej spełniono marzenie Kuby, podopiecznego Fundacji Mam Marzenie. Już wczoraj informowaliśmy, że 11-latek marzy o laptopie. Dzisiaj podczas spotkania, które Kuba oglądał z trybun Stadionu Miejskiego, otrzymał on wymarzony sprzęt z rąk piłkarzy Lecha Poznań – Tomasza Bandrowskiego, Artura Wichniarka i Krzysztofa Chrapka. Marzenie ufundował marszałek województwa Wielkopolskiego.

Chłopiec nie wiedział nic o spełnieniu jego marzenia, więc było to dla niego niespodzianką, tym bardziej, że jest kibicem Lecha. Dla Kuby możliwość obejrzenia meczu przy Bułgarskiej była dużym wydarzeniem, a co dopiero otrzymanie wymarzonego laptopa od piłkarzy tego zespołu. I szkoda tylko, że prezent popsuli piłkarze pierwszego zespołu, którzy mecz przegrali.

fot: Krzysztof Jerzak/Lech24.com

]]> http://www.lech24.com/kuba-otrzymal-laptopa-od-pilkarzy-lecha/feed/ 5 http://www.lech24.com/kontuzjowani-pilkarze-coraz-blizej-powrotu-na-boisko/ http://www.lech24.com/kontuzjowani-pilkarze-coraz-blizej-powrotu-na-boisko/#comments Mon, 11 Oct 2010 05:42:27 +0000 buffu http://www.lech24.com/?p=12194

Bandrowski w najbliższym czasie powinien być gotowy do gry. (fot. Cyran/Lech24.com)

Przerwa na reprezentację jest dla Lecha czasem nie tylko ciężkiej pracy nad powrotem do wysokiej formy, ale także dla kilku piłkarzy do powrotu do dyspozycji, która pozwoli piłkarzom wrócić na ligowe boiska. - To przerwa tym piłkarzom jest potrzebna, żeby doleczyć wszystkie urazy - tłumaczy dr Andrzej Pyda.

Podczas meczu w Lidze Europejskiej kontuzji nabawił się Grzegorz Wojtkowiak. Przerwa w rozgrywkach dla niego jest czasem ciężkiej pracy wspólnie z fizjoterapeutą. - Ta sprawa idzie powoli do przodu. Inne kontuzje są drobne, a ten uraz to dla piłkarza przerwa czterech tygodni - przyznaje dr Pyda.

Inna sytuacja jest z Arturem Wichniarkiem, który korzystając z przerwy w rozgrywkach miał spotkać się ze swoim lekarzem w Niemczech, jednak niespodziewanie wypadł z treningów z powodu problemów zdrowotnych. - Wichniarek leczy się w Berlinie i dopiero, jak przyjedzie tutaj to będziemy mogli ocenić, kiedy będzie gotowy do treningów - podkreśla lekarz poznańskiego zespołu.

Do zajęć wraca już Tomasz Bandrowski, który miesiąc temu nabawił się kontuzji podczas spotkania reprezentacji Polski i Ukrainy. - On wraca już do treningów, a jego dolegliwości powoli mijają – uważa dr Pyda. – W tym przypadku możemy być optymistami – dodaje.

Cały czas czekamy także na powrót do zajęć Krzysztofa Chrapka. W ostatnim czasie miał problemy ze ścięgnem Achillesa, jednak teraz wszystko wraca na dobrą drogę. - Obecnie jest w treningu indywidualnym i pracujemy nad jego powrotem na boisko - zaznacza lekarz.

Chrapek niedługo wróci do treningów. (fot. master-art.com)

Krzysztof Chrapek swój ostatni, dwuminutowy, występ w barwach Lecha zaliczył w kwietniu tego roku w spotkaniu z Wisłą Kraków. Niestety powrót piłkarza do gry nie okazał się długi. Zawodnik nabawił się urazy ścięgna Achillesa i nie mógł rozpocząć walki o wyjściową jedenastkę. Z informacji uzyskanych przez Lech24.com wynika, że piłkarz zakończył już rehabilitację i w przyszłym tygodniu rozpocznie treningi indywidualne z trenerem Kasprzakiem. Miejmy nadzieję, że tym razem powrót Chrapka okaże się dłuższy i zawodnik w pełni zdrowy znów zacznie liczyć się w walce o meczową osiemnastkę.

Czy ten transfer oznacza zmianę polityki transferowej Lecha? (fot. buffu/Lech24.com)

Niedobrze się stało, że Lech zdecydował się na zatrudnienie Artura Wichniarka. Nie chodzi mi o samego zawodnika, o którego przydatności dopiero się przekonamy, ale o złamanie zasady, którą klub miał się kierować na rynku transferowym. Trudno bowiem 33-letniego napastnika uznać za piłkarza sprowadzonego z myślą o przyszłości.

Zatrudnienie zawodnika, który miał w poprzednim sezonie wielkie problemy z trafieniem do bramki, i który na wysokim poziomie przy dobrych wiatrach grać będzie jeszcze może przez rok, to biała flaga wywieszona przez klub. Chrapek, Mikołajczak i Bereszyński nie są przecież napastnikami na Ligę Mistrzów, więc należało się spodziewać sprowadzenia kogoś wartościowego na miejsce Roberta Lewandowskiego. Na dzień dzisiejszy trzeba przyjąć, że negocjacje na tym froncie zakończyły się klapą i konieczne było awaryjne zatrudnienie zawodnika w wieku przedemerytalnym. Jakże inaczej w tym świetle wyglądają niegdysiejsze wypowiedzi naszych działaczy z czasów, gdy do Lecha przymierzany był Tomasz Frankowski.

Sam Wichniarek również może budzić pewne obawy co do swojej przydatności w Lechu. W przeszłości były wobec niego wysuwane poważne zastrzeżenia, jakoby nie umiał podporządkować się dobru drużyny i oczekiwał dla siebie gwiazdorskiej pozycji w zespole. Starsi kibice pamiętają na pewno, w jakiej atmosferze rozstawał się z reprezentacjami Janasa i Beenhakkera, jego konflikty podczas pierwszego pobytu w Hercie Berlin, a może i nawet atmosferę, jaka towarzyszyła meczowi Widzewa Łódź w Poznaniu tuż przed jego wyjazdem do Niemiec. Co by o nim nie mówić, jest to piłkarz kontrowersyjny, a wszystko wskazuje na to, że gra Lecha w tym sezonie opierać się będzie przede wszystkim na piłce zespołowej, nie zaś na indywidualnych popisach. Czy Wichniarek zdoła znaleźć dla siebie miejsce w takiej drużynie? Nie zamierzam go skreślać na wejściu, więc na razie powiem, oby!

Jacek Kiełb jest pod wrażeniem funkcjonowania klubu. (fot. W. Sierakowski)

W poniedziałek jako pierwszy z piłkarzy pojawił się w klubie. Z treningu biegowego wrócił jednak… ostatni. Jacek Kiełb. nowy nabytek Lecha, od samego początku chce przekonać do siebie sztab szkoleniowy. Klub od samego początku zrobił na nim duże wrażenie, a koledzy sprawili wrażenie sympatycznych. Pierwsze dni w Kolejorzu zawodnik ocenia pozytywnie.

- Na dzisiaj jestem zadowolony, szczerze też zaskoczony, Nie widać tu, że chłopaki są Mistrzami Polski. Myślałem, że będzie jakoś inaczej, ale naprawdę jest fajnie i sympatycznie.  Wiadomo człowiek się tego trochę obawiał, co i jak, ale naprawdę chłopaki bardzo w porządku do mnie podeszli. Super czuje się w zespole – przyznał po pierwszym treningu Kiełb.

Pierwsze tygodnie w nowym mieście to także załatwianie spraw poza boiskowych. Klub zapewne w najbliższych dniach zaproponuje piłkarzowi jakieś lokum, a do tego czasu:

- Nie mam pojęcia gdzie będę nocował, może na gdzieś tam na dworcu - żartował pomocnik Lecha, dodając po chwili: - Bardzo miło zachował się Krzysztof Chrapek, który zaproponował mi nocleg i to było bardzo miłe. Ale spokojnie poradzę sobie jakoś sam. Wszystko pod kontrolą.

Zawodnik będzie występował w Lechu z numerem 18. Z nim w poprzednich sezonach grał Zlatko Tanevski, któremu w czerwcu kończy się umowa. Klub nie zamierza jej przedłużać.

Krzysztof Chrapek wraca na boiska. (fot. master-art.com)

W zwycięskim spotkaniu Lecha z Jagiellonią (2:0) kibice gospodarzy mogli obejrzeć w akcji kilku piłkarzy, którzy na co dzień nie mogą liczyć na grę w podstawowej jedenastce. Debiutu doczekał się 18-letni napastnik – Bartosz Bereszyński. Od początku mógł zagrać 22-letni Tomasz Mikołajczak, który na ogół spotkania Lecha rozpoczynał na ławce. To samo tyczy się Słowaka – Jana Zapotoki, który we wtorek, 23 marca, skończy 22 lata.

Najważniejszą informacją był jednak powrót po kontuzji 25-letniego Krzysztofa Chrapka, który w październiku ubiegłego roku zerwał więzadła krzyżowe i miał już nie pojawić się na boisku do końca tego sezonu. Mimo długiego rozbratu z piłką, piłkarz zagrał przyzwoicie w  ostatnich 20 minutach spotkania, miał swoje okazje ma zdobycie bramki, ale wciąż widać u niego fakt dłuższe absencji. Po niedzielnym meczu, napastnik Lecha powiedział: Zapomniałem o tej kontuzji. Nie myślę o niej i staram się grać na sto procent i nie boję się, już wsadzić nogę. Zabrakło skuteczności, ale wydaje mi się, że bardzo szybko wróciłem i tego elementu mi jeszcze brakuje. Myślę, że treningi mi pomogą i z czasem będzie coraz lepiej.

Przypomnijmy, że Krzysztof Chrapek przyszedł do Poznania przed tym sezonem z Podbeskidzia, dla którego w ubiegłym sezonie I ligi zdobył 18 bramek z czego aż 5 w spotkaniu ligowym z Turem Turek w maju 2009.

Przychodząc do Lecha miał być następcom niechcianego już Hernana Rengifo, którego przesunięto do Młodej Ekstraklasy. Po starcie sezonu Chrapek zagrał w 8 spotkaniach zdobywając z Lechem Superpuchar Polski. Ponieważ nie udało mu się przebić do pierwszej jedenastki, głowinie z braku strzelonych goli, zaczął grać w Młodej Ekstraklasie, gdzie doznał ciężkiej kontuzji.

Po spotkaniu z Jagiellonią dodał: Gra na Bułgarskiej to fantastyczne uczucie. Uważam, że jest to najlepsza publiczność w Polsce i czekamy już na to, że będziemy mieli 40 tysięcy kibiców i stadion będzie zapełniony. Gra przy takiej publiczności sprawia naprawdę wiele radości. Brakuje mi gry i nadal nie jestem w dobrej dyspozycji, ale nikt nie dał mi odczuć, że czuje się niezadowolony z tego co prezentuję. Wiadomo, że oczekiwania są duże, a po odejściu Hernana z pierwszego składu sam trener powiedział mi, że mam szansę na regularną grę, jednak kontuzja pokrzyżowała te plany. Być może wtedy byłoby lepiej, a teraz muszę szukać powrotu do dobre formy, bo ona jest drogą do pierwszej jedenastki. Życzę sobie strzelenia pierwszej bramki w Lechu, bo jednak jakaś chęć jej zdobycia jest i cały czas czekam, aż uda mi się zrealizować ten cel.

Zadowolony z występu piłkarza był po niedzielnym meczu Jacek Zieliński:

Chrapek wszedł w meczu ciekawie, miał trzy sytuacje i gdyby był bardziej skuteczny, mniej rozkojarzony i nie chciał wszystkiego robić szybko to może miałby już jakiś dorobek bramkowy. Uważam, że wszedł w ciężkim momencie oraz meczu i dał sobie radę. Wiadomo, że jego atutem jest gra do przodu, defensywie za bardzo nie pomógł, ale kilka razy fajnie rozprowadził grę Lecha.

Życzymy zawodnikowi zdobycia pierwszego gola dla Lecha, bo piłkarze, którzy wracają po takich kontuzjach zasługują na wsparcie kibiców, a szansa na bramkę już w niedzielnym spotkaniu wyjazdowym z Odrą. Łatwo nie będzie, ponieważ świetnie spisujący się do tej pory Onyszko skapitulował do tej pory tylko raz, ale Lech strzela dużo bramek i po cichu liczymy na dobrą skuteczność graczy z Poznania.

Tomasz Mikołajczak zapowiada walkę o miejsce w ataku Lecha. (fot. gosiek/lech24.com)

Robert Lewandowski, Tomasz Mikołajczak, Krzysztof Chrapek i Bartosz Bereszyński – to właśnie oni będą rozliczani, za strzelone bramki dla Lecha. A pierwsza okazja już jutro, podczas spotkania z Polonią Warszawa. My tymczasem przyjrzymy się co o bramkach, poziomie Ekstraklasy, czy walce o tytuł króla strzelców mówią nasi napastnicy.

 Siła poznańskiego ataku spoczywa głównie na barkach Roberta Lewandowskiego i to od niego tej wiosny nadal będzie wymagało się dużo.  Piłkarz komentuje to jednak bardzo spokojnie:

 -To nie jest tak do końca, bym się z tym zgodził, cała drużyna gra, a nie tylko dwóch zawodników.  Jest nas jedenastu na boisku i to cała drużyna się pokazuje, zdobywa punkty, czy przegrywa mecze.  Każdy może pokazać się z dobrej strony i każdy z nas może strzelić bramkę, czy bronić własnej, wiec gra jedenastu zawodników, jedenastu strzela, jedenastu broni.

Najlepszy strzelec drużyny nawiązał także do zmiany, jaką wywołało odejście Hernana Renfigo. Teraz jego gra wygląda inaczej, bo oprócz strzelania bramek musi radzić sobie z obrońcami drużyny przeciwnej, a dodatkowo rywale znają już jego styl gry.

 - Na pewno było dużo trudniej, były mecze, gdzie praktycznie byłem osamotniony, więc ciężko było nieraz coś zrobić. Wiadomo, że nasza formacja się zmieniła, zaczęliśmy inaczej grać, ale ja nie mam co narzekać, taka jest piłka, nieraz ma się tą sytuację w 90 minucie, trzeba ją strzelić, a przed cały mecz, można nic nie mieć. Miejmy nadzieję, że tych bramek będzie jeszcze więcej, niż w poprzednim sezonie. – kontynuuje Lewy.

 Po rundzie jesiennej Lewandowski prowadzi w walce o tytuł króla strzelców ekstraklasy. Gdyby ta nagroda trafiła do Poznania to byłoby to ogromne wyróżnienie, nie tylko dla samego piłkarza, ale i radość dla kibiców, bo od czasu Piotrka Reissa też sztuki nie udało się powtórzyć. Sam napastnik przyznaje spokojnie:

- Dla mnie to nie jest najważniejsze. Najważniejsze są zwycięstwa, będę się cieszył z każdej zdobytej bramki. I jakbym zdobyl króla strzelców, to też bardzo bym się cieszył, ale na pewno cała drużyna na to zasłużyła, bo jeśli tego dokonam, to sam bym tego nie dokonał.

 Wszyscy mamy nadzieję, że swoje umiejętności pokażą dwaj zawodnicy zakupieni latem, a więc Tomasz Mikołajczak i Krzysztof Chrapek. Ich nieco słabsza dyspozycja, gdy już mieli okazję grać, była spowodowana m.in przeskokiem jaki musieli wykonać między drugą ligą, skąd przyszli, a ekstraklasą.

 -Na pewno potrzebowałem trochę czasu, żeby się oswoić z piłką ekstraklasy. – przyznaje Mikołajczak. -Teraz już wygląda to w moim wykonaniu coraz lepiej i nie pozostaje mi nic innego, jak ciężko pracować na treningach i udowadniać swoją przydatność do tego zespołu i będę się starał tak robić. – obiecuje piłkarz.

 -Mogę tylko potwierdzić, że trzeba się przezwyczaić ,,łyknąć” piłki ekstraklasy, żeby się do niej przezwyczaić. – wtóruje koledze, Chrapek.

 Jeśli chodzi o tego pierwszego to jest już coraz lepiej. Jeśli już wchodził na boisko dłużej to strzelał nie bramkę, a od razu dwie. Taka sytuacja miała miejsca podczas ostatniego ligowego meczu z Koroną Kielce, czy sparingowego spotkania z Krywbasem Krzywy Róg.

 -Tak już jakoś się złożyło, że jak strzelam w Kolejorzu, to od razu dwie bramki wpadają. Pozostaje mi się z tego cieszyć, aczkolwiek wolałbym w dwóch meczach zdobyć jedną bramkę, niż w jednym meczu dwie, ale na razie cieszę się z tego, co jest.

 Kolejny zawodnik z ataku to młody Bartek Bereszyński. Już samo trenowanie z pierwszą drużyną to dla niego ogromne wyróżnienie. I choć wiosną szansy, może jeszcze nie dostać, to doskonale wie, że to wszystko ma sens.

 -Tak, na pewno warto, bo spełniają się nasze marzenia. Każdy młody zawodnik, który zaczyna grać w piłkę, żeby zadebiutować w tej lidze.

 Numerem jeden jeśli chodzi o atak Kolejorza jest bezapelacyjnie Robert Lewandowski. Zimą klub kupił żadnego zawodnika, który mógłby konkurować z Lewym, dlatego wiosną swoją przydatność do zespołu musi udowodnić Tomasz Mikołajczak i Krzysztof Chrapek.

Dzisiaj piłkarze ćwiczyli w grupach. (fot. buffu/lech24.com)

Do środy potrwa zgrupowanie piłkarzy Lecha w Hiszpanii. Jutro rozegrają oni ostatni mecz sparingowy, którym zakończą turniej La Manga Cup. Po wczorajszych dość luźnych zajęciach dzisiaj piłkarze wrócili do normalnych treningów.

Rano zawodnicy odbyli gierki w formie turnieju o dużej intensywności. Na popołudniowych zajęciach piłkarze podzielili się na cztery grupy i trenowali strzały.

W zajęciach normalnie udział brał już Manuel Arboleda. Na swój powrót do ćwiczeń z drużyną poczekać muszą jeszcze Krzysztof Chrapek i Seweryn Gancarczyk, którzy trenowali indywidualnie.

Po porannych zajęciach problemy z kostką zgłosił Zlatko Tanevski, natomiast po południu na bóle w kolanie narzekał Grzegorz Wojtkowiak. Te urazy nie powinny jednak przeszkodził piłkarzom w odpowiednim przygotowaniu się do rozgrywek.

Piłkarze Lecha Poznań to zawodnicy w większości zakupieni przez ostatnie trzy lata (fot. charlee/lech24.com)

Niezmiennie od kilkunastu miesięcy przed rozpoczęciem okienka transferowego Kolejorz oceniany jest jako zespół, który może najbardziej się wzmocnić. Po fuzji Lecha z Amicą Wronki zespół z Poznania stał się jednym z bogatszych klubów naszej ligi. Łatwiej oczywiście spekulować na temat wzmocnień zespołu posiadającego większe możliwości finansowe oraz takiego, którego gra wybija się ponad przeciętny poziom polskiej Ekstraklasy. Właśnie takim zespołem przed trzema laty stał się Kolejorz, którego dobra gra potwierdzona ciekawymi transferami zaczęła coraz bardziej nakręcać transferowe spekulacje wokół Lecha.

Od samego początku powstania KKS Lecha Poznań władze nie szalały z transferami. W pierwszym oknie transferowym zakupiono co prawda Henrego Quinterosa i wypożyczono Marcina Drzymonta, ale zespół wstrzymał się przed dokonaniem wielkich transferów. Quinteros pokazał się z dobrej strony i szybko zwrócił na siebie uwagę zagranicznych klubów. W Kolejorzu grał przez dwa lata, ostatecznie przerywając za porozumieniem stron kontrakt, rzekomo z powodu choroby ojca. Piłkarz wrócił do Peru i tam do dziś kontynuuje swoja karierę.

Także kolejne transfery Lecha nie dawały nadziei kibicom na możliwość pokazania się przede wszystkim na polskich boiskach, bo zespół nie zakwalifikował się do europejskich pucharów. Rok później – w 2007 roku podpisano kontrakt z Rengifo. Najlepszym potwierdzeniem była dobra gra tego zawodnika, który potwierdził spekulacje dotyczące jego bramkostrzelnych predyspozycji. Do zespołu, na zasadzie wolnego transferu, przeszedł także Emilian Dolha, który w poprzednim sezonie został okrzyknięty najlepszym bramkarzem ligi. Za darmo do Lecha trafił także Ivan Djurdević. Zapowiedziano również transfer Andersona Cueto, jednak jego finalizacja zakończyła się we wrześniu i dopiero od stycznia mógł grać w oficjalnych spotkaniach.  Władze Lecha powoli wzmacniały zespół, jednak nadal nie rozpieszczano kibiców ilością transferów, a przede wszystkim kwotami. Piłkarze bądź przechodzili za niewielkie pieniądze, bądź za darmo.

Skutecznie jednak rezygnowano z kolejnych piłkarzy, którzy nie przekonywali do siebie trenera Smudy. Dwa lata temu, podczas zimowej przerwy między rozgrywkami zakontraktowano Sławka Peszkę, który po zakończeniu kontraktu, obowiązującego z Wisłą Płock przeszedł do Lecha. Nie udało się wynegocjować korzystnej ceny transferu, dlatego wstrzymano się z zakupem podczas zimowego okienka i poczekano do lipca. W tym samym okresie transferowym wypożyczono z Energie Cottbus Tomasza Bandrowskiego, który po kilku miesiącach gry stał się pełnoprawnym graczem Kolejorza, przechodząc do niego na warunkach transferu definitywnego.

Gra Lecha w tym sezonie była już lepsza niż w poprzednim, jednak znów Kolejorzowi nie udało się zakwalifikować do europejskich pucharów. Perturbacje wokół sprzedaży Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski przez Zbigniewa Drzymałę najpierw do Śląska Wrocław, a ostatecznie do Polonii Warszawa otworzyła możliwość gry w Pucharze UEFA przez Lecha, który skorzystał z tej możliwości. Niedługo po potwierdzeniu tej informacji zespół znacznie się wzmocnił. Poza kupnem zakontraktowanego pół roku wcześniej Sławka Peszki, potwierdzono przejście obiecującego Roberta Lewandowskiego oraz nieznanego nikomu wcześniej Semira Štilića i oczekiwanego w Poznaniu od dłuższego czasu Manuela Arboledy. Do Lecha przyszedł także chorwacki bramkarz Ivan Turina, który zastąpił słabego w poprzednim sezonie Emiliana Dolhę.

Ten sezon była dla Lecha kluczowy. Dokonane wzmocnienia pomogły, a właściwie stanowiły o sile Kolejorza w sezonie 2008/2009. Od razu zaczęto zatem spekulować o sprzedaży zawodników. Mówiono o transferach wszystkich czterech piłkarzy. Najgłośniej było oczywiście o Semirze Štiliću oraz Robercie Lewandowskim, którzy okazali się wielkimi gwiazdami. Mało kto spodziewał się, że zarówno Bośniak jak i król strzelców I ligi będą wstanie na równi rywalizować z zespołami z czołowych europejskich lig. Władze Kolejorza nie uległy presji i nie sprzedały graczy.

Szykując się na sprzedaż kilku zawodników latem, zimą kupiono czterech bałkańskich zawodników. Salicinovića wypożyczono do razu do Norwegii, jednak do tej pory nie spełnia on oczekiwań. Pozostała trójka od początku przebywała w Poznaniu, ale nie rozpieszczała. Trener Smuda niechętnie dawał szanse tym piłkarzom. Zdecydował się na to trener Zieliński – jednak zarówno Golik jak i Handzić rozczarowali. Burić w ostatniej rundzie pokazał, że jego transfer był trafiony i dzisiaj mamy z niego dużą pociechę. Zimą, ze względu na postawienie zarzutów korupcyjnych Piotrowi Reissowi zawieszono kapitana Kolejorza. Jego kontrakt wygasł w czerwcu i rozstał się on z Lechem.

W ostatnim oknie transferowym sprzedano, jak zapowiadano, jednego kluczowego piłkarza. Nie był to, jak powszechnie sądzono Hernan Rengifo, a Rafał Murawski. Ten pierwszy, od dłuższego czasu nie potrafił porozumieć się w kwestii nowej umowy i został przed kilkoma dniami sprzedany do Omonii Nikozja. Ten drugi był mózgiem Kolejorza – postanowiono załatać po nim lukę, kupując Słowaka Zapotokę. Kolejorz nie rezygnował w lipcu z wzmocnień. Nie do końca oczekiwania spełnił Ivan Turina. W zamian za tego piłkarza, z którym także rozwiązano kontrakt, przyszedł do Lecha Grzegorz Kasprzik. Postanowiono kupić także obiecujących graczy, takich jak Tomek Mikołajczak oraz Krzysztof Chrapek. Najgłośniejszym transferem lata było jednak sprowadzenie do Kolejorza Seweryna Gancarczyka.

Gra Lecha w rundzie jesiennej pokazała braki na pozycji rozgrywającego. Poniżej oczekiwań grał Semir Štilić, któremu ewidentnie brakowało pomocy w postaci mocnego środkowego pomocnika. Tomek Bandrowski oraz Dima Injac nie są rozgrywającymi i nie potrafią wziąć na siebie ciężaru rozgrywania piłki. Nie są to piłkarze klasy Murawskiego, który potrafił odciągnąć uwagę od Bośniaka i dać mu więcej miejsca w środku pola. Tuż przed rozpoczęciem kolejnego okna transferowego, tym razem zimowego, poinformowano o zakupie Sergieja Kriwieca. Piłkarza, który ma w Lechu zastąpić Rafał Murawskiego. Kolejorz jednak prawdopodobnie pożegna się z Bośniakiem, który nadal wzbudza zainteresowanie zagranicznych klubów.

Lech od czasów fuzji wymienił cały skład. Trzy i pół roku temu w Lechu grali Krzysztof Kotorowski, Bartek Bosacki, Kuba Wilk oraz Marcin Kikut i Grzegorz Wojtkowiak. Przez ten czas rozwiązano kontrakt z trzema piłkarzami – Quinterosem, Dolhą i Turiną, dwóch wypełniło swój kontrakt po którym odeszli z klubu - Kucharski, Reiss. Z Rengifo rozstano się w nieczystej atmosferze. Kolejorz cały czas przechodzi etap budowy. Zespołowi nadal zbyt wiele transferów się nie udaje.

Zapowiedzi, odnośnie wielkich wzmocnień Kasprzikiem, Chrapkiem czy wcześniej Cueto okazały się błędne. Ci piłkarze nie stanowią dziś o sile zespole. Od kilku lat władze nie wyciągnęły wniosków z braku odpowiedniej ilości obrońców. Zakupieni przed sezonem napastnicy okazali się zawodnikami, którzy nie byli wstanie rywalizować o miejsce w pierwszym składzie.

Łatwiej wskazywać udane transfery. Obecnie siłę zespołu stanowią transferowani gracze, bez których trudno sobie wyobrazić Lecha, czyli Lewandowski, Peszko, Štilić czy Arboleda. To piłkarze kupieni właśnie półtora roku. Ich dobrym uzupełnieniem są pozostali kupieni gracze tacy jak Bandorwski, Injac czy Gancarczyk. Kolejorz dzięki dokonanym wzmocnieniom podniósł swój poziom sportowy. Dziś na starcie jest jednym z faworytów do zdobycia tytułu. Zespół osiągnął kolejny „poziom wtajemniczenia”. Pora więc kolejnymi zakupami przejść na znacznie wyższy.

Cieszy to, że Lech kupuje nowych graczy. Brakuje jednak w zespole piłkarzy, którzy są z Lechem związani emocjonalnie. Nie będziemy tutaj wspominać o wychowankach czy graczach, którzy w Kolejorzu występują od czasów fuzji, czy pamiętają czasy jeszcze przed połączeniem, ale o graczach kupionych. Takim niewątpliwie jest Serb Djurdević, którego przygoda z poznańskim klubem jest dla kibiców przykładem zaangażowania oraz miłości do klubu. Zawodnik niejednokrotnie powtarzał, że po zakończeniu kariery zostanie w Lechu.

Trudno jednak podobnego zachowania oczekiwać od Peszki czy Lewandowskiego oraz zagranicznych piłkarzy, którym cały czas w głowie wyjazd za granicę. Przemyślane transfery pomogą tym piłkarzom się rozwinąć, a Lechowi osiągać coraz to lepsze wyniki sportowe. Nie oszukujmy się, ale każdy z obecnych piłkarzy Lecha kiedyś z niego odejdzie. Przede wszystkim w kierunku zachodni. Dobrze mieć na ich miejsce godnych zastępców. Kupić tanio, drożej sprzedać. Coraz częściej pojawiać się w europejskich pucharach. Pokazać, że Lech to zespół, który zaczyna coś znaczyć w Europie. Lech to nie Real Madryt czy FC Barcelona – to zespół, który mądrą polityką transferową powinien zaznaczać swoją pozycje na rynku. Ten właśnie kierunek jako priorytetowy powinni wyznaczyć sobie działacze Lecha.

Trener Zieliński przed rozpoczeciem przygotowań (fot. buffu/lech24.com)

Powoli rozpoczynają się przygotowania do kolejnej rundy. 11 stycznia piłkarze wrócą do treningów, a już po kilku dniach rozegrają w poznańskiej Arenie turniej towarzyski z kilkoma polskimi drużynami. Ważniejsze dla kibiców są jednak informacje dotyczące transferów i ich realizacji. Czy Lech sprzeda Štilića, czy ma alternatywę dla Zbyszka Zakrzewskiego i kiedy będziemy wiedzieli, jaką kadrą będzie dysponować na wiosnę 2010 roku Jacek Zieliński. Dowiedziecie się tego z krótkiej rozmowy przeprowadzonej z trenerem Kolejorza. Zapraszamy do lektury.

Lech24.com: Transfer Štilića zimą jest możliwy?  Pojawiła się ponownie oferta kupna tego piłkarza, czy Lech jednak nie chce sprzedawać tego zawodnika, i negocjacje nie zostaną rozpoczęte?

Jacek Zieliński: Ja nic nie wiem na temat, że pojawiła się informacja. Wracam do Poznania w czwartek i wtedy będziemy rozmawiać na temat Štilića, w tej chwili trudno mi powiedzieć. Jeśli pojawi się jakaś ciekawa propozycja, kto wie czy nie usiądziemy do rozmów.

Mówił Pan wcześniej, że chciałby przed rozpoczęciem przygotowań do kolejnej rundy mieć skład pierwszego zespołu skompletowany, czy jest to możliwe? Prowadzone przez Was rozmowy są zaawansowane i możemy spodziewać się jeszcze przed weekendem jakichś transferów?

Ja nigdy nie mówiłem, że chciałbym mieć przed rozpoczęciem przygotowań skompletowany skład. Przede wszystkim okienko rozpoczęło się 1 stycznia, tak więc trudno, żeby 11 stycznia był już skład skompletowany. Myślę, że skład będzie gotowy przed wyjazdem do Hiszpanii.

Niepowodzeniem zakończyły się rozmowy ze Zbyszkiem Zakrzewskim. Czy jesteście zatem pewni ściągnięcia do zespołu innego napastnika?

Tak, mamy kogoś innego na oku, trwają cały czas rozmowy, zobaczymy co z tego wyjdzie.

W poniedziałek rozpoczynacie treningi. Czy na pierwszych zajęciach pojawią się kontuzjowani Arboleda, Gancarczyk i Wojtkowiak? Ich powrót na boisko przewidywany był właśnie na styczeń – wszystko przebiega dobrze?

Myślę, że będą. Gancarczyk będzie już trenował od początku. Arboleda ma 13 stycznia konsultacje u dr Wolfarta w Monachium i tam podjęta zostanie decyzja jak zacznie trenować. Trudno mi powiedzieć jak wygląda obecnie rehabilitacja Grzesia Wojtkowiaka. Zacznie z nami, ale nie na tym pułapie co pozostali.

Kiedy możemy spodziewać się powrotu do treningów Chrapka i Kikuta?

W wypadku Chrapka pozostał jeszcze okres minimum trzech miesięcy. Podejrzewam, że Krzysiek Chrapek jeśli będzie do gry, to dopiero w kwietniu. W przypadku Marcina Kikuta nie wyrokuję, bo tu już muszą lekarze wyrokować.

Powrót na Bułgarską musi cieszyć nie tylko Pana, ale także piłkarzy. Jakie cele stawiacie sobie przed rozpoczęciem rundy?

Cele są takie jak zawsze. Jesteśmy na trzecim miejscu, mamy osiem punktów straty do Wisły. Będziemy starali gonić się Wisłę i oczywiście Legię, która także jest przed nami. W każdym meczu chcemy grać o zwycięstwo. Mam nadzieję, że ta wiosna będzie pod dyktando Lecha. Liczę na to, że wmieszamy się poważnie w walkę o tytuł.

Hernan Rengifo nie jest już piłkarzem Lecha. Czy to duża strata?

Wczoraj zespół z Poznania potwierdził informację przekazaną przed weekendem przez Omonię Nikozja. Od początku nowego roku piłkarzem cypryjskiego klubu zostanie Hernan Rengifo. Zawodnik, którzy przez 2,5 roku reprezentował barwy Kolejorza. Napastnik występował nie tylko na boiskach ligi polskiej czy w europejskich pucharach, ale z dumą mogliśmy patrzeć na jego występy w reprezentacji Peru. W czerwcu piłkarz mógł zmienić klub za darmo. Czy Lechowi nie żal, że ostatnie kilka miesięcy Hernan trenował tylko w drużynie Młodej Ekstraklasy?

Zawodnik rozstał się z Lechem w niemiłej atmosferze. Najpierw zarzucano mu brak chęci porozumienia się z klubem w sprawie nowego kontraktu, którego negocjacje manager piłkarza Ricky Schanks często przekładał na inny termin. Następnie piłkarza atakowano, mówiąc o jego braku zaangażowania. Szala goryczy przelała się w słynnym już meczu ze Stalą Stalowa Wola. Zawodnik rzekomo nie pobrudził nawet getrów, choć na boisku miał występować 55 minut.

Kiedy przychodził w sierpniu 2007 roku do Poznania, wiązano z nim duże nadzieje:

- W piłkę nie gra się, leżąc na trawie. Rengifo umie walczyć. Jest takim graczem, jakim kiedyś był Hrubesch w HSV. - mówił o zawodnik kilka dni po jego transferze do Lecha trener Smuda.

Był królem strzelców ligi peruwiańskiej. Kibicom Kolejorza szybko udowodnił, że jest zawodnikiem skutecznym. W pierwszym meczu sezonu na boisku pojawił się dopiero w 78 minucie. W kolejnym spotkaniu zapisał się już w raporcie meczowym. W wyjazdowym spotkaniu z Koroną otrzymał żółtą kartkę. Na bramkę piłkarza, w barwach Kolejorza czekać musieliśmy do trzeciego spotkania. W nim Rengifo także wszedł w drugiej połowie, jednak zdołał w 74 minucie strzelić bramkę. W kolejnym spotkaniu zagrał już od początku.

W pierwszym sezonie w barwach Kolejorza zdobył 14 bramek, w tym 12 na boiskach ligowych i po jednej w Pucharze Polski i Pucharze Ekstraklasy. Otrzymał sześć żółtych i jedną czerwona kartkę, która była konsekwencją dwóch żółtych w meczu z Wisłą Kraków. W ligowych spotkaniach na boisku pojawił się 28 razy, z czego 22 od pierwszej minuty. Na boisku spędził ponad 2000 minut.W jednym spotkaniu dwukrotnie pokonał rywala.

Kolejny sezon był dla niego jeszcze bardziej udany. W lidze co prawda nie był już tak skuteczny – zdobył 9 bramek. Kontuzja, której nabawił się w rundzie wiosennej tamtego sezonu nie pozwoliła mu zakończyć go z jeszcze lepszym wynikiem. Na boisku pojawił się 23 razy, z czego 18 razy od początku spotkania. W tych meczach otrzymał trzy żółte kartki. W trzech spotkaniach, aż dwukrotnie trafiał do siatki rywala.

Równie udana była przygoda Hernana z Pucharem UEFA. Wystąpił we wszystkich dwunastu spotkaniach Lecha. Zdobył w nich sześć bramek. Pokonał bramkarza Grasshopers Zurych, dwukrotnie Austrii Wiedeń, Deportivo La Coruna i dwa razy Udinese Calcio. Przyczynił się także do zdobycia przez Lecha Pucharu Polski. Zagrał w pięciu spotkaniach i zdobył trzy bramki.

Obecny sezon nie był dla niego już tak udany. W dziesięciu rozegranych meczach w barwach Kolejorza zdobył tylko trzy bramki (Piast, Polonia Warszawa, GKS Bełchatów). Na boisku spędził 912 minut. Dla przykładu Tomasz Mikołajczak do zdobycia swojej premierowej bramki w oficjalnym spotkaniu Lecha potrzebował 463 minut. Krzysztof Chrapek na boisku do tej pory spędził 320 minut i bramki nie zdobył. Robert Lewandowski w pewnym momencie nie potrafił zdobyć bramki przez 353 minuty.

Problemy ze skutecznością piłkarzy Kolejorza odbijały się czkawką nie tylko sztabowi szkoleniowemu, ale także kibicom. Przez ponad dwa miesiące Lech zdobywał w meczach nie więcej niż jedną bramkę i dopiero mecz z Ruchem Chorzów pozwolił tę passę przerwać.

Rengifo, choć rozstał się z Kolejorzem w niemiłej atmosferze będzie przez kibiców zapamiętany jako piłkarz, który znacznie przyczynił się do sukcesów Lecha, głównie tych z sezonu 2008/2009. Trudno nie oddać mu jednak tego, że był piłkarzem bramkostrzelnym. W 85 spotkaniach, w których wystąpił, zdobył 35 bramek. Na boisku spędził 6421 minut, co daje średnią jednej bramki na dwa spotkania. W barwach Kolejorza otrzymał zaledwie 9 żółtych i jedną czerwoną kartkę. Od początku 2010 roku będzie wspólnie z Maciejem Żurawskim reprezentował barwy cypryjskiej Omonii Nikozja.

Kto z kontuzjowanych pojedzie na obozy przygotowawcze? (fot. buffu/lech24.com)

Sztab szkoleniowy Lecha oraz jego dyrektor sportowy otwarcie mówią, że już przed pierwszym obozem przygotowawczym do rundy wiosennej chcieliby mieć skompletowaną kadrę, która będzie do dyspozycji trenera Jacka Zielińskiego. Od 23 stycznia do 3 lutego pierwszy zespół będzie przebywał w Hiszpanii, gdzie rozegra cztery spotkania. Tydzień przed tym zgrupowaniem, kibice Kolejorza będą mogli obejrzeć swój zespół podczas corocznego turnieju w poznańskiej Arenie, czyli Remes Cup.

Kto ma szansę na wyjazd na zgrupowania, a zarazem znalezienia się, nie tylko w centrum zainteresowania trenera Zielińskiego, ale grę w pierwszym zespole. Kontuzje kilku zawodników wyeliminowały ich, nie tylko z gry w rundzie jesiennej, ale także z treningów podczas przygotowań.

Jednym z piłkarzy, którego nie zobaczymy na początku rudny wiosennej na boiskach jest Krzysztof Chrapek, który cały czas odbywa rehabilitację. Ta, mimo iż przebiega sprawnie, nie pozwoli mu zagrać w pierwszych meczach na wiosnę. Niecodzienny wypadek Marcina Kikuta, także i tego gracza wyeliminował z gry. Uraz głowy jest na tyle niebezpieczny, że sztab woli nie ryzykować zdrowia piłkarza, jego szybkim powrotem do gry.

Trener będzie musiał poradzić sobie także bez swojego podstawowego lewego pomocnika, czyli Kuby Wilka. W połowie grudnia przeszedł on operację, po której piłkarza Lecha czeka trzymiesięczna rehabilitacja. Piłkarza prawdopodobnie na boisku zobaczymy dopiero w drugiej części rundy wiosennej.

Trudno przewidzieć, jak potoczą się sprawy Seweryna Gancarczyka. Jego kontuzja, którą odniósł podczas meczu z Ruchem Chorzów nie powodowała kilkumiesięcznej pauzy, a powrót piłkarza do treningów przewidywano właśnie na styczeń. Nie wiadomo jednak czy po przerwie świątecznej będzie mógł wrócić do treningów z drużyną. Jego wyjazd na zgrupowanie mimo to, jest raczej pewny.

Podobnie rzecz ma się z Manuelem Arboledą, który ostatecznie nie przeszedł operacji. Jego rozbrat z piłką był jednak długi i cieszy fakt, że będzie mógł przed powrotem na ligowe boiska zagrać kilka meczów towarzyskich z drużyną Kolejorza.

Na styczniowy trening w pełni sił wróci także Grzegorz Wojtkowiak, który nie zagrał w dwóch ostatnich spotkaniach jesienią. Naderwanie mięśni skośnych brzucha okazało się jednak na tyle niegroźne, że piłkarz będzie do dyspozycji trenera już od 11 stycznia.

Poza tym do gry gotowi są Zlatko Tanevski i Luis Henriquez. Nie przekonali oni jednak do siebie trenera, co utrudniły im kontuzje. Prawdopodobnie więc, nie zobaczymy ich na wiosnę w zespole Kolejorza. Marek Pogorzelczyk szuka dla nich klubu i będzie starał się wytransferować ich zagranicę.

Cały czas czekamy na kolejne wzmocnienia. Przed świętami zaprezentowany został kibicom Sergiej Kriwiec, występujący na pomocy. Blisko angażu w Lechu jest także obrońca - Maciej Sadlok. Trener powtarzał też, że chciałby, co jest niezbędne, w zespole nowego napastnika. Prawdopodobnie więc, co najmniej dwóch piłkarzy wzmocni Lecha zimą.

Krzysztof Chrapek chce szybko wrócić do gry (fot. master-art.com)

Przeszło miesiąc temu Krzysztof Chrapek podczas meczu Młodej Ekstraklasy doznał bolesnej kontuzji. Lekarze poznańskiego zespołu zapowiadali wtedy kilkumiesięczną przerwę zawodnika. Przeszedł on już operację i obecnie pracuje nad powrotem na boisko. W rozmowie z naszym dziennikarzem Krzysztof Chrapek opowiada o rehabilitacji, skuteczności piłkarzy Lecha, oraz współpracy z trenerem Juskowiakiem. Zapraszamy do lektury!

Lech24.com: Krzysztof, przez kilka ostatnich tygodni trudno było o jakiekolwiek informacje, dotyczące Twojej osoby – powiedz jak przebiega rehabilitacja?

Krzysztof Chrapek: Myślę, że bardzo dobrze. Rehabilitanci mówią, że jest wszystko na dobrej drodze żeby jak najszybciej wrócić na boisko. Nie zbierają mi się płyny, noga przyjmuje coraz więcej wysiłku i myślę, że wszystko idzie w dobrą stronę.

Na czy  polegają Twoje zajęcia z fizjoterapeutami?

Teraz najważniejsze jest wrócenie do siły mięśnia czworogłowego, dwugłowego i łydki. Do tego dochodzi jeszcze stabilizacja kolana, mająca na celu powzmacnianie wszystkich mięśnie i układów, które były poruszane przy zabiegu.

Grzegorz Wojtkowiak po podobnej do Twojej kontuzji szybko wrócił na piłkarskie boiska. W Twoim przypadku lekarze mówili o przerwie 5-6 miesięcznej. Liczysz, że w Twoim przypadku rehabilitacja będzie przebiegać równie szybko, co u Grzegorza? Kiedy można spodziewać się Twojego powrotu na boisko?

Myślę, że tak. Lekarze zapowiadają jakiś termin powrotu po każdej operacji, nie wiedzą przecież jak szybko leczenie będzie się przyjmowało. U mnie myślę, że wygląda to bardzo dobrze. Rehabilitanci byli zadowoleni, że tak szybko zacząłem chodzić, przyjmować dawki siły, że kolano mi nie puchnie i nie zbierają mi się żadne płyny i myślę, że będzie to, miejmy nadzieję, także szybki powrót.

Lech ma od pewnego momentu problemy ze skutecznością. Potrafi strzelić Koronie pięć bramek, aby mieć problem z Lechią Gdańsk. Jak sądzisz, z czego może wynikać takie rozregulowanie celowników?

Nie wiem jak to wytłumaczyć – bywają mecze takie i takie. W jednym uda się strzelić tyle bramek w drugim nie uda się nic i albo się przegrywa albo remisuje. Nie wiem, to już rola trenerów wytrenowanie tego i też rola psychiki napastników. Teraz też dużo nie mogę powiedzieć, bo dopiero od poniedziałku rozpocząłem rehabilitacje z naszym masażystą. Wcześniej przebywałem w klinice Rehasport. Nie miałem więc za dużego kontaktu z chłopakami w klubie.

Co prawda od kilkunastu dni nie uczestniczysz w treningach, ale mam do Ciebie pytanie odnośnie metod treningowych Andrzeja Juskowiaka – trenera napastników. Jak przebiega współpraca napastników Kolejorza z tą osobą?

Z trenerem Andrzejem mamy ćwiczenia jak najbardziej strzeleckie. Trenujemy strzały z różnych sytuacji z różnych podań, wychodzenia z sytuacji niekonwencjonalnych. Myślę, że to trening w końcu przyniesie efekty. Wszystko trzeba doskonalić i myślę, że to powoli, powoli będzie działało coraz lepiej.

W sobotę Lech gra z wiceliderem ligi. W czy upatrujesz szansę Lecha, a na co powinni Twoi koledzy zwrócić szczególna uwagę?

Powiem szczerze, że nie oglądałem jeszcze żadnego meczu Ruchu w tym sezonie. Na pewno naszym plusem jest to, że gramy, w cudzysłowie, u siebie, bo we Wronkach. Ruch jest dobrze przygotowany do sezonu, potrafi wygrywać z trudniejszymi rywalami. Co więcej, jest teraz na drugim miejscu. Trzeba jednak uważać na Andrzeja Niedzielana, który wrócił do formy, choć przeczytałem, że być może nie będzie grał w tym meczu. Można mówić o pojedynczych zawodnikach, ale trzeba uważać na cała drużynę. Ruch nie ma wielkich nazwisk, ale jest to dobrze zgrany kolektyw i to jest największa siła tego zespołu.

Czy wiążesz swoje piłkarskie plany z wyjazdem za granicę? Myślisz o tym, aby w przyszłości spróbować swoich sił na europejskich boiskach?

Na razie o tym nie myślę. Chciałbym wrócić do gry po tej kontuzji. Na pewno teraz chciałbym zostać w Lechu i wypełnić kontrakt. Tak naprawdę to za kilka lat okaże czy nadaje się na wyjazd czy nie.

Przegląd prasy.

W najgorszych snach poznańscy kibice tak nie wyobrażali sobie piłkarskiej jesieni w wykonaniu piłkarzy. co gorsza doszły do tego jeszcze spore problemy z pracami nad modernizowanym obiektem w Poznaniu.  Niewielu liczyło na to, że obietnice dotyczące budowy stadionu zostaną spełnione. Najpierw powrót na Bułgarską zapowiadany był na wrzesień, potem na listopad, teraz jesteśmy pewni, że nie będzie to w tym roku. Poza tym nie wiadomo już nic. I wszystko przestało być śmieszne.

Przeczucia, że wykonawcy nie dotrzymają terminów w podświadomości miał pewnie każdy. O niedociągnięciach i błędach nie mówiono nigdy głośno. W środę jednak podano informację, że pogorszenie pogody i względy bezpieczeństwa nie pozwolą udostępnić boiska przy ulicy Bułgarskiej na mecz z Ruchem.  Stalowe konstrukcje dachu miały wisieć już 30m nad ziemią, tymczasem nadal są 1 m nad powierzchnią.  Do tego dochodzi wiele niedociągnięć i błędów, w wyniku czego nikt nie wie co dalej. Prezes Kadziński o specjalnej konferencji zwołanej wczoraj dowiedział się od jednego z dziennikarzy. Jak sam przyznaje klub i tak poniósł dotkliwe straty finansowe, a jeśli trawa nie zostanie położona w listopadzie po prostu nie ukorzeni się. Głos Wielkopolski podaje informację jakoby myślano o sprowadzeniu specjalnej murawy, która rośnie w błyskawicznym tempie, za cenę miliona złotych. Jeśli już jesteśmy przy finansach warto dodać, że Lech nie ma nawet co liczyć na odszkodowanie, bo stadion należy do miasta. Prawo do złości i rozżalenia mają na pewno kibice, bo jak zwodzeni byli od samego początku, a powiedzmy sobie szczerze, że meczów we Wronkach wszyscy mają serdecznie dosyć. Brak słów, żeby to wszystko opisać, ale miejmy nadzieję, że… gorzej już nie będzie.

W środowym wydaniu Kolejorz Gol gośćmi programu był Manuel Arboleda i Łukasz Mowlik. Ten pierwszy zapewnił, że czuje się lepiej, z nogą jest lepiej i nic się nie dzieje – w tym tygodniu zaczął nawet treningi. Zdradził też, że bardzo chciał zagrać z Wisłą, ale lekarze stwierdzili, że nie jest na to gotowy. Kolumbijczyk znany z boiskowej waleczności przyznaje, że źle czuje się oglądając poczynania kolegów, a nie mogąc im pomóc.  Zapytany czy chciałby odejść z Lecha zapowiada, że o tym nie myśli. Mówi, że kiedyś przyjdzie czas, żeby odejść, ale nie teraz, jedyne co ma teraz w głowie to walka o mistrzowski tytuł. Kierownik drużyny zapewnia natomiast, że wszyscy są zmotywowani na niedzielny mecz w Gdańsku. Podaje również, że kontuzjowany Krzysztof Chrapek po operacji czuje się dobrze, obecnie odpoczywa w rodzinnym domu. Tomasz Mikołajczak, który co prawda w meczu z Wisłą był na ławce rezerwowej, nie był jednak gotowy wejść na boisko. Dobrze ma się również kontuzjowany Tomasz Bandrowski. Mowlik zdradza także, że w zimowym okienku transferowym czeka nas duży ruch zawodników przychodzących i odchodzących. Strona oficjalna podaje, że bolesne urazy mają Gancarczyk, Djurdjević i Injać, do meczu z Lechią zostało jednak trochę czasu i trener Zieliński ma nadzieję, że uda się ich wyleczyć.

Nadal trwa telenowela z Hernanem Renfigo w roli głównej. Tym razem Ricky Schanks na łamach Przeglądu Sportowego podaje informacje jakoby Renifer miałby wrócić do składu Kolejorza na mecz w Gdańsku. Tę informację ucina jednak Marek Pogorzelczyk dając jasno do zrozumienia nie ma zaangażowania – nie ma gry. W rzekomej kolejce po Peruwiańczyka miałby się ustawić tym razem Sporting Cristal Lima, ale jak wcześniej zapowiadano Hernan nie chce opuszczać Europy.  Dzisiaj kontrakt z Kolejorzem na kolejne 4 lata przedłużył Jakub Wilk. Zapewne ucieszyło to poznańskich kibiców, bo Kuba jest jednym z nielicznych już wychowanków w składzie Lecha. Miejmy nadzieję, że przyniesie jeszcze więcej radości swoją grą sympatykom niebiesko-białych.

Przegląd prasy.

Sytuacja przed meczem z Wisłą wygląda niewesoło.  Nie chodzi tu bynajmniej o przegrany mecz reprezentacji ze Słowacją, bo w kwestii kadry niewesoło jest od dawna. Za trzy dni Kolejorz gra najważniejsze spotkanie tej rundy, które być może jest ostatnią szansą, aby złapać jakikolwiek kontakt z czołówką, która wytrwale goni krakowską drużynę. Tymczasem w Poznaniu mamy plagę kontuzji.

Krzysztof Chrapek, o czym już pisaliśmy, zerwał mięśnie więzadeł krzyżowych – co za tym idzie czeka go bardzo długa rehabilitacja i raczej w tej rundzie już sobie nie pogra. Drobne problemy ma Tomasz Mikołajczak, który obecnie przechodzi rehabilitację, w związku z urazem torebki stawowej, a lekarze dwoją się i troją, żeby był do dyspozycji na niedzielne spotkanie. Gdyby jednak nie mógł zagrać, sytuacja byłaby kiepska. Dlaczego? Bo jedynym napastnikiem byłby Robert Lewandowski.

Jest również Hernan Renfigo, ale Jacek Zieliński jasno i otwarcie mówi, że nie widzi takiej opcji, by Peruwiańczyk został włączony do kadry pierwszego zespołu. Przyczyna jest prosta.  Trener chce zobaczyć takiego Renifera, jakiego widzieliśmy rok, półtora roku temu, a nie takiego jak mieliśmy wątpliwą przyjemność oglądać w Stalowej Woli, gdzie piłkarz wyszedł tylko po to, by nie pobrudzić skarpet. W przyszłym tygodniu ma odbyć się rozmowa trenera z piłkarzem i na spokojnie mają wyjaśnić sobie tą sytuację – pisze o tym Przegląd Sportowy.

Zagra? Nie zagra? Te pytania zadają sobie wszyscy odnośnie innych kontuzjowanych Lechitów. Tomasz Bandrowski po urazie kręgosłupa wraca do sił i jeśli wszystko pójdzie dobrze, ujrzymy go w niedzielnym pojedynku. Podobnie wygląda przypadek Luisa Henriqueza – wystąpił w sparingu z Pogonią Lwówek, ale teraz należy jeszcze odbudować siły psychiczne i fizyczne.  Po półrocznej przerwie na ligowe mecze ma powrócić Grzegorz Wojtkowiak. Sympatyczny obrońca po zerwaniu więzadeł krzyżowych powraca do formy. Zagrał już w Stalowej Woli, zaliczył też krótki występ w meczu z Odrą Wodzisław, a ostatnio w pełnym wymiarze czasowym walczył w ME z Koroną Kielce.

Przegląd Sportowy podaje informacje, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie zobaczymy Manuela Arboledy w potyczce z Białą Gwiazdą. Lekarze Kolejorza wolą nie ryzykować zdrowia Kolumbijczyka, a potwierdza to trener Zieliński, mówiąc, że popularny Manu nie jest brany pod uwagę w kontekście spotkania z Wisłą.

Z obozu przeciwnika. W Krakowie podwójnie mobilizują się na spotkanie z Lechem. W poprzednim sezonie w potyczkach z poznaniakami nie udało im się zdobyć ani razu kompletu punktów. Chrapkę na gola ma na pewno Piotr Ćwieląg, który zapowiada, że nadeszła pora, by wyrównać rachunki. Wtóruje mu Maciej Skorża, którego na pewno nie zadowoli remis. Mecz z Lechem ma wyzwolić w jego zawodnikach siły fizyczne i mentalne.

Środa upłynęła oczywiście po znakiem meczów reprezentacji w walce o mundial . Polacy jak zwykle nie zawiedli, bo tak jak wszyscy się spodziewali pokazali niewiele. Mecz odbył się przy pustych trybunach, w trudnych warunkach atmosferycznych. W Chorzowie zaprezentowało się trzech Lechitów: Seweryn Gancarczyk, Robert Lewandowski i Sławek Peszko. Spotkanie z perspektywy ławki rezerwowych obejrzał Jakub Wilk. Bramkę już w początkowych minutach meczu zaliczył Gancarczyk i wszystko byłoby ok, gdyby było to trafienie we właściwą bramkę.

W wywiadzie dla Przeglądu Sportowego Peszko mówił, że nie ma żalu do kolegi, bo takie rzeczy zdarzały się wielu piłkarzom. Uważa też, że gdyby nie fatalna pogoda ze Słowakami można byłoby wygrać.  Mówi też, że chciałby być w przyszłości podporą reprezentacji. Polakom nie pozostaje nic innego jak zmobilizować się na dwa ostatnie mecze w tym roku. Niestety będą to już tylko mecze towarzyskie, bo rozdział pt. ,,Afryka” został zamknięty.

Przyszłością na dalsze lata mogą być za to inni zawodnicy Kolejorza. Wcześniej pisaliśmy o powołaniach dla wielu młodych adeptów piłki nożnej z grup młodzieżowych. Do nich dołączą też Adrian Cierpka, Jakub Sobol oraz Karol Lineta. Otrzymali oni szansę na zaprezentowanie swoich umiejętności w reprezentacji do lat 15. Podczas zgrupowania od 23 do 30 października, które odbędzie się w Gołdapi czeka ich dwumecz z Łotwą.

To, że Hernan Renfigo nie gra w swoim klubie nie przeszkadza wcale trenerowi Peru. Autor bramki w meczu z Argentyną, zagrał także w spotkaniu z Boliwią. Lechita wystąpił w podstawowej jedenastce, a jego drużyna wygrała 1:0. Potyczkę Bośni i Hercegowiny z Hiszpanią z trybun obejrzał natomiast Semir Štilić, który nie znalazł się w kadrze meczowej.

Mamy nadzieję, że w podsumowaniu weekendu będą czekać na nas tylko dobre informacje, a Kolejorz nie pozwoli Wiśle wywieść z Wronek ani jednego punktu. Czego sobie i Wam życzymy.

Kontuzja może Chrapka na dłużej wyeliminować z gry. (fot. lechpoznan.pl)

Krzysztof Chrapek – nadzieja poznańskich kibiców na poprawę gry ofensywnej Kolejorza – z powodu kontuzji zmuszony będzie odpocząć od piłki nożnej przez kilka miesięcy. Występujący coraz częściej na ligowych boiskach Chrapek był niezwykle blisko wyjściowego składu, ale uraz zatrzymał jego ambitne wejście do zespołu.

Wszystko za sprawą sobotniego spotkania w Młodej Ekstraklasie z kielecką Koroną, które, wykorzystując przerwę na mecze reprezentacji, zostało rozegrane awansem. W tym właśnie meczu od pierwszej minuty wystąpił Krzysztof Chrapek. W trakcie pierwszej połowy zdołał jeszcze pokonać bramkarza rywali, ale chwilę później zmuszony został opuścić boisko.

Wstępne diagnozy nie były tak niekorzystne dla piłkarza, jak to okazały się później. Konsekwencją zerwania wiązadeł krzyżowych będzie operacja, którą zawodnik przejdzie w najbliższym czasie. Następnie czeka go niezwykle wyczerpująca rehabilitacja, po której będzie mógł on wrócić na boisko. Na pewno jednak nie zobaczymy już 24-letniego piłkarza na boisku jesienią.

Wobec absencji Chrapka oraz braku Hernana Rengifo w pierwszym zespole wielka szansa otwiera się przed młodym Tomaszem Mikołajczakiem, który powinien zostać partnerem Roberta Lewandowskiego.

Zmian personalne w Lechu mają wpływ na wyniki Lecha?

Zmiany personalne w Lechu w porównaniu do poprzedniego sezonu nie są zbyt duże. Z drużyną, co prawda, pożegnał się Rafał Murawski – mózg Lecha Poznań i kluczowy zawodnik oraz Dawid Kucharski, który na boisku nie spędzał dużo czasu. Z zespołem rozstał się także Ivan Turina oraz trener Smuda wraz ze swoim sztabem szkoleniowym. Strata tego pierwszego była najważniejszą dla zespołu, choć wielu uważa, że także zmiana trenera była błędem. Niestety, kibice uświadomili sobie tę stratę dopiero po kilku miesiącach. Zmiany w składzie to także transfery do zespołu. Jak nowi zawodnicy wkomponowali się w zespół?

Po przyjściu do zespołu trenera Zielińskiego zmianie uległa taktyka jaką grał Lech. Krytykowany często za grę tylko jednym napastnikiem Smuda został zastąpiony przez osobę, która wystawia w składzie Lecha dwójkę graczy odpowiedzialnych za zdobywanie bramek. Dwóch napastników pojawiło się w zespole przed rozpoczęciem sezonu.

Pierwszym jest Tomasz Mikołajczak, który poza kilkoma krótkimi – kilkuminutowymi występami nie miał okazji pokazania swoich umiejętności. Dzisiaj na boisku spędził 67 minut. Zaprezentował się bardzo dobrze, choć bramki nie zdobył. Dla rywali był zagrożeniem, a świadczyć o tym może fakt, że był najczęściej faulowanym zawodnikiem. Chłopak do zespołu trafił z drugoligowej Nielby Wągrowiec i im częściej będzie dostawał szansę, tym lepiej dla niego. Zawodnik niezwykle perspektywiczny i posiadający duży potencjał.

Krzysztof Chrapek gracz, którego transfer najwięcej kosztował władze Lecha oraz Marka Pogorzelczyka. Długie negocjacje z władzami pierwszoligowego  Podbeskidzia. Na boisku do tej pory spędził ponad 500 minut i nie trafił jeszcze do bramki rywali. Gra piłkę szarpaną, marnuje stuprocentowe sytuacje. Występy niezłe przeplata fatalnymi. Na chwilę obecną najgorszy transfer tego okna transferowego. Pora dać szansę Mateuszowi Olszakowi. A czemu nie?

We wtorek Zapotoka spędził na boisku przeszło 110 minut. Wcześniej zagrał trzy razy – łącznie 30 minut. Dzisiaj na boisku zagrał 45 minut. Trudno zawodnika oceniać – na pewno jest innym graczem niż Semir i trudno też do niego porównywać. Preferuję grę krótkimi podaniami, nie jest typem dryblera, ale na pewno posiada spore umiejętności. Pewne jest to, że skrzydeł w Lechu jeszcze nie rozwinął.

Grzegorz Kasprzik był jedną z ofiar słabszej gry Lecha w ostatnim czasie. W meczu z Arką na boisku pojawił się Burić. Kasprzik nie zagrał także w meczu Remes Pucharu Polski ze Stalą Stalowa Wola. Rutkowski w wywiadzie udzielonym dla LechTV mówił, że jest rozczarowany postawą Grzegorza. Na pewno nie jest to tak ważny dla zespołu zawodnik jak dla Piasta Gliwice – trudno się dziwić, ponieważ klasa zespołu jest także zupełnie inna.

Seweryn Gancarczyk to duże wzmocnienie linii obronnej. Zaczyna w drużynie czuć się coraz pewniej. Trudno nie być zadowolonym z jego postawy. Jeden z lepszych, jeśli nie najlepszy do tej pory transfer Kolejorza.

Zmiany między sezonowe miały także duże znaczenie dla trójki naszych graczy - Semira Štlilića, Kubę Wilka oraz Sławka Peszki. Przejście na ustawienie 4-4-2 bardziej zaangażowało w grę dwóch skrajnych graczy – Wilka i Peszkę, którzy w tym sezonie spisują się bardzo dobrze. Peszko jest motorem napędowym zespołu prowadzonego przez Jacka Zielińskiego. Semir natomiast najwięcej stracił na przejściu na ustawienie, w którym na boisku jest tylko dwóch środkowych pomocników. Nie ma on już za sobą dwóch graczy tylko jednego – zazwyczaj Bandrowskiego, bądź ewentualnie Injaca. Ma on od tej pory więcej zadań defensywnych. Poza tym prestiż tego gracza w piłkarskiej Ekstraklasie wzrósł, więc jest on traktowany zupełnie inaczej, niż na wiosnę, a tym bardziej na jesień.

Quo Vadis? Warto takie pytanie postawić władzom obecnego Lecha.

Po 9 kolejce rodzimych rozgrywek, ze swoim klubem pożegnał się już 5 trener. Seria trzech spotkań zakończonych niekorzystnym wynikiem skutkuje już zwolnieniem. Cierpliwość prezesów oraz kibiców jest krótka, a plany i koncepcja budowy klubu sięga nawet kilku lat. Powstający w zakulisowych spotkaniach władz drużyn piłkarskich program w zaledwie kilka tygodni może runąć, bo wyniki są niekorzystne. Czy faktycznie zmiany trenerów są dobrym posunięciem? Popularny SAF, trener Manchesteru United potrzebował kilku sezonów, aby rozpocząć swoją hegemonię w lidze angielskiej. Równowaga polskich klubów nie potrafiłaby wytrzymać aż tak długiego okresu.

Wrzesień był słabym miesiącem w wykonaniu zespołu prowadzonego przez Jacka Zielińskiego. Początków „kryzysu” Kolejorza można doszukiwać się już w słabym spotkaniu rewanżowym z Brugią a nawet, sięgając wstecz, już w meczu z FFK. Na początku sezonu poznańskiemu zespołowi wszystko zbyt łatwo przychodziło – zwycięstwa, trzy punkty oraz dominacja w środku pola. Zachwyt prasy oraz hurraoptymizm kibiców szybko jednak zaczął zmieniać się w niezadowolenie.

Po meczu z warszawską Legią trener Zieliński mówił: – Trzeba będzie coś zmienić w ataku, bo mamy ostatnio problem ze strzelaniem bramek. Trudno nie zgodzić się z tym stwierdzeniem. Ważna jest jednak konsekwencja swoich decyzji. W ataku dziś pojawił się Robert Lewandowski, grający ostatnimi czasy bardzo nieskutecznie. Robert zagrał w tym sezonie w 13 meczach, zdobywając 7 bramek w tym aż 2 w starciu z Koroną Kielce. Na boisku spędził 1293 minuty, co daje średnią 1 bramki na 184 minuty, czyli co drugi mecz. W sytuacji, w której znalazł się dziś Kolejorz, nie tyle zarząd, ale i trener wraz ze sztabem szkoleniowym, powinni podjąć męską decyzję i dać odpocząć Lewandowskiemu w szeregach ME.

Włodarze poznańskiego zespołu wraz z trenerem Zielińskim zatrudnili nowy sztab szkoleniowy, a wśród personelu znalazł się Andrzej Juskowiak, mający pełnić funkcję trenera napastników. Zasadniczym pytaniem do trenera Zielińskiego oraz władz Lecha jest cel zatrudnienia takiej osoby. Efektów jego pracy nie widać, a właściwie, będąc nieco ironicznym, można stwierdzić, że widać aż nadto. Klasyfikacja strzelców w poznańskim zespole mówi jasno, kto jest najskuteczniejszym piłkarzem w Lechu. Można z piłkarskich statystyk łatwo wyciągnąć wniosek, że im dłużej napastnicy poznańskiego zespołu trenują pod wodzą Juskowiaka, tym coraz bardziej zauważyć można bezsilność tych graczy w starciu z obrońcami drużyn przeciwnych. Piłka nożna od czasu gdy na boisku biegał popularny „Jusko” zmieniła się na tyle, że styl gry preferowany przez Andrzeja za czasów jego kariery okazuje się być nieskutecznym. Pora przejrzeć na oczy.

Warto także zwrócić uwagę na to, że trener napastników w poznańskiej drużynie pracuje także w TVP, komentując mecze polskiej reprezentacji. Podczas wrześniowej przerwy w ligowych rozgrywkach spędził ponad 5 dni poza drużyną Lecha – była to najdłuższa przerwa pomiędzy dwoma spotkaniami od czasów rozpoczęcia sezonu. Czas, w którym można było poćwiczyć z napastnikami.

Kolejnym problemem z jakim boryka się Lech jest trafność transferów. Trudno negować wzmocnienie Kasprzikiem czy Gancarczykiem, bo zawodnicy tego pokroju na pewno w zespole prowadzonym przez Jacka Zielińskiego są potrzebni. Szansę na pewno dać trzeba Tomaszowi Mikołajczakowi, który ma dopiero 20 lat i na pewno długa kariera przed nim oraz Janowi Zapotoce, który na boisku pojawił się dzisiaj dopiero trzeci raz. Był to pierwszy długi występ Słowaka w Kolejorzu – na boisku spędził on 110 minut. Władzom Lecha wydawanie pieniędzy przychodzi z trudem. Marek Pogorzelczyk niejednokrotnie na łamach prasy twierdził, że zawodnik, za którego Lech płaci większe pieniądze musi być wart ceny oraz posiadać duże umiejętności. Takim zawodnikiem miał być Krzysztof Chrapek.

Długie negocjacje z władzami Podbeskidzia zmierzały ku finalizacji. W końcu poinformowano o dokonaniu transferu za kwotę 1.5 miliona złotych. Cena duża – zawodnik ciekawy. 18 bramek w poprzednim sezonie robiło duże wrażenie. Niestety tylko na papierze. Od początku Chrapek na boisku zachowywał się samolubnie. Z czasem zaczął grać coraz bardziej ambitnie oraz zespołowo. Co z tego skoro napastnik nie zdobył w oficjalnym meczu w barwach poznańskiego zespołu ani jednej bramki. Spędził on na boisku już ponad 295 minut i przez ten czas nie pokonał bramkarza rywali.

W sierpniu Lech zdobył 12 bramek w 5 spotkaniach ligowych oraz 2 w 3 meczach Ligi Europejskiej. Daje to średnią 1,75 bramki na mecz. We wrześniu Kolejorz zdobył 4 bramki w 4 meczach. Różnica jest druzgocąca. Jeżeli mecz z Legią przelał czarę goryczy warto zastanowić się jakie będą konsekwencje dzisiejszego występu piłkarzy Lecha. Panowie – pora na męską decyzję.

Kuba Wilk strzelił dzisiaj swoją trzecią w tym sezonie bramkę.

W przed chwilą zakończonym meczu Lech pokonał Odrę Wodzisław 1:0. Bramkę na wagę trzech punktów zdobył w 18 minucie meczu Jakub Wilk. Przynajmniej do zakończenia meczu Ruchu Chorzów z  Cracovią (’45 1:0) Kolejorz wskoczy na 3 miejsce w tabeli. Obecnie do lidera, który ma jeden mecz mniej na koncie traci 5 punktów.

Mecz rozpoczął się od śmiałych ataków zespołu z Wodzisławia. Od czasu do czasu prawą bądź lewą stroną kontr próbowali piłkarze Lecha. Jedna z takich akcji zakończyła się zdobyciem przez podopiecznych Jacka Zielińskiego bramki. Po dośrodkowaniu Sławka Peszki w dobrej sytuacji znalazł się Kuba Wilk, który głową posłał piłkę po długim rogu wprost do bramki strzeżonej przez Adama Stachowiaka. Gol zdobyty przez lewego pomocnika dodał mu animuszu. Co rusz Wilk popisywał się sztuczkami technicznymi, jednak nie przynosiły one wymiernego efektu.

Obraz gry na początku drugiej połowy niewiele się zmienił. Mecz toczony był głównie w środku pola, w którym dochodziło do wielu przewinień. Paweł Gil prowadzący spotkanie rozdał w związku z tym kilka żółtych kartek. W 55 minucie spotkania sędzia główny po krótkiej konsultacji z liniowym pokazał jedną z nich Piotrkowi Piechniakowi. W konsekwencji była to dla Piotra Piechniaka druga żółta kartka, po której w konsekwencji musiał opuścić boisku. Lech mógł zwolnić. Zagrał mądrze, choć miał kilka sytuacji na podwyższenie rezultatu. W 65 minucie za Rengifo wszedł Chrapek. Chwilę później zorganizował on groźną sytuację, po której Lewandowski nie trafił w światło bramki.

Dwie minuty później kolejną szansę pokazania się dostał od Jacka Zielińskiego Jan Zapotoka, który wszedł za Semira Štlilića. Pokazał się on z niezłej strony, dogrywając poprawnie piłki do swoich partnerów. Miejmy nadzieję, że po kilku meczach będzie się już lepiej rozumiał z partnerami, bo niewątpliwie tego w dzisiejszym meczu mu brakowało.

Kibiców Lecha ucieszyć może także pojawienie się na boisku Grzegorza Wojtkowiaka. Spędził on na boisku 9 minut.

Wcześniej wspomniany Chrapek przede wszystkim ambicja i wolą walki sprawiał obrońcom Odry wiele kłopotów. Miał wiele sytuacji, po których stworzone zostały świetne sytuacje bramkowe. Strzelał, będąc wręcz sam na sam ze Stachowiakiem. Chrapek przewrócił się po serii dryblingów w polu karnym. Chwilę później Wilk uderzał z pierwszej piłki, mając wystarczająco dużo miejsca na jej przyjęcie. Bardzo dobrą sytuację miał Peszko, którego strzał został zablokowany przez rękę Moledo.

Akcje Odry z minuty na minutę stały się coraz śmielsze. Po jednym z przejęć w świetnej sytuacji znalazł się Lewandowski. Stał pomiędzy dwoma zawodnikami z Wodzisławia, mając po drugiej stronie boiska niepilnowanego partnera. Zakręcił się jednak w dryblingu i z akcji nie wyszło nic ciekawego. Chwilę potem sędzia zakończył spotkanie.

Lech miał kilka szans na zdobycie bramki, jednak słaba skuteczność sprawiła, że mecz zakończył się nikłym zwycięstwem. Była to pierwsza wygrana na stadionie we Wronkach. Za tydzień w piątek Lech gra mecz z Legią w Warszawie.

Lech Poznań – Odra Wodzisław 1:0 (1:0)

Bramki: 1:0 Jakub Wilk (18.)

Żółta kartka: Štilić, Zapotoka (Lech) – Radzinevicius, Chwalibogowski, Piechniak(Odra)

Czerwona kartka: Piechniak (za drugą żółtą)

Składy:

Lech Poznań: Kasprzik – Kikut, Gancarczyk, Bosacki, Djurdjevic – Peszko, Štilic (67. Zapotoka), Injać (84. Wojtkowiak), Wilk – Rengifo (65. Chrapek), Lewandowski

Rezerwowi: Kotorowski, Szałek, Zapotoka, Wojtkowiak, Chrapek, Mikołajczak, Możdżeń

Odra Wodzisław: Stachowiak, Mójta (69. Woś), Malinowski, Bueno (69. Radzinevicius), Chwalibogowski , Kowalczyk, Piechniak , Moledo, Pielorz, Matulevicius (61. Wodecki), Kwiek